-Αρχικά θα σου ζητήσω μια ανασκόπηση της Δημοτικής Κίνησης μέσα στην τετραετία που πέρασε.
-Το σημαντικότερο στοιχείο της Κίνησης είναι η ίδια η λειτουργία της. Είναι μια συλλογική διαδικασία, με τακτικές συνελεύσεις και συντονιστικό, και με έργο που παράχθηκε με συμμετοχή πάρα πολλών ανθρώπων. Στηρίχθηκε αυτοδύναμα οικονομικά στα μέλη της, και παρουσίασε ένα σημαντικό έργο μέσα και έξω από το δημοτικό συμβούλιο. Θεωρώ σημαντικές τις κινηματικές παρεμβάσεις μας στο θέμα του πολέμου, την παρουσία μας στο 4ο ευρωπαϊκό κοινωνικό φόρουμ, την παρουσία μας στα αντιρατσιστικά φεστιβάλ, την αντίθεσή μας στους ολυμπιακούς αγώνες, την παρέμβασή μας ενάντια στις παρελάσεις, τις πρωτοβουλίες μας για την υπεράσπιση των μεταναστών, τις αντιρατσιστικές μας πρωτοβουλίες, την συμμετοχή μας στις φοιτητικές κινητοποιήσεις. Μέσα στο δημοτικό συμβούλιο, υπήρχαν φορές που ήμασταν τελείως μόνοι, όπως όταν θέσαμε το θέμα του τζαμιού για τους μουσουλμάνους, ή όπως στο ζήτημα της κατάληψης του ΟΚΑΝΑ. Τότε που όλη η αντιπολίτευση ήταν υπέρ των κατοίκων που είχαν κάνει την κατάληψη του κτιρίου, οι οποίοι είχαν δικηγόρο υπεράσπισης την κυρία Γιαταγάνα που ήταν σύμβουλος του Σαχίνη, και που τώρα είναι υποψήφια του Παπαγεωργόπουλου. Και εδώ θέλω να επισημάνω, ότι εμείς βεβαίως στηρίζουμε την τοπική κοινωνία, αλλά όχι πάντα, ιδιαίτερα όταν αναπτύσσει ρατσιστικές και ξενοφοβικές δράσεις.
-Στην Δημοτική Κίνηση, είναι γεγονός ότι δεν συμμετέχουν αρκετά τα λαϊκά στρώματα. Γιατί πιστεύεις ότι συμβαίνει αυτό;
-Είναι σε μικρότερο βαθμό από αυτό που θα θέλαμε και κυρίως υστερούμε στη σύνδεση με τις γειτονιές και μάλιστα τις υποβαθμισμένες. Αυτό έχει σχέση με την σύνθεση των ανθρώπων που δραστηριοποιούνται στην Κίνηση. Όμως η Κίνηση δεν μπορεί πάντα να λειτουργεί στο όνομα κάποιων ανθρώπων, πρέπει οι ίδιοι να εμπλακούν και να αυτοοργανωθούν, είτε είναι μετανάστες, είτε άνθρωποι με ελαστικές σχέσεις εργασίας, είτε άνεργοι. Και δεν αρκεί το να επισκεπτόμαστε και να δηλώνουμε συμπαράσταση στη βιομηχανία φωσφορικών λιπασμάτων, ή σε ένα άλλο εργασιακό χώρο με προβλήματα. Χρειάζεται μια αμφίδρομη και διαρκή σύνδεση και τούτο βέβαια είναι πρόβλημα της σύγχρονης αριστεράς στο σύνολό της. Απαιτούνται νέες μορφές επαφής με τα λαϊκά στρώματα, χωρίς πατρονάρισμα και καπηλεία των προβλημάτων και των αγώνων τους.
-Πόσο είσαι ικανοποιημένος από τον κινηματικό χαρακτήρα της Κίνησης;
-Παρόλο που τα τελευταία χρόνια άνοιξαν και δύο άλλα στέκια κινηματικής λειτουργίας, πράγμα που μας χαροποίησε ιδιαίτερα, ο κόσμος εξακολουθούσε να έχει συμμετοχή και ο κινηματικός χαρακτήρας μας ήταν εμφανής. Θα θέλαμε αυτό όμως να γίνει εντονότερα και μονιμότερα, και γνωρίζουμε ότι εδώ συμβάλλουν και κάποια γεγονότα που χρειάζονται να αξιοποιούνται. Όπως λ.χ όταν μαζί με τους νεολαίους του ΣΥΝ υψώσαμε το πανό «Εσείς μιλάτε για κέρδη και ζημιές και εμείς μιλάμε για ανθρώπινες ζωές» στην επίσκεψη στην διεθνή έκθεση του κ. Καραμανλή στο Βελλίδειο, ή όπως η κατάληψη που κάναμε στο κέντρο διανομής σπόρων για τα μεταλλαγμένα στην Θέρμη. Πιο σημαντικό όμως θεωρώ τη συμβολή μας στην αυτοοργάνωση κατοίκων του Δήμου για προβλήματα της γειτονιάς τους σε δύο περιπτώσεις. Μία στη Σοφούλη για την ακύρωση κοπής δέντρων και μία στην Τούμπα για τη μη τσιμεντοποίηση του αναχώματος του ρέματος της Τούμπας. Γιατί εν τέλει ο κινηματικός χαρακτήρας μιας οργάνωσης κρίνεται από το μέτρο δημιουργίας αυτοδιαχειριστικών συλλογικοτήτων σε προσωρινή ή μόνιμη λειτουργία.
-Mετά από τις εκλογές, ποια είναι τα κυριότερα θέματα στα οποία θα δώσετε προτεραιότητα;
-Καταρχήν, πηγαίνοντας προς τις εκλογές, νομίζω ότι πρέπει να αναδείξουμε περισσότερο το θέμα της ανεργίας σε σχέση με αυτά που μπορεί να κάνει ο δήμος. Και η κατεύθυνση είναι να αξιοποιηθεί ανθρώπινο δυναμικό με το να αναλάβει ο δήμος ζητήματα κοινωνικής προστασίας, ή προστασίας του περιβάλλοντος που δεν θέλει να αναλάβει το κράτος. Όπως λ.χ περισσότερους βρεφονηπιακούς σταθμούς, κέντρα υποστήριξης μεταναστών, ξενώνες κακοποιημένων γυναικών, κέντρα απεξάρτησης εξαρτημένων ατόμων και προγράμματα που έχουν να κάνουν με την προστασία του περιβάλλοντος. Να υπάρχουν δηλαδή δημοτικοί υπάλληλοι που θα καλύψουν αυτή τη μαύρη τρύπα με διττό τρόπο. Και να καλυφθούν αυτές οι κοινωνικές ανάγκες και να δοθούν θέσεις εργασίας σε κάποιους ανθρώπους. Το άλλο θέμα έχει να κάνει με την υπεράσπιση του δημόσιου χώρου, είτε λέγεται αντίθεση στην τσιμεντοποίηση με αντιπαροχή των οικοπέδων του Δήμου, είτε λέγεται μη οικοπεδοποίηση του Αλλατίνη και του Φιξ, είτε λέγεται απόδοση στην πόλη των χώρων του Τρίτου Σώματος Στρατού. Στην ίδια λογική είναι η αποτροπή των σχεδίων της διορισμένης διοίκησης της ΔΕΘ με τον Μπακατσέλλο, να «αξιοποιηθεί» ο χώρος με πολυκαταστήματα, κινηματογράφους, εμπορικά κέντρα και γραφεία. Ένας τρίτος άξονας είναι το θέμα της αναβάθμισης των δημόσιων συλλογικών μέσων μεταφοράς. Θα προβάλλουμε την ανάγκη για αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος του ΟΑΣΘ που λήγει το 2010, περνώντας σε μια διαδημοτική διαχείριση όλων των δήμων του πολεοδομικού συγκροτήματος, και την υπεράσπιση των λεωφορειογραμμών, που έχει συμφωνηθεί να καταργηθούν στην πράξη με την είσοδο των ταξί, μετά την υποχώρηση του κ. Λιάπη, του κ. Παπαγεωργόπουλου και εσχάτως με τη σύμφωνη γνώμη και του κ. Μπουτάρη.
Βασικό στοιχείο του προγράμματός μας είναι η υπεράσπιση του περιβάλλοντος, όχι ως ζητήματος ευαισθησίας, αλλά ως βασικής συνισταμένης που διαπερνά όλες μας τις προτάσεις. Δεν είναι ζήτημα μόνο υγείας, ή αισθητικής. Η οικολογικοποίηση της σκέψης και της πολιτικής οφείλει να αφορά όχι μόνο την ανθρώπινη ή την έμβια ζωή. Αφορά το σύνολο της φύσης που ούτως ή άλλως έχει μια εγγενή αυταξία. Η υπεράσπιση ενός βιότοπου, μιας παραλίας, ή ενός ζώου, δεν έχει λιγότερη αξία από την υπεράσπιση ενός νεοκλασσικού, η τη διεκδίκηση ενός επιδόματος.
Υπάρχουν άλλα ζητήματα, ίσως λιγότερο σημαντικά, που θα θέλατε να προωθήσετε
Δεν υπάρχουν πρώτα και δεύτερα ζητήματα. Όλα αρθρώνουν μια ενότητα και προωθούνται ανάλογα με τις δυνάμεις που στρατεύονται και την οξύτητα που έχουν. Έτσι το ζήτημα της υπεράσπισης των δικαιωμάτων των μεταναστών και του δικαιώματός τους στην πολιτική είναι μείζον ζήτημα. Το ζήτημα του πολιτισμού σε ευθεία αντίθεση με την υποκουλτούρα που προωθεί και αναπαράγει η διοίκηση του Δήμου, δεν μπορεί παρά να είναι στην πρώτη γραμμή της προσπάθειάς μας. Εμείς στο στέκι μας τέσσερα χρόνια προσφέραμε σημαντικά δείγματα μιας άλλης αντίληψης για τον πολιτισμό, με τις βραδιές ποίησης και λογοτεχνίας, τις εκθέσεις φωτογραφίας, τις κινηματογραφικές προβολές, τις συζητήσεις για τους Ολυμπιακούς αγώνες, τον πόλεμο, τα ναρκωτικά κ.α.
Και βέβαια το δικαίωμα στη διαφορετικότητα, την πάλη ενάντια στο σεξισμό, τα δικαιώματα των πεζών, τα πελώρια προβλήματα των ατόμων με κινητικά προβλήματα.
-Υπάρχει η αίσθηση, ότι η Δημοτική Κίνηση θα έχει απώλειες εξαιτίας της πολυδιάσπασης που παρατηρείται στα νομαρχιακά. Εσύ τι εντύπωση έχεις μέχρι στιγμής;
-Mπορεί να συμβεί και αυτό. Παρόλα αυτά, εγώ υποστηρίζω ότι η τακτική που ακολουθήσαμε ήταν όντως σωστή, και ότι δεν θα έπρεπε να πάμε στη νομαρχία με μια δεύτερη κομματική υποψηφιότητα από τον Συνασπισμό. Θα έπρεπε να υπηρετήσουμε την συνεργασία με τις δυνάμεις του Σύριζα και τις άλλες δυνάμεις της Αριστεράς και ας είχαμε προσωρινά εκλογικό κόστος. Η πολιτική υπηρέτηση του στόχου της συνεργασίας και συμμαχίας των δυνάμεων της Αριστεράς εξυπηρετεί το σύνολο της κοινωνίας και βεβαίως και της τοπικής. Εξάλλου δεν θεωρώ ότι ταυτίζεται το εκλογικό και το πολιτικό κόστος. Είναι άλλο πράγμα τα εκλογικά αποτελέσματα που εν πολλοίς διαμορφώνονται και από τις δυνάμεις της εξουσίας και άλλο πράγμα η εμμονή στις αρχές σου. Και η αρχή της ενότητας της αριστεράς σήμερα αποτελεί πρόταγμα στο δρόμο για την κοινωνική απελευθέρωση και το σοσιαλισμό.
-Kάποια στελέχη του Συνασπισμού, όχι μόνο δεν έχουν υποστηρίξει την υποψηφιότητά σου, αλλά με δηλώσεις τους έβαλαν και θέμα επανεξέτασής της. Θα ήθελα το σχόλιό σου.
-Υπάρχουν πολλά στελέχη του ΣΥΝ που είναι σε μια άλλη αντίληψη, αυτή της συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ. Αυτοί οι άνθρωποι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Η μία κατηγορία, είναι αυτή που θέλει να δικαιωθεί η άποψή της με την μείωση των εκλογικών ποσοστών του Σύριζα και την καταστροφή του όλου εγχειρήματος. Η δεύτερη, είναι αυτή που βλέπει ότι κάτι τέτοιο θα ήταν ολέθριο, δεν δουλεύει με πάρα πολύ πάθος, αλλά αντιλαμβάνεται απολύτως ότι μια εκλογική συντριβή τώρα και μια άλλη στις εθνικές εκλογές, θα ήταν η απώλεια του καραβιού που καθώς βουλιάζει συμπαρασέρνει τους πάντες στο βούλιασμά του. Όλα αυτά μεταφέρονται και στην δικιά μας την περίπτωση εδώ στην Θεσσαλονίκη, που οι περισσότεροι σύντροφοι της μειοψηφίας θα ήθελαν μια άλλη συνεργασία, αλλά παρόλα αυτά στρατεύονται και δουλεύουν. Όπως υπάρχουν και άλλοι σύντροφοι που στρέφονται ευθέως κατά του Συνασπισμού, του Σύριζα και των δημοτικών σχημάτων που υποστηρίζουμε. Ο πολιτικός τους πολιτισμός θα κριθεί από την κοινωνία.
-Πρόσφατα από μέλος της Κίνησης που είναι και μέλος της ΑΚΟΑ, μπήκε το θέμα της εναλλαγής. Εσύ πως τοποθετείσαι σχετικά με αυτό το θέμα;
-Ένας από τους στόχους μας είναι η υπεράσπιση της άμεσης δημοκρατίας, η οποία εξυπηρετείται με τρεις τρόπους. Με την εκλεξιμότητα, την ανακλητότητα και την εναλλαγή. Η εναλλαγή -επειδή τα δύο πρώτα υπάρχουν-, είναι ένα ουσιαστικό στοιχείο αμεσοδημοκρατικής λειτουργίας, αλλά για να πάρει ουσιαστική υπόσταση και όχι τυπική, θα πρέπει να υπάρχει μια συλλογική διακυβέρνηση. Να μπορεί δηλαδή ανά πάσα στιγμή να αναλαμβάνει το κάθε μέλος καίριες θέσεις, και από την άλλη μεριά ο επικεφαλής να μην είναι ένας ηγέτης με υπερεξουσίες, αλλά ένας συντονιστής μεταξύ ίσων που απλά υπηρετεί μια λειτουργία. Νομίζω ότι στο προσεχές διάστημα, πρέπει να συγκληθεί το συντονιστικό που θα προτείνει στην ολομέλεια της Κίνησης συγκεκριμένα μέτρα εναλλαγής των δημοτικών συμβούλων και βεβαίως να δούμε και την δική μου θητεία ως επικεφαλής. Και να θυμίσω, την αντίληψη που είχα στο συνέδριο του Συνασπισμού, -που δεν συμφώνησα με αυτό που πέρασε-, ότι δηλαδή οι θητείες που αποφασίσαμε και η δυνατότητα εναλλαγής να συμπεριλάβουν και τις υπάρχουσες θητείες, και όχι να μιλήσουμε σε μηδενική βάση από εδώ και μπρος. Νομίζω ότι η χρόνια παραμονή σε αξιώματα, δεν βοηθάει τους ίδιους, αλλά ταυτόχρονα αποδυναμώνει την δυνατότητα ανάδειξης νέων ανθρώπων, νέων ιδεών, νέων πρακτικών.
Η ζωογόνηση του κινήματος της αριστεράς θα περάσει αναγκαστικά και μέσα από τον τρόπο λειτουργίας της. Περισσότερο συλλογική διαβούλευση, περισσότερη αυτονομία και αυτοοργάνωση, και λιγότερες εξουσιαστικές τύπου δομές. Γιατί δεν μπορεί να αγωνίζεσαι για ένα άλλο κοινωνικό μοντέλο και να μην το εφαρμόζεις πρώτα και κύρια στο ίδιο σου το σπίτι.
Τελειώνοντας, θα ήθελα να μου σχολιάσεις την ευλογία που ζήτησε ο Μπουτάρης από τον 'Ανθιμο, και την παρουσία του Ζουράρη ως κεντρικού ομιλητή, τόσο στις γραφικές εκδηλώσεις για τον Μεγαλέξανδρο που διοργανώνει ο Ψωμιάδης, όσο και στην επίσημη παρουσίαση του συνδυασμού του Σαχίνη.
-Με τον 'Ανθιμο να θυμίσω ότι είχα βρεθεί σε τηλεοπτικό παράθυρο αντιπαράθεσης το 2002, όταν η μαζική αντίδραση των νεολαίων και των δημοκρατικών πολιτών της Θεσσαλονίκης, είχε ακυρώσει την αναγόρευση του Χριστόδουλου ως επίτιμου διδάκτορα. Τότε η Θεσσαλονίκη που έχει κατηγορηθεί τόσο πολύ για οπισθοδρομικές στάσεις, έδειξε για πρώτη φορά στο πανελλήνιο ότι ορθώνει το ανάστημά της απέναντι σε έναν εκπρόσωπο της θεοκρατίας και του αντιδραστικού θρησκευτικού φονταμελισμού. Επομένως, μια τέτοιου είδους ευλογία δεν με βοηθάει καθόλου και δεν με αφορά. Απεναντίας, παίρνουμε κουράγιο από την αποδοχή μας από την κοινωνία, ώστε όλοι οι σύντροφοι να παλέψουμε για μια καλύτερη κοινωνία.
Όσο για το δεύτερο γεγονός, θα έλεγα ότι το να προσφεύγουμε σε ένα πρόσωπο που σηματοδοτεί εθνοκεντρικές αντιλήψεις, μπορεί να προσφέρει προσωρινά μια μεγαλύτερη προβολή, ίσως και καλύτερο εκλογικό αποτέλεσμα -γιατί είναι και διευθυντής εκδοτικού συγκροτήματος-, αλλά θα έλεγα ότι κινείται στους ίδιους κανόνες με τους οποίους τελείται η επικοινωνιακή πολιτική του αστικού κατεστημένου. Εμείς θα συνεχίσουμε να στρεφόμαστε σταθερά ενάντια στο σκοταδισμό, στον εθνικισμό και το ρατσισμό. Δεν μας ενδιαφέρει να γίνουμε αρεστοί σε όλους. Γιατί τελικά όπως λέει και ο ποιητής, ένα ποίημα που απευθύνεται σε όλους, τελικά δεν απευθύνεται σε κανένα. Και μια αριστερά που δεν αναφέρεται, δεν δραστηριοποιείται και δεν εκφράζει συγκεκριμένα κοινωνικά στρώματα που υφίστανται την εκμετάλλευση της καπιταλιστικής νοεφιλελεύθερης αγοράς, δεν έχει λόγο ύπαρξης.
Τη συνέντευξη πήρε ο Δημήτρης Γκιβίσης
ΑΡΧΗ
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ
RSS