.Η υπεράσπιση της ειρήνης και η αντιμετώπιση των ευκαιριών και προβλημάτων της παγκοσμιοποίησης έχει γίνει η μεγαλύτερη πρόκληση του 21ου αιώνα.
Σήμερα, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να αξιοποιηθούν πλήρως οι δυνατότητες που παρέχει ο Χάρτης του ΟΗΕ, για τη συνεπή εφαρμογή των αποφάσεων που λαμβάνονται. Η ΕΑ δεν αγνοεί το γεγονός ότι ο ΟΗΕ μπορεί να είναι τόσο iσχυρός, όσο του επιτρέπουν τα κράτη μέλη του. Οποιαδήποτε επιτυχία σημειώσει ο ΟΗΕ, συμπεριλαμβανομένης της μεταρρύθμισής του, θα είναι αποτέλεσμα συμβιβασμών μεταξύ των εμπλεκόμενων μερών. Παρ’ όλες τις ισορροπίες συμφερόντων, είναι κρίσιμο να δοκιμαστούν νέοι τρόποι όπως αυτοί που έχουν προταθεί από μη κυβερνητικές ή άλλες οργανώσεις πολιτών. Η μεγαλύτερη εμπλοκή τους και συνεργασία είναι αναπόφευκτη. Ο ΟΗΕ θα πρέπει να ενισχυθεί για να προωθήσει την κοινή δράση σε παγκόσμιο επίπεδο εν ονόματι των θεμελιωδών του στόχων: της ειρήνης, της ευημερίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και ενός ασφαλούς για την ανθρωπότητα μέλλοντος. Ωστόσο, η πρόσφατη Σύνοδος Κορυφής στη Ν. Υόρκη απέτυχε να εγκρίνει μεταρρυθμίσεις στην κατεύθυνση της αναβάθμισης και του εκδημοκρατισμού του ΟΗΕ και δεν εξασφάλισε τις αναγκαίες δεσμεύσεις για την εκπλήρωση των «Αναπτυξιακών στόχων της Χιλιετίας» ούτε στην ανανέωση της Συμφωνίας μη διάδοσης των πυρηνικών όπλων σε σύνδεση με τον στόχο του πυρηνικού αφοπλισμού. Δυστυχώς, η Σύνοδος αγνόησε τις περισσότερες προτάσεις του Κόφι Ανάν που γενικώς ήταν στην σωστή κατεύθυνση
Η ΕΑ υποστηρίζει τη δημοκρατική μεταρρύθμιση του ΟΗΕ. Συμφωνεί με όλα εκείνα τα βήματα που θα κάνουν τον Οργανισμό πιο αποτελεσματικό, που θα διασφαλίσουν ότι θα είναι πραγματικός υπέρμαχος σε κοινωνικά, οικολογικά, πολιτιστικά, οικονομικά και ανθρωπιστικά ζητήματα παγκόσμιας εμβέλειας. Θα πρέπει να αντικατοπτρίζει το μέγεθος του παγκόσμιου πληθυσμού και όχι μόνο τον αριθμό των κρατών μελών. Πρέπει να έχει περισσότερους πόρους για τη λύση των παγκόσμιων προβλημάτων. Η ΕΑ απαιτεί την γίνει ένας ουσιαστικός δημόσιος διάλογος στη Συνδιάσκεψη Ελέγχου των στόχων της Χιλιετίας το φθινόπωρο του 2005, όπου πολιτικοί, ΜΚΟ, επιστήμονες, εκκλησίες και άλλες οργανώσεις θα έχουν την ευκαιρία να προτείνουν τις δημιουργικές τους ιδέες.
Η πρόθεση του Κόφι Ανάν να προωθήσει τη μεταρρύθμιση του ΟΗΕ, εφαρμόζοντας τους Στόχους Ανάπτυξης της Χιλιετίας, παρ΄ όλες τις προηγούμενες καθυστερήσεις, επίσης υποστηρίζεται από την ΕΑ. Αυτό αφορά ιδιαίτερα τα αιτήματα για μεγαλύτερες πιο ουσιαστικές, άμεσες συνεισφορές στον αγώνα ενάντια στη φτώχεια και την υπανάπτυξη. Ειδικότερα θα πρέπει να υπάρξει μεγαλύτερη δέσμευση για:
- δωρεάν εκπαίδευση για όλους,
- παροχή φαρμάκων σε προσιτή τιμή στα 3 εκατομμύρια ασθενείς με AIDS,
- επέκταση της παροχής σχολικών γευμάτων στις περιοχές που αντιμετωπίζουν λιμό,
- παροχή γόνιμων εδαφών και δωρεάν λιπασμάτων στους φτωχούς αγρότες,
- άνοιγμα των αγορών του Νότου, καθώς και υποστήριξη για τη μεταφορά τεχνολογίας και βελτίωση των υποδομών τους από το Βορρά, όπως τονίζεται στην έκθεση των σοφών.
Η ΕΑ εγκρίνει σε βασικές γραμμές τα συμπεράσματα στα οποία, έχει οδηγηθεί ο Κόφι Ανάν σχετικά με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η πολιτική ασφάλειας για ένα κοινό σύστημα ασφάλειας. Δεν υπάρχει άλλος λογικός τρόπος από το να γίνει προσπάθεια ώστε να εξελιχτεί ο ΟΗΕ σε ένα σύστημα που θα λειτουργεί αποτελεσματικά, όπου όλα τα κράτη μέλη θα οργανώνουν δημοκρατικά και συλλογικά την ασφάλειά τους, καθιστώντας έτσι άχρηστη την ύπαρξη των εθνικών ενόπλων δυνάμεων στο τέλος μιας μακράς διαδικασίας. Η εξάλειψη των αιτιών των κοινωνικών και οικονομικών συγκρούσεων αποτελεί προτεραιότητα για την ΕΑ. Η ΕΑ ρητώς υποστηρίζει τις προτάσεις του Κόφι Ανάν που επιβεβαιώνουν την παραίνεση της Χάρτας σχετικά με την ειρήνη και την απαγόρευση της βίας, ως απαραίτητων θεμελίων στο Σύστημα των Ηνωμένων Εθνών. Ο Γενικός Γραμματέας έχει ζητήσει να επικυρωθεί με ειδικό ψήφισμα το μονοπώλιο χρήσης βίας από τον ΟΗΕ. Αντιμάχεται την προσπάθεια ελάττωσης αυτού του αποκλειστικού δικαιώματος και της νομιμοποίησης του πολέμου - μια προσέγγιση με την οποία πλήρως συμφωνούμε.
Η προτεινόμενη δέσμευση να λαμβάνονται στρατιωτικά μέτρα μόνο κάτω από τις αυστηρά προσδιορισμένες προϋποθέσεις που αναφέρονται ρητά στη Χάρτα του ΟΗΕ, οι οποίες είναι η μαζική παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι μαζικές δολοφονίες και η εθνοκάθαρση, θα είχαν ως αποτέλεσμα:
- τη σημαντική αύξηση της πίεσης, ώστε να υπάρχει εξουσιοδότηση για τη χρήση στρατιωτικής βίας,
- την ενίσχυση του αγώνα κατά της στρατηγικής των ΗΠΑ του προληπτικού πολέμου,
- να μπει ένα φρένο στις διάφορες μονομερείς συγκρούσεις,
- να γίνει πιο δύσκολο για μεμονωμένες χώρες να προβαίνουν σε μονομερείς επεμβάσεις τόσο από ηθικής άποψης, όσο και κατά το διεθνές δίκαιο,
- να γίνει γενικότερα πιο δύσκολη η προσφυγή σε πολεμικές συρράξεις.
Η ΕΑ θεωρεί ότι ο τρόπος που αντιμετωπίζεται το διεθνές δίκαιο σήμερα είναι σαν να πρόκειται για μέθοδο που δοκιμάζεται και εφαρμόζεται για να ασκηθεί πίεση στις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, που ωστόσο το αγνοούν και το παραβιάζουν κατά το δοκούν, με τις στρατηγικές του προληπτικού πολέμου που εφαρμόζουν. Η ΕΑ υποστηρίζει την ικανότητα των χωρών και των φιλειρηνικών δυνάμεων που αναφέρονται στο διεθνές δίκαιο να επιβάλουν τη φιλειρηνική συμπεριφορά. Για αυτό το λόγο είναι απαραίτητο να εμπλακούν οι ΗΠΑ (καθώς και άλλοι παραβάτες του διεθνούς δικαίου), όπου αυτό είναι δυνατόν, στη συλλογική ανάπτυξη του διεθνούς δικαίου. Ο αμερικανικός μονοπολισμός θα πρέπει τουλάχιστον. να αντιμετωπιστεί από ένα λειτουργικό πολυμερισμό. Θα πρέπει να καταστεί δύσκολο στους πρωταγωνιστές μονομερών ενεργειών να αμαυρώνουν τη στάση των φιλειρηνικών δυνάμεων
Η ΕΑ θεωρεί ότι ο ΟΗΕ, και ιδιαίτερα το Συμβούλιο Ασφαλείας δεν ανταποκρίνεται στο καθήκον του για την εφαρμογή του αφοπλισμού, όπως καθορίζεται στο άρθρο 25 της Χάρτας. Η ΕΑ υποστηρίζει τις σχετικές συστάσεις του Κόφι Ανάν. Θα πρέπει να συγκληθεί εσπευσμένα διάσκεψη του ΟΗΕ για τον αφοπλισμό, για να ενεργοποιήσει τη διαδικασία αφοπλισμού και να επιφέρει μεταρρυθμίσεις στη Σύμβαση Αφοπλισμού της Γενεύης που έχει μπλοκαριστεί για αρκετά χρόνια. Την ίδια στιγμή η ΕΑ καλεί όλες τις κυβερνήσεις να δραστηριοποιηθούν πιο ενεργά για τον αφοπλισμό, τον περιορισμό των όπλων, την απαγόρευση των εξαγωγών όπλων και της εμπορίας όπλων. Προσπάθειες πρέπει να καταβληθούν ώστε να:
1. Την προώθηση της άμεσης απόσυρσης όλων των αμερικανικών πυρηνικών κεφαλών απο την Ευρώπη ως πρώτο βήμα για μια Ευρώπη και ένα κόσμο χωρίς πυρηνικά.
2. επιτευχθεί η απάλειψη της ρήτρας από το δόγμα του ΝΑΤΟ περί «πρώτης χρήσης» με πυρηνικά,
3. απαγορευτεί η χρήση απεμπλουτισμένου ουρανίου από τανκς και το πυροβολικό.
Πολύ πιο επείγον από την μεταρρύθμιση του Συμβουλίου Ασφαλείας και την προσπάθεια να ανταποκρίνεται στις νέες απαιτήσεις ασφαλείας, είναι για την ΕΑ, ο ΟΗΕ και τα κύρια όργανά του να καταστούν κέντρα παραγωγής και εφαρμογής παγκόσμιων στρατηγικών στον οικονομικό, κοινωνικό και οικολογικό τομέα. Η ανάγκη αυτή δεν προκύπτει μόνο από τις επιπτώσεις της παγκοσμιοποίησης, αλλά και από τη μείωση με γοργούς ρυθμούς των πόρων, την περιβαλλοντική διάβρωση, καθώς και από τις περιφερειακές και διακρατικές ένοπλες συγκρούσεις. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η ΕΑ υποστηρίζει την ενίσχυση του Οικονομικού και Κοινωνικού Συμβουλίου όπως προτάθηκε από τον Κόφι Ανάν. Ταυτόχρονα οι οργανισμοί του Bretton-Woods (Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και Παγκόσμια Τράπεζα) χρειάζονται επειγόντως μεταρρυθμίσεις. Ενώ η Παγκόσμια Τράπεζα θα πρέπει να περιοριστεί στη χρηματοδότηση αναπτυξιακών πολιτικών, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα πρέπει να αποσυρθεί από τον τομέα αυτό και να επικεντρωθεί στα αρχικά του καθήκοντα - διεθνής νομισματική σταθερότητα και ρευστοποίηση των βραχυπρόθεσμων χρεών στο ισοζύγιο πληρωμών (ανάμεσα στο Βορά και το Νότο). Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (WTO) θα πρέπει επίσης πλήρως να ενσωματωθεί στο σύστημα του ΟΗΕ. Τουλάχιστον θα ήταν απαραίτητο να υπάρχει η πρόνοια όλοι αυτοί οι οργανισμοί να λειτουργούν για την επίτευξη των στόχων του ΟΗΕ, συμπεριλαμβανομένης της Χάρτας και των Στόχων της Χιλιετίας. Το Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο θα πρέπει να εγκαταστήσει συμβούλιο διαιτησίας για τα χρέη, που θα εγγυάται το δίκαιο διακανονισμό μεταξύ πιστωτή και οφειλέτη.
Η ΕΑ λαμβάνει μια συνεπή στάση για περισσότερη δημοκρατία και διαφάνεια μέσα στον ΟΗΕ, ειδικότερα για μια πιο δίκαιη σύνθεση του Συμβουλίου Ασφαλείας. Για την ΕΑ το δικαίωμα βέτο σε εποχές δημοκρατικών συστημάτων είναι αναχρονισμός. Στον 21ο αιώνα είναι πια καιρός να περιοριστεί και να τεθεί υπό όρους το δικαίωμα αυτό. Τουλάχιστον κανένα καινούργιο προνόμιο δεν θα πρέπει δημιουργηθεί. Οι προτάσεις που γίνονται στην έκθεση των εμπειρογνωμόνων βρίσκονται στη σωστή κατεύθυνση. Θα πρέπει να υιοθετηθούν με μεγαλύτερη διαφάνεια, διαβούλευση και συμμετοχή των εμπλεκομένων μερών κατά τη λήψη αποφάσεων στο Συμβούλιο Ασφαλείας, καθώς και στις αναφορές που απευθύνονται προς τη Γενική Συνέλευση. Η ΕΑ κατανοεί ότι η κατάργηση του δικαιώματος του βέτο θα είναι δυνατή μετά από μια μακροχρόνια διαδικασία.
Η ΕΑ με συνέπεια αντιτίθεται στην κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Συμβουλίου Ασφαλείας για την προώθηση στρατηγικών, πολιτικών ή άλλων στόχων από μεμονωμένα κράτη ή ομάδες κρατών. Η ΕΑ εγκρίνει τη διεύρυνση του Συμβουλίου Ασφαλείας σύμφωνα με την πρόταση του Κόφι Ανάν. Η ΕΑ υποστηρίζει ότι τα κράτη που δεν καταβάλουν τις οφειλές τους στον προϋπολογισμό του ΟΗΕ, που και /ή έρχονται σε αντίθεση με τις δεσμεύσεις τους, παραβιάζοντας συμφωνίες αφοπλισμού ή ελέγχου των εξοπλισμών ή μη προχωρώντας σε αυτές, δεν θα πρέπει να ζητούν να γίνουν μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας