.Το σημερινό Ευρωπαϊκό οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο, τις τελευταίες δεκαετίες, υπονομεύθηκε από τις συνεχείς επιθέσεις των νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Αυτές οι πολιτικές δεν περιλαμβάνουν μόνο μια οικονομική στρατηγική που έχει στόχο την μείωση των μισθών και την αποδυνάμωση της προστασίας της εργασίας, αλλά επίσης ευνοούν την υψηλή κερδοφορία του κεφαλαίου. Χρειάζεται να κατανοήσουμε τους μηχανισμούς της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και πως αυτοί επιδρούν στις εθνικές, περιφερειακές και τοπικές οικονομίες. Αυτό θα μας επιτρέψει να συντονίσουμε τις εθνικές αντιστάσεις ενάντια στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση.
Οι Αριστεροί χρειάζεται να προσπαθήσουν σκληρά, ώστε να αντικαταστήσουν το παρόν «Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης» με ένα οικονομικό και κοινωνικό πλαίσιο βασισμένο στις αρχές της αειφόρου ανάπτυξης, της κοινωνικής αλληλεγγύης, των αρχών του οικολογικού κινήματος και της αυξημένης γνώσης των οικολογικών θεμάτων. Αυτό περιλαμβάνει διεθνείς πρωτοβουλίες, όπως τον Φόρο Τόμπιν, και την αναδιοργάνωση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ώστε αυτή να υποστηρίζει μια Ευρωπαϊκή επενδυτική στρατηγική, τόσο για την ενίσχυση της απασχόλησης, όσο και για την εξασφάλιση κοινωνικής συνοχής και οικονομικής σύγκλησης μεταξύ κρατών και περιφερειών. Για το μέλλον θέλουμε πιο συγκεκριμένες και φιλόδοξες στρατηγικές και προτάσεις, όπως π.χ. δυνατότητες μετατροπής των στρατιωτικών βιομηχανιών, σε βιομηχανίες που θα προωθούν προϊόντα χρήσιμα στην κοινωνία. Παράλληλα, οι Ευρωπαϊκοί οργανισμοί θα πρέπει να δίνουν τη δυνατότητα σε εθνικές και περιφερειακές οικονομίες να επιχειρούν με δικές τους πολιτικές και πρακτικές, την προώθηση οικονομικής ανάπτυξης με κοινωνική αλληλεγγύη.
Οι Αριστεροί χρειάζεται να εργασθούν προς μια ατζέντα για πλήρη απασχόληση υπολογίζοντας την ποιότητα και τη σταθερότητα αυτής της απασχόλησης, καθώς και στην αποτελεσματική επαγγελματική κατάρτιση, με την έννοια να είναι εφικτή η εναλλαγή σε νέα αντικείμενα εργασίας με απαιτήσεις, για συνεχή βελτίωση των ικανοτήτων. Κατοχύρωση και βελτίωση των Ευρωπαϊκών συλλογικών συμβάσεων εργασίας ώστε να οδηγούν σε πραγματικές αυξήσεις μισθών και σε κοινωνική συνοχή.
Θα πρέπει να θεσπισθούν ενιαία εγγυημένα κοινωνικά εργασιακά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα σε όλη την Ευρώπη, ώστε να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα του κοινωνικού ντάμπινγκ).
Παράλληλα χρειαζόμαστε να επεξεργαστούμε και να διατυπώσουμε συγκεκριμένες προτάσεις σχετικά με τους βασικούς μισθούς, το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, τις συντάξεις και την μείωση του χρόνου εργασίας για όλους τους Ευρωπαίους.
Τέλος, χρειαζόμαστε να δημιουργήσουμε πολιτικές για την άμεση υποστήριξη των ανέργων, των κοινωνικά αποκλεισμένων και περιθωριοποιημένων, καθώς και όλων των μεταναστών.
Η Προστασία των δημόσιων υπηρεσιών και των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας από την ιδιωτικοποίηση παραμένει πρώτη προτεραιότητα.
Δημόσια Αγαθά όπως η παιδεία, η υγεία, η ενέργεια, οι μεταφορές οι τηλεπικοινωνίες κλπ. χρειάζονται, ιδιαίτερη προστασία, ιδιαίτερα τώρα. Η δημόσια οικονομική υποστήριξη για πλήρη συνταξιοδότηση και κοινωνικές υπηρεσίες, πρέπει να συνεχιστεί και να βελτιωθεί. Περαιτέρω συζητήσεις, με πιο συγκεκριμένες προτάσεις για το «δημογραφικό θέμα» είναι επίσης απαραίτητες.
- Καμπάνιες, ενάντια στις οδηγίες «Bolkestein» που υποβαθμίζει σε όλη την Ευρώπη τους μισθούς και τις εργασιακές σχέσεις και για την απελευθέρωση του χρόνου εργασίας, καθώς και ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις των βασικών κοινωνικών αγαθών,
- Καμπάνιες, ενάντια στην ανεργία και υπέρ των εργασιακών δικαιωμάτων για πλήρη σταθερή και ποιοτική απασχόληση,
- Καμπάνιες για την άμεση σχέση των οικονομικών πρωτοβουλιών και αυτών της αειφόρου ανάπτυξης και των οικολογικών προτεραιοτήτων.
Η Ομάδα συμφώνησε στην ανάγκη της δημιουργίας δύο παράλληλων δικτύων -ένα για τους συνδικαλιστές, τους κινηματικούς και τα κομματικά στελέχη που έχουν την ευθύνη για την εργατική πολιτική, και ένα για τους οικονομολόγους, τα πολιτικά πρόσωπα και άλλους (όπως το δίκτυο Τρανσφόρμ) που ασχολούνται με οικονομικά θέματα και πολιτικές. Τέτοια δίκτυα μπορούν να έχουν ανεκτίμητο ρόλο στο να συντονίζουν τις συζητήσεις μας και τις πολιτικές παρεμβάσεις μας π.χ μέσα στο Συνδικαλιστικό Κίνημα, στο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ και στα άλλα κοινωνικά και οικολογικά κινήματα. Η συλλογική εργασία θα μας βοηθήσει να οργανώσουμε την επόμενη χρονιά (κατά προτίμηση το Ιανουάριο του 2006 σε μια Ευρωπαϊκή πόλη που θα επιλεγεί από την ΣΕ του ΚΕΑ) μια συγκεκριμένη διεθνή σύσκεψη για να συζητήσουμε και να αποτιμήσουμε, όλοι μαζί τα αποτελέσματα της συνεργασίας μας και να προτείνουμε νέες κοινές δραστηριότητες.