ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ
της 13ης Ιουνίου 2004

Για μια ΕΥΡΩΠΗ ενωμένη, δημοκρατική, κοινωνική, οικολογική, φεμινιστική, φιλειρηνική

Για την ενίσχυση των αγώνων αμφισβήτησης του νεοφιλελευθερισμού και του ευρωατλαντισμού στην Ελλάδα και στην Ευρώπη

Για ένα ισχυρό Ευρωπαϊκό Αριστερό Κόμμα των Κινημάτων, της Εναλλακτικής Στρατηγικής, του Σοσιαλισμού με Δημοκρατία και Ελευθερία

Οι εκλογές για το νέο Ευρωκοινοβούλιο, στις 13 Ιουνίου 2004, αποτελούν μια κρίσιμη πολιτική αναμέτρηση για τους εργαζόμενους, τα κινήματα και τους λαούς της Ευρώπης.

Σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση χαρακτηρίζεται από νεοφιλελεύθερες πολιτικές υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου. Είναι εγκλωβισμένη στον ευρωατλαντισμό και ακολουθεί τα αυτοκρατορικά σχέδια της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Αποδομείται το κοινωνικό κράτος με συνέπεια να οξύνονται τα κοινωνικά προβλήματα και να υπονομεύονται οι κατακτήσεις των εργαζομένων. Υποχωρεί το κράτος δικαίου και συρρικνώνονται τα δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών της. Ανοίγει το δρόμο στα μεταλλαγμένα που απειλούν τη δημόσια υγεία, το περιβάλλον και την αγροτική οικονομία.

Αυτή η Ευρώπη δεν είναι το όραμα της αριστεράς, των εργαζομένων των πολιτών και των λαών της Ελλάδας και της Ευρώπης. Θέλουμε να αλλάξουμε τους συσχετισμούς, να αλλάξουμε τις πολιτικές γιατί η Ευρώπη δεν είναι κάτι αφηρημένο, κάτι μακρινό και άσχετο με εμάς.

Μια νέα Ευρώπη προβάλλει στον ορίζοντα. Στη Γένοβα, τη Φλωρεντία, το Ναύπλιο και τη Θεσσαλονίκη, ο κόσμος της εργασίας και του πολιτισμού, των κοινωνικών κινημάτων, της νέας γενιάς, με τις μαζικές και μαχητικές ευρωπορείες, συγκεντρώσεις και απεργίες, ανοίγει το δρόμο για μια αλλαγή πορείας στην ευρωπαϊκή οικοδόμηση. Σύμμαχος και συμμέτοχος στα κοινωνικά κινήματα, ένα νέο πολιτικό υποκείμενο, το νεοιδρυμένο κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, έρχεται να προσφέρει τη σημαντική συμβολή του για να γίνει πραγματικότητα το κοινό μας όραμα: Μια Ευρώπη ενωμένη, δημοκρατική, κοινωνική, οικολογική, αυτόνομη, φεμινιστική και φιλειρηνική.

Η ενίσχυση στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, του Συνασπισμού της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας, δίνει δύναμη για τη συνέχιση των αγώνων που αμφισβητούν τις κυρίαρχες νεοφιλελεύθερες πολιτικές στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Δίνει δύναμη στο Ευρωπαϊκό Αριστερό Κόμμα της συνεργασίας και του κοινωνικού αγώνα με τα κινήματα κατά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και κατά του πολέμου.

Ενισχύει τις δυνάμεις της Ευρωπαϊκής Αριστεράς που πιστεύουν και αγωνίζονται για μια Ευρώπη του σοσιαλισμού με δημοκρατία και ελευθερία.

Μπροστά στις Ευρωεκλογές της 13ης Ιουνίου 2004 ο ΣΥΝασπισμός διεκδικεί τη ψήφο των Ελλήνων και Ελληνίδων πολιτών και προβάλλει:

  • Το πλούσιο θετικό έργο και την αγωνιστική παρουσία του στο Ευρωκοινοβούλιο.
  • Τη συμμετοχή του στα κινήματα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη κατά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και κατά του πολέμου για μια άλλη Ευρώπη που είναι αναγκαία και εφικτή.
  • Τον πρωταγωνιστικό ρόλο του στην ίδρυση του κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για την ενδυνάμωση της συνεργασίας των αριστερών δυνάμεων όλης της Ευρώπης και την επεξεργασία εναλλακτικής στρατηγικής..

Διεκδικεί την ενίσχυσή του προβάλλοντας την πολιτική και τις θέσεις του για τα προβλήματα των πολιτών, των εργαζομένων, των αγροτών, των επαγγελματοβιοτεχνών, των γυναικών και της νεολαίας, για την υπεράσπιση των δημοκρατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των ευρωπαίων πολιτών.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση σήμερα και τα νέα διλήμματα

Η δυναμική που αναπτύσσει στις μέρες μας η διαδικασία της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης υπό την ηγεμονία των ΗΠΑ, θέτει με δραματικό τρόπο στο προσκήνιο νέα προβλήματα.. Αναδεικνύει νέα και εξαιρετικά κρίσιμα διλήμματα καθοριστικά για το ευρωπαϊκό μέλλον.

Η νεοφιλελεύθερη μορφή του καπιταλισμού, δεν αποτελεί αμερικανική εφεύρεση. Εμφανίστηκε στη Βρετανία της Θάτσερ και έβαλε τη σφραγίδα της στην οικοδόμηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης τη δεκαετία του 1990 με τα κριτήρια σύγκλισης της Συνθήκης του Μάαστριχτ, τους κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας της Συνθήκης του Άμστερνταμ, καθώς και τις πολιτικές που προωθούν από τότε τόσο η πολιτικά ανεξέλεγκτη Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όσο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η ταχεία μείωση του πληθωρισμού, του δημόσιου ελλείμματος και του δημόσιου χρέους με κόστος τη διατήρηση της ανεργίας σε εξαιρετικά υψηλό επίπεδο, η «ευελιξία» στην αγορά εργασίας με την απελευθέρωση των απολύσεων και την αύξηση της επισφαλούς απασχόλησης και οι ιδιωτικοποιήσεις της δημόσιας περιουσίας, συνιστούν τους κεντρικούς στόχους της πολιτικής που ακολουθούν τόσο τα συντηρητικά κόμματα όσο και η πλειοψηφία των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η ηγεσία των ΗΠΑ δεν μπορεί να αποδεχθεί την ύπαρξη του δυνάμει ανταγωνιστή που θα αποτελούσε μια πολιτικά ενωμένη Ευρώπη με ισχυρό κοινό νόμισμα, κοινή εξωτερική πολιτική, αυτόνομη, δηλαδή εκτός ΝΑΤΟ, αμυντική δομή. Στο πλαίσιο της αυτοκρατορικής στρατηγικής που ακολουθεί η μόνη σήμερα υπερδύναμη, η ολοκλήρωση μιας Ευρώπης με αυτά τα χαρακτηριστικά οφείλει να αποτραπεί με κάθε πρόσφορο μέσο.

Αυτή η στρατηγική θέτει τις κυβερνήσεις, τις πολιτικές δυνάμεις και τους πολίτες των ευρωπαϊκών χωρών μπροστά στο δίλημμα. Θα αποδεχτούν μοιρολατρικά ως οριστικό το ρόλο που τους επιφυλάσσουν οι ΗΠΑ, ή θα επιμείνουν στην πολιτική ενοποίηση, εξασφαλίζοντας παράλληλα την κοινή εξωτερική πολιτική και άμυνα που θα τους επιτρέπει την αυτόνομη παρουσία στα παγκόσμια πράγματα. Το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξαρτάται καθοριστικά από την απάντηση στο δίλημμα αυτό.

Από την άλλη μεριά, η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και, αργότερα ενδεχομένως των Βαλκανίων, ενώ αποτελεί παράγοντα σταθερότητας και ειρήνης στην ήπειρό μας, δεν ευνοεί, τουλάχιστον προς το παρόν, την προσπάθεια για εμβάθυνση της ίδιας της πολιτικής ενοποίησης, δεδομένης και της στενής σχέσης που διατηρούν οι κυβερνήσεις των χωρών αυτών με τις ΗΠΑ.

Μια άλλη σημαντική πρόκληση είναι η διατήρηση του λεγόμενου «ευρωπαϊκού κεκτημένου». Αυτό βρίσκεται στο στόχαστρο όχι μόνο των ΗΠΑ, αλλά και των ευρωπαϊκών κυρίαρχων τάξεων. Το «ευρωπαϊκό κεκτημένο» διαμορφώθηκε μέσα από μια μακρά ιστορία που περιλαμβάνει τις μεγάλες αστικές επαναστάσεις του 18ου αιώνα, τους αμέτρητους κοινωνικούς αγώνες των εργαζομένων της Ευρώπης, τον εξαιρετικά πλούσιο αστερισμό ιδεών που συγκρότησαν τον λεγόμενο «δυτικό πολιτισμό», βασικό στοιχείο του οποίου είναι η ίδια η ιδέα του σοσιαλισμού.

Το δεύτερο μεγάλο δίλημμα που αντιμετωπίζουν οι κυβερνήσεις, οι πολιτικές δυνάμεις και οι πολίτες της Ευρώπης είναι το αν θα απαρνηθούν το κοινωνικό και πολιτικό πρόσωπο που διαμόρφωσαν μέσα σε μια μακρά πορεία οι αγώνες των ευρωπαϊκών λαών ή αν θα αποφασίσουν να το υπερασπιστούν. Η υπεράσπιση αυτή περνάει υποχρεωτικά σήμερα μέσα από την αμφισβήτηση της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης υπό την ηγεμονία των ΗΠΑ και μέσα από την ήττα της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που εφαρμόζεται.

Είναι ακριβώς η ύπαρξη του ίδιου «κεκτημένου» αυτή που καθιστά τις χώρες της Ευρώπης πόλο έλξης για τα εκατομμύρια των απόκληρων ολόκληρου του πλανήτη. Αντιμέτωπη με τα κύματα των μεταναστών, η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται ενώπιον ενός ακόμη διλήμματος. Θα επιχειρήσει να ανυψώσει τα πολιτικά και αστυνομικά τείχη θα γίνει μια Ευρώπη - Φρούριο ή θα παραμείνει κοινωνία ανοιχτή, ικανή να απορροφά γόνιμα και να αξιοποιεί δημιουργικά τον πολυδιάστατο πλούτο που φέρουν οι νέοι της κάτοικοι.

Η πορεία προς τη σημερινή κατάσταση

Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και των καθεστώτων του «υπαρκτού σοσιαλισμού» βρήκε την Ευρώπη ουσιαστικά απροετοίμαστη. Ένα νέο έδαφος ανοιγόταν ξαφνικά στα ανατολικά της, με πλήθος «ευκαιριών» για οικονομική επέκταση και πολιτική επιρροή. Όμως οι διαδικασίες της δικής της πολιτικής ενοποίησης δεν είχαν προχωρήσει μέχρι του σημείου που θα της επέτρεπαν να αντιμετωπίσει τις «ευκαιρίες» αυτές με ενιαίο τρόπο. Αντίθετα, παρατηρήθηκαν σημαντικές εθνικές αναδιπλώσεις καθώς και η συναφής όξυνση των ανταγωνισμών ανάμεσά στις χώρες που την αποτελούσαν.

Αυτές οι αναδιπλώσεις, οδήγησαν στην υποβάθμιση των διαδικασιών της ευρωπαϊκής πολιτικής ενοποίησης και στην ενίσχυση των διμερών σχέσεων κάθε χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης χωριστά με τις ΗΠΑ, τη μοναδική πλέον υπερδύναμη. Έτσι, οι ΗΠΑ κατόρθωσαν να προωθήσουν την αλλαγή του χαρακτήρα και του ρόλου του ΝΑΤΟ, καθιστώντας τον βασικό μοχλό της δικής τους επικυριαρχίας στα ευρωπαϊκά πράγματα στα Βαλκάνια, στην Ανατολική Ευρώπη, αλλά και πέρα από αυτή.

Την ίδια περίοδο, οι σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις που κυβερνούσαν τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης φάνηκαν να αποδέχονται πλήρως την «πρωτοκαθεδρία της αγοράς», την κυριαρχία της «ανταγωνιστικότητας» και όλα τα συνεπόμενα της νεοφιλελεύθερης πολιτικής. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, με καθοριστική ευθύνη της σοσιαλδημοκρατίας, προχώρησε έτσι στη νομισματική της ενοποίηση ακολουθώντας τα πρότυπα του νεοφιλελευθερισμού και αναβάλλοντας ταυτόχρονα τη συζήτηση για την πολιτική της ενοποίηση και τη κοινή εξωτερική και αμυντική πολιτική της για ευθετότερους χρόνους. Ταυτόχρονα ο βασικός πυρήνας των χωρών της στήριξαν την επέμβαση του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία.

Η ευρωπαϊκή Αριστερά έχει αποδεχθεί τη διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης με όρους δημοκρατίας και κοινωνικής δικαιοσύνης όχι ως νομοτέλεια ούτε σαν μια ουδέτερη διαδικασία, αλλά γιατί θεωρεί ότι μπορεί να αποτελέσει πεδίο διεκδίκησης των δικών της στόχων. Η ιστορική πείρα διδάσκει πως σοσιαλισμός δεν μπορεί να εγκαθιδρυθεί σε μια μόνη χώρα, πόσο μάλλον όταν η χώρα είναι μικρή και οικονομικά αδύναμη. Το πεδίο ταξικών, κοινωνικών, πολιτικών και ιδεολογικών αγώνων που διαμορφώνει η πορεία της ευρωπαϊκής ενοποίησης συνιστά το πραγματικό έδαφος όπου ο προγραμματικός της στόχος μπορεί να αποβεί ρεαλιστικά εφικτός.

Οι αγώνες της ευρωπαϊκής Αριστεράς οφείλουν να αναπτύσσονται σε πολλά επίπεδα ταυτόχρονα, με ολόκληρη την απαιτούμενη κάθε φορά τακτική ευελιξία. Οι αγώνες αυτοί αντιστρατεύονται αποφασιστικά τόσο την νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση υπό την ηγεμονία των ΗΠΑ όσο και τον νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό που επικρατεί στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης. Οφείλουν επιπλέον να υπερασπίζονται το «ευρωπαϊκό κεκτημένο» και να προσπαθούν διαρκώς να το διευρύνουν ενώ οφείλουν παράλληλα να αναπτύξουν μια συγκεκριμένη πολιτική για την ουσιαστική και ισότιμη ένταξη των μεταναστών όχι μόνο στις χώρες υποδοχής τους αλλά και στο ίδιο το δικό της κίνημα. Ο σοσιαλισμός με ελευθερία και δημοκρατία περνάει αναγκαστικά από αυτόν τον δρόμο.

Ο νεοφιλελευθερισμός αποδομεί

Σήμερα ο νεοφιλελευθερισμός προωθεί την Ευρώπη της απορύθμισης και των ιδιωτικοποιήσεων, την Ευρώπη της επιβολής και του κοινωνικού αποκλεισμού, της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης και της καταστολής, την Ευρώπη του ρατσισμού και της ξενοφοβίας.

Τα αποτελέσματα αυτών των πολιτικών είναι:

  • Η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, η συρρίκνωση των θεσμών προστασίας της μισθωτής εργασίας, η μείωση των δημοσίων κοινωνικών δαπανών, η διεύρυνση των ανισοτήτων, η διόγκωση της ανεργίας και της επισφαλούς απασχόλησης.
  • Η εκχώρηση στο μεγάλο κεφάλαιο και τις πολυεθνικές εταιρείες μεγάλου μέρους δημοσίων επιχειρήσεων και της παραγωγής δημοσίων αγαθών, του τομέα της υγείας και των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης.
  • Τα πολιτιστικά έργα μετατρέπονται σε εμπορεύματα. Παγκοσμιοποιείται ένα κυρίαρχο μοντέλο που εξισώνεται με την βιομηχανία του θεάματος και περιθωριοποιεί την ελεύθερη πολιτιστική έκφραση.
  • Διατηρούνται οι παλιές διακρίσεις και δημιουργούνται νέες. Οι ανισότητες φύλου, εθνικής καταγωγής, γλώσσας και θρησκείας γίνονται πιο έντονες. Οι μετανάστες και οι μετανάστριες αποτελούν τα πρώτα θύματα των διακρίσεων στην αμοιβή, στα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα. Οι πατριαρχικές κοινωνικές δομές αναπαράγουν την ανισότιμη θέση των γυναικών στην οικογένεια, την εργασία και την κοινωνία.
  • Η νεολαία ως ιδιαίτερη κοινωνική κατηγορία βρίσκεται στο στόχαστρο με την ανεργία και την ανασφάλιστη εργασία να απειλούν το μέλλον της. Τα δικαιώματα της να συρρικνώνονται και η παιδεία μετατρέπεται από δημόσιο αγαθό και κοινωνικό δικαίωμα σε εμπόρευμα, υποτασσόμενη στους νόμους της αγοράς και στο νέο μοντέλο καταρτισμένων απασχολήσιμων καταναλωτών.
  • Εμποδίζεται η λήψη μέτρων απαραίτητων για την οικολογική μεταστροφή της παραγωγής και της κατανάλωσης. Δεν προχωρούν αλλαγές στις μεταφορές στη βιομηχανία, στις κατασκευές, στην ενέργεια, στη χρήση πρώτων υλών, στην αγροτική παραγωγή και την παραγωγή τροφίμων, στην προστασία των θαλασσών και των υδάτινων πόρων. Την ίδια ώρα προωθείται η εισαγωγή και η χρήση των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών στην αγροτική παραγωγή και τα τρόφιμα, ενώ η αναθεώρηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής πλήττει τους μικρομεσαίους αγρότες και τα μεσογειακά προϊόντα.
  • Επιβάλλεται η μετάλλαξη των δημοκρατικών θεσμών και ο περιορισμός των συνδικαλιστικών και ατομικών δικαιωμάτων στο όνομα της λεγόμενης αντιτρομοκρατικής εκστρατείας (Συνθήκης Σένγκεν, συμφωνία έκδοσης και αμοιβαίας διακρατικής συνδρομής μεταξύ Ε.Ε. και ΗΠΑ, Ευρωσύνταγμα, Ευρωτρομονόμος)

Οι στόχοι της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και του ΣΥΝ

Στο οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, η ευρωπαϊκή Αριστερά οφείλει να αγωνίζεται άμεσα για το συνολικό αναπροσανατολισμό των ασκούμενων πολιτικών, με στόχους την προώθηση της αειφόρου ανάπτυξης, την αύξηση της μόνιμης και σταθερής απασχόλησης, την εξάλειψη της φτώχειας, την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού και τη μείωση των εισοδηματικών ανισοτήτων.

Σ’ αυτό το πλαίσιο ο ΣΥΝ διεκδικεί:

  • Την αντικατάσταση του ισχύοντος νεοφιλελεύθερου Συμφώνου Σταθερότητας, το οποίο είναι μονομερώς προσηλωμένο στη συγκράτηση του πληθωρισμού και των ελλειμμάτων, από ένα Σύμφωνο για την κοινωνική συνοχή, την απασχόληση και την αειφόρο ανάπτυξη. Για πολιτικές αύξησης της απασχόλησης με δημόσιες επενδύσεις σε παραγωγικούς τομείς, στις κοινωνικές υπηρεσίες, στη δημόσια υγεία, την εκπαίδευση και το περιβάλλον.
  • Την υποχρέωση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να περιλάβει στους στόχους της την πλήρη απασχόληση και την αειφόρο ανάπτυξη. Επιπλέον, ο πολιτικός έλεγχος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, καθώς και η δυνατότητα υπογραφής ευρωπαϊκών συλλογικών συμβάσεων αποτελούν σταθερά και μόνιμα αιτήματα τόσο της ευρωπαϊκής Αριστεράς όσο και των κοινωνικών κινημάτων και των συνδικάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
  • Τη σταδιακή αύξηση των πόρων του κοινοτικού προϋπολογισμού ως ποσοστού του ΑΕΠ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από το σημερινό απαράδεκτα χαμηλό επίπεδο του 1,2%, στο 5%. Για να ενισχυθούν οι φτωχότερες χώρες και οι χώρες της διεύρυνσης και να μειωθούν οι κοινωνικές και περιφερειακές ανισότητες. Για μια άλλη οικονομική και κοινωνική πολιτική υπέρ της πλήρους απασχόλησης και της ισχυροποίησης του κοινωνικού κράτους.
  • Τη διατήρηση και βελτίωση των παροχών των δημόσιων συνταξιοδοτικών συστημάτων και την αποφυγή κάθε προσπάθειας ιδιωτικοποίησής τους.
  • Την προστασία των δημοσίων αγαθών με την εφαρμογή εναλλακτικών πολιτικών κατ’ αρχάς στους τομείς της ενέργειας, των μεταφορών, των τηλεπικοινωνιών, της αγροτικής και της βιομηχανικής ανάπτυξης.
  • Την εναρμόνιση και τον συντονισμό στο πεδίο της φορολογίας των επιχειρήσεων και των εισοδημάτων από κεφάλαια και την εισαγωγή των λεγόμενων πράσινων φόρων.
  • Την ανακατανομή του φορολογικού βάρους προς όφελος των εργαζομένων και των χαμηλότερων εισοδηματικά στρωμάτων.
  • Την εξάλειψη των ανισοτήτων μεταξύ ανδρών και γυναικών στην αγορά εργασίας και τη μείωση του χρόνου εργασίας στις 35 ώρες την εβδομάδα. Για τη διεύρυνση της δημοκρατίας στους χώρους δουλειάς και την υπεράσπιση του αυτόνομου ρόλου και των δικαιωμάτων των συνδικαλιστικών οργανώσεων.
  • Τη διασφάλιση ότι οι εθνικές μειονότητες εργαζομένων, οι μειονότητες των μεταναστών και των παράνομα εργαζομένων, καθώς και τα άτομα με ειδικές ανάγκες, θα ωφεληθούν πλήρως από όλες τις πολιτικές απασχόλησης και κοινωνικής προστασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
  • Τη διαμόρφωση μιας κοινής αγροτικής πολιτικής που θα στηρίζει το εισόδημα των αγροτών, τον εκσυγχρονισμό της γεωργίας, τους μικρομεσαίους αγρότες και την οικογενειακή γεωργία. Θα εκφράζει την αρχή της κοινοτικής προτίμησης στα ελλειμματικά προϊόντα και θα αναδιανέμει τους πόρους στήριξης από τις μεγάλες εκμεταλλεύσεις στις μικρότερες και από τις χώρες του Βορρά στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου.
  • Την προώθηση ενός σύγχρονου πλαισίου στήριξης, ανάπτυξης και εκσυγχρονισμού των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας, καθώς και γνήσιας πολιτικής ανταγωνισμού που θα καταπολεμά τις ολιγοπωλιακές και μονοπωλιακές δομές και την ασυδοσία του πολυεθνικού κεφαλαίου.
  • Τη διαμόρφωση μια συνολικής ευρωπαϊκής οικολογικής πολιτικής που θα αφορά, εκτός των άλλων, την ασφάλεια των τροφίμων και γενικότερα την προστασία των καταναλωτών. Υπερασπιζόμαστε ένα εναλλακτικό μοντέλο κοινωνικής και οικολογικής ανάπτυξης και αναδιάρθρωσης της οικονομίας που θα στηρίζεται στην προστασία του περιβάλλοντος και του κλίματος με τη χρησιμοποίηση τεχνολογιών φιλικών στο περιβάλλον. Διεκδικούμε ένα κόσμο με βιώσιμη διαχείριση των πόρων και πρόνοια για τις επόμενες γενιές.

Για την προώθηση της ισότητας των δύο φύλων με τις απαραίτητες πολιτικές και όχι με τη ψήφιση νόμων χωρίς κοινωνικό αντίκρισμα. Υποστηρίζουμε τη δράση και τους στόχους του γυναικείου και φεμινιστικού κινήματος για την αντιμετώπιση της ανεργίας των γυναικών και την ένταξή τους στην παραγωγική διαδικασία με όρους πλήρης ισότητας για την απόκρουση της βίας κατά των γυναικών, την εμπορία και σεξουαλική εκμετάλλευση των γυναικών, για τη συμμετοχή τους στην πολιτική και στα όργανα λήψης αποφάσεων.

  • Απορρίπτουμε το κυοφορούμενο Ευρωσύνταγμα. Πρόκειται για μια συνθήκη η οποία καταχρηστικά αποκαλείται Σύνταγμα, η οποία αναγορεύει το νεοφιλελευθερισμό σε αρχή της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, αρνείται την κατοχύρωση των κοινωνικών δικαιωμάτων, διαχωρίζοντάς τα από τα ατομικά και θεσμοθετεί την ύπαρξη ανεξέλεγκτων οργάνων εξουσίας. Βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση από το αίτημα για ένα Σύνταγμα που να προωθεί μια ενωμένη, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική Ευρώπη και αποτελεί οπισθοδρόμηση έναντι των συνταγματικών αρχών πολλών ευρωπαϊκών κρατών.

Ο ΣΥΝ προτείνει και διεκδικεί την διεξαγωγή δημοψηφίσματος στη χώρα μας, όπως ήδη έχει αποφασιστεί σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες.

Η Ευρωπαϊκή Αριστερά και ο ΣΥΝ διεκδικούν ένα ευρωπαϊκό σύνταγμα που να προωθεί την πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης σε μια κατεύθυνση δημοκρατική, κοινωνική, οικολογική. Πυρήνας της δικής μας θέσης είναι η πλήρης διασφάλιση της αρχής της λαϊκής κυριαρχίας και των μορφών ουσιαστικής άσκησής της. Το κεντρικό ζήτημα είναι οι ευρωπαίοι πολίτες να μετέχουν στη διαμόρφωση της κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής, να εκλέγουν και να μπορούν να ελέγχουν αυτούς που την υλοποιούν.

Απαιτούμε την συνταγματική κατοχύρωση των δημοκρατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων του Ευρωπαίου πολίτη. Διεκδικούμε την αναβάθμιση του Χάρτη Δικαιωμάτων και τη διαμόρφωση ενός ευρωπαϊκού χώρου δικαίου που θα εδράζεται στον σεβασμό τους.

  • Ο ΣΥΝ απορρίπτει τα σχέδια για δημιουργία Ευρωστρατού, όπως σήμερα προωθείται με λογική συμπληρωματική και ουσιαστικά υποτελή στο ΝΑΤΟ, ως δύναμη ταχείας επέμβασης σε όλο τον κόσμο. Απορρίπτουμε τον πόλεμο και τις στρατιωτικές επεμβάσεις ως μέσον επίλυσης των διεθνών προβλημάτων, την αυξανόμενη στρατιωτικοποίηση και τον μιλιταρισμό.

Θεωρούμε τη συζήτηση για την κοινή και ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική και άμυνα, που αναπτύσσεται μέσα στην Ευρωπαϊκή Αριστερά και τα κινήματα, ως εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και μετέχουμε συστηματικά. Στόχος μας είναι μια ενωμένη Ευρώπη με κοινή εξωτερική πολιτική και άμυνα, χειραφετημένη από τον Ευρωαντλαντισμό και το ΝΑΤΟ, χωρίς ξένες βάσεις, που θα αγωνίζεται για τη μείωση του στρατιωτικού ανταγωνισμού και της κούρσας των εξοπλισμών. Μια ενωμένη Ευρώπη της ειρήνης και της αλληλεγγύης, χωρίς πυρηνικά όπλα, που θα πρωταγωνιστεί στην ειρηνική πολιτική επίλυση των διαφορών σε όλο τον κόσμο.

Ο ΣΥΝ προτείνει:

  • Την εισαγωγή ενός νέου συστήματος ασφάλειας που θα βασίζεται στη συνεργασία εντός της Ευρώπης, στη βάση ενός ανανεωμένου ΟΑΣΕ, συνδεδεμένου με τον ΟΗΕ, σε ότι αφορά τους εταίρους μας στη Μεσόγειο και την Ανατολική Ευρώπη, ως μια εναλλακτική επιλογή προς το ΝΑΤΟ.
  • Την ανάληψη δράσης για τον τερματισμό της κατοχής του Ιράκ, για απόσυρση των ξένων στρατευμάτων και για την αποκατάσταση της κυριαρχίας του ιρακινού λαού.
  • Την ανάληψη κάθε πρωτοβουλίας που μπορεί να είναι χρήσιμη για την υποστήριξη των ισραηλινο-παλαιστινιακών πρωτοβουλιών ειρήνευσης και για τη δημιουργία ενός βιώσιμου και ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους που θα ζει σε συνθήκες αμοιβαίας ασφάλειας με το Ισραήλ και το σύνολο των κρατών της περιοχής.
  • Την υποστήριξη στην επανένωση της Κύπρου στη βάση διζωνικής δικοινοτικής Ομοσπονδίας, που να οδηγεί στην ειρήνη και τη σταθερότητα και σ’ ένα κοινό μέλλον ευημερίας για όλους τους Κύπριους μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Μια νέα ιστορική περίοδος για την ευρωπαϊκή Αριστερά

Κεντρικός στόχος της ευρωπαϊκής Αριστεράς, και του ΣΥΝ, στη νέα φάση που διανύει η Ευρώπη είναι να συνδυάσει τον αγώνα της ενάντια σε όλες της διαστάσεις της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης υπό την ηγεμονία των ΗΠΑ με την προοπτική της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, σφραγίζοντας καθοριστικά με το δικό της στίγμα το μέλλον της Ευρώπης. Προς αυτήν την κατεύθυνση, οφείλει να εργαστεί σε δύο επίπεδα ταυτόχρονα.

Το κίνημα ενάντια στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και στην Ευρώπη

Με τη συμβολή της ευρωπαϊκής Αριστεράς, και του ΣΥΝ και με απόλυτο σεβασμό στην αυτονομία του, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ μπορεί να μετεξελιχθεί σε χώρο συνάντησης όλων των ευρωπαϊκών κινημάτων που μάχονται τις συνέπειες της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης υπό την ηγεμονία των ΗΠΑ.

Το κίνημα ενάντια στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση που ξεκίνησε τα τελευταία χρόνια από το Σιάτλ, το Πόρτο Αλέγκρε, βρήκε και στην Ευρώπη την έκφρασή του μέσα από τις μεγάλες συναντήσεις στη Γένοβα, τη Φλωρεντία και το Παρίσι αλλά και τα αντιπολεμικά συλλαλητήρια. Είναι ένα νέο κίνημα που στηρίχθηκε και αναπτύχθηκε με κορμό τη νεολαία, ένα κίνημα που διευρύνει την επιρροή του και ενισχύει τη συνεργασία του με τα παραδοσιακά κοινωνικά, εργατικά, γυναικεία, περιβαλλοντικά και δημοκρατικά κινήματα στην Ευρώπη.

Τόπος συνάντησης και κοινής δράσης όλων είναι το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ, Το πολύμορφο αυτό κίνημα στηρίχτηκε από τα πρώτα του βήματα από τις περισσότερες δυνάμεις της ευρωπαϊκής αριστεράς αλλά και του ΣΥΝ, που αφουγκράστηκε έγκαιρα τους νέους προβληματισμούς που αναπτύσσονταν και την επιθυμία για συντονισμό δράσης όλων όσων μάχονται τις συνέπειες της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης. Μέσα από τους κοινούς αγώνες και τους κοινούς προβληματισμούς, η ευρωπαϊκή πολιτική αριστερά, φιλοδοξεί να αναδείξει την αναγκαία εναλλακτική στρατηγική για το μέλλον της άλλες Ευρώπης, αξιοποιώντας κάθε στιγμή αποφασιστικά τους ώριμους κοινωνικούς και πολιτικούς στόχους.

Το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς

Στο καθαρά πολιτικό επίπεδο ο ΣΥΝ προβάλλει και αξιοποιεί τη συγκρότηση του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Ο Συνασπισμός έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο για την ίδρυση του κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς γιατί πιστεύει και αγωνίζεται για το στενότερο συντονισμό και την αναβαθμισμένη συνεργασία των αριστερών κομμάτων και δυνάμεων της Ευρώπης.

Στην αρχή του 21ου αιώνα οι πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις των σημερινών καπιταλιστικών κοινωνιών δημιουργούν την αναγκαιότητα, αλλά δίνουν και τη δυνατότητα στα κόμματα της Αριστεράς στα δημοκρατικά κινήματα και στις εναλλακτικές κοινωνικές δυνάμεις να επεξεργαστούν και να πραγματοποιήσουν κοινωνικές εναλλακτικές πολιτικές σ΄όλες τις πτυχές της παγκοσμιοποίησης και της διεθνοποίησης.

Η Ευρώπη ένας νέος χώρος ενσωμάτωσης όλο και περισσότερων χωρών είναι ταυτόχρονα ευκαιρία και πρόκληση προκειμένου να ανακτήσουν την πολιτική πρωτοβουλία.

Το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς του οποίου ιδρυτικό μέλος είναι ο Συνασπισμός επιδιώκει να συνεισφέρει στην κοινή πολιτική δράση της δημοκρατικής και εναλλακτικής αριστεράς στα κράτη - μέλη της Ε.Ε. καθώς και στο ευρωπαϊκό επίπεδο.

Να προωθήσει κοινωνική και χειραφετημένη οικολογική, φιλειρηνική, δημοκρατική και προοδευτική συλλογιστική και δράση των κομμάτων, των μελών και των φίλων τους.

Να ενισχύσει την ικανότητα να αναπτύξουν τα κόμματα βιώσιμες πολιτικές χειραφέτησης, δημοκρατικής, φιλειρηνικής, κοινωνικής και οικολογικής ευαισθησίας, οι οποίες είναι απαραίτητες προκειμένου να μεταμορφωθούν οι τωρινές κοινωνίες και να νικηθεί ο καπιταλισμός του σήμερα.

Να εδραιώσει τη συνεργασία των κομμάτων σε όλα τα επίπεδα, να εξασφαλίσει τα το συντονισμό των βασικών θέσεών της καθώς και την επεξεργασία στρατηγικών κατευθύνσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ενωμένες οι δυνάμεις της Αριστεράς στην Ευρώπη συμμετέχουν σε κοινούς αγώνες για μια εναλλακτική πρόταση, που έχει ως στόχους της την ελευθερία, την ισότητα, τη δικαιοσύνη και την αλληλεγγύη.

Για το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, η Ε.Ε. όπου συγκρούονται μεταξύ τους μεγάλα συμφέροντα δημιουργεί ένα νέο πολιτικό χώρο για τους ταξικούς αγώνες και για την υπεράσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων, της δημοκρατικής της ευρωπαϊκής κοινωνίας και οργανισμούς και θεσμούς ανάμεσα στους οποίους και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Αναλαμβάνει την υποχρέωση να συμβάλλει ώστε οι μεγάλες αλλαγές που αναγγέλλεται να πραγματοποιηθούν μέσα σ΄ένα πλαίσιο διεύρυνσης της ειρήνης, της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Στόχος και όραμα η ανθρώπινη χειραφέτηση. Η απελευθέρωση ανδρών και γυναικών από κάθε μορφής καταπίεσης, εκμετάλλευσης και αποκλεισμού.

ΨΗΦΟ ΣΤΟ ΣΥΝ
Δύναμη στην Ευρωβουλή και
Μήνυμα για την Ελλάδα

Στις 13 Ιουνίου δεν γίνεται ο δεύτερος γύρος των βουλευτικών εκλογών. Εκλέγονται 24 έλληνες ευρωβουλευτές, με απλή αναλογική και χωρίς κυβερνητικά διλήμματα, σε μια Ευρωβουλή 732 μελών που θα πάρει πολύ σημαντικές αποφάσεις την επόμενη πενταετία και για την Ευρώπη και για την Ελλάδα.

Σε αυτό το στίβο ο ΣΥΝ έχει καταθέσει θετικό δείγμα γραφής για το τι Ευρώπη θέλουμε καθώς και για το πώς διεκδικούμε, με σκληρή διαπραγμάτευση, μέσα στην ΕΕ., τόσο τα ελληνικά συμφέροντα όσο και τα συμφέροντα των ελλήνων πολιτών, ιδίως των ασθενέστερων.

Ο ΣΥΝ, μέσα και από το κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, αγωνίζεται για μια Ευρώπη πιο ενωμένη πιο δημοκρατική, πιο κοινωνική, πιο οικολογική, πιο αυτόνομη απέναντι στις ΗΠΑ.

Η ενίσχυση του ΣΥΝ θα είναι θετική για την ελληνική παρουσία στην Ευρωβουλή. Θα στείλει όμως ταυτόχρονα και ένα μήνυμα στη συντηρητική ηγεσία της ΝΔ να αφήσει την κομματική αλαζονεία, την αδράνεια και να τηρήσει τις δεσμεύσεις της, στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ να εγκαταλείψει τη δεξιόστροφη πολιτική και τον ιδεολογικό γάμο με το νεοφιλελευθερισμό και στην ηγεσία του ΚΚΕ για την εμμονή στον απομονωτισμό και την πολιτική της αποδέσμευσης από την Ε.Ε. καθώς και για την εχθρική της στάση απέναντι στο Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και σε κάθε ιδέα συνεργασίας και κοινής δράσης των δυνάμεων της αριστεράς.

Οι εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποτελούν για τον Συνασπισμό, για το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, για τις δυνάμεις των κοινωνικών κινημάτων ευκαιρία να προβάλλουμε στους πολίτες της Ελλάδας, στους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πως υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές στις σημερινές νεοφιλελεύθερες πολιτικές στην Ευρώπη.

Ο Συνασπισμός με την πολιτική, τις θέσεις του, τη δράση του στο απερχόμενο Ευρωκοινοβούλιο, τη συμμετοχή του στα κινήματα για μια άλλη Ευρώπη, το Ευρωψηφοδέλτιο του επιδιώκει την ενίσχυση και την ισχυροποίησή του.

Ψήφος στο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ

Σημαίνει ενίσχυση των αριστερών δυνάμεων της Ευρώπης που απορρίπτουν τις σημερινές οικονομικά και κοινωνικά άδικες πολιτικές.

Σημαίνει ενίσχυση των δυνάμεων και των κινημάτων που αγωνίζονται για μια διαφορετική Ευρώπη της ισότητας, της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης.

Σημαίνει ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Αριστερού Κόμματος για τη συνεργασία αριστερών κομμάτων και κινημάτων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Στις Ευρωεκλογές του Ιουνίου υπάρχει αριστερή ευρωπαϊκή ΕΠΙΛΟΓΗ

ΨΗΦΟΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ
ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, ΤΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ

Μάιος 2004