.Οι πολιτικές που προωθούνται στον αγροτικό τομέα, από τους κυρίαρχους κύκλους της ΕΕ, δείχνουν ότι αντιμετωπίζεται ως το «ασχημόπαπο» της ευρωπαϊκής οικονομίας και κοινωνίας. Δεν πρέπει να γίνει το ίδιο και με το Ευρωπαϊκό Αριστερό Κόμμα.
Όσον αφορά τη συνάντηση στη «θεματική» για την Αγροτική Πολιτική, συμμετείχαν εκπρόσωποι από 7 κόμματα. Έγινε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για πλευρές της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Υπήρξαν διαφορετικές προσεγγίσεις, αλλά ταυτόχρονα και σύμπτωση απόψεων.
1. Κατ’ αρχήν από όλους τονίστηκε η σημασία να γνωρίσουμε καλύτερα μεταξύ μας τις θέσεις των κομμάτων της ευρωπαϊκής αριστεράς στα αγροτικά θέματα. Κατά συνέπεια με αφετηρία το προσχέδιο που συζητήσαμε, θα συνεχίσουμε τις επαφές με όλα τα κόμματα και την ανταλλαγή κειμένων μέσω e-mail.
2. Όλοι συμφώνησαν στην ιδέα δημιουργίας μιας μόνιμης επιτροπής για τα αγροτικά ζητήματα στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Κόμματος της Αριστεράς, καθώς και στην ιδέα διοργάνωσης μιας ειδικής σύσκεψης (Conference) στις αρχές του νέου χρόνου, στην Αθήνα ή σε άλλη ευρωπαϊκή πόλη, με καλά προετοιμασμένη ατζέντα, για τα θέματα της αγροτικής πολιτικής.
3. Όλοι εξέφρασαν την αντίθεση τους στη χρησιμοποίηση «γενετικά τροποποιημένων οργανισμών» (GMO’s), στην παραγωγή προϊόντων και ζωοτροφών, ενώ παράλληλα συμφώνησαν στην ανάπτυξη της παραγωγής βιολογικών προϊόντων και εφαρμογή αποτελεσματικών μέτρων ελέγχου της ποιότητας και της ασφάλειας των τροφίμων.
4. Όλοι επίσης εξέφρασαν της αντίθεση τους στην προώθηση νεοφιλελεύθερων πολιτικών στον αγροτικό τομέα και ιδιαίτερα στην πολιτική του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, ο οποίος θα πρέπει να τεθεί υπό τον έλεγχο του ΟΗΕ.
5. Οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες, θεωρούν ότι οι δαπάνες στήριξης του αγροτικού τομέα, θα πρέπει να διατηρηθούν τουλάχιστον στο ύψος που έχει αποφασιστεί ως το 2013, ενώ όλοι συμφώνησαν στην δικαιότερη κατανομή τους υπέρ των μικρομεσαίων αγροτών και των συλλογικών μορφών παραγωγής πχ. συνεταιρισμών. Από την άλλη το σύστημα επιδοτήσεων θα πρέπει να λάβει υπ’ όψη του τα αιτήματα των αναπτυσσομένων χωρών και πρώτα να καταργήσει τις πρακτικές «ντάμπινγκ» με εξάλειψη των εξαγωγικών επιδοτήσεων.
6. Επίσης επισημάνθηκε, ότι το καλύτερο πλαίσιο πολιτικής, που συνδυάζει τα συμφέροντα των μικρομεσαίων αγροτών στις αναπτυγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες, είναι η πολιτική της «αυτοδυναμίας των τροφίμων», την οποία υποστηρίζουν δραστήρια οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των μικρομεσαίων αγροτών σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.
7. Τέλος επισημάνθηκε ότι η ευρωπαϊκή αριστερά πρέπει να δώσει μεγαλύτερη προσοχή στα θέματα του αγροτικό τομέα, που δεν αφορά μόνο τους κατ’ επάγγελμα αγρότες, αλλά έχει ευρύτερες προεκτάσεις, τόσο από πλευράς υγιεινής των τροφίμων, όσο περιβάλλοντος, πολιτισμού, κά.
Υπήρξε τέλος μια ερώτηση-επισήμανση: Γιατί στις δραστηριότητες του E.S.F. δεν συμμετέχουν επίσημα τα πολιτικά κόμματα; Ενδεχομένως θα έπρεπε η οργανωτική επιτροπή για το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ στην Αθήνα το 2006, να ξαναδεί αυτό το ζήτημα.
28.10.2005 Γιάννης Τόλιος
συντονιστής της συζήτησης