Πριν από τριάντα χρόνια ο λαός του Βιετνάμ επανέκτησε την κυριαρχία του. Κατά τα χρόνια του πολέμου, πολλοί από μας είχαν κινητοποιηθεί σε αλληλεγγύη με τον αγώνα του λαού αυτού. Σήμερα ξανά καλούμε να εκδηλωθεί η διεθνής αλληλεγγύη με αφορμή τη βαριά κληρονομιά που άφησε πίσω του ο πόλεμος στο Βιετνάμ, και κατά κάποιο τρόμο επίσης στο Λάος και την Καμπότζη.
Στη βάση των εκκλήσεων της Συνδιάσκεψης της Στοκχόλμης (Ιούλιος 2002) και της Συνδιάσκεψης του Παρισιού (Μάρτιος 2005) θεωρούμε ότι οι πόλεμοι δεν σταματούν όταν παύσουν να πέφτουν οι βόμβες και λήξουν οι μάχες. Οι καταστροφές που σημειώθηκαν στη γη, στο μυαλό και στο σώμα των ανθρώπων συνεχίζονται και μετά.
Αυτή η γενική αποδοχή ισχύει περισσότερο στην περίπτωση της μαζικής χρήσης του Orange Agent και άλλων έντονα τοξικών ουσιών στο Βιετνάμ, και εν μέρει και στο Λάος και την Καμπότζη. Από το 1961 ως το 1971, οι ΗΠΑ έριξαν περί το 80 εκατομμύρια λίτρα τοξικών ουσιών στο Βιετνάμ, από τα οποία 45 εκατομμύρια λίτρα ήταν Orange Agent που περιείχαν 336 κιλά διοξίνης (η αντίστοιχη ποσότητα στο Seveso ήταν 250 gr.).
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις και τα έγγραφα της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, μέχρι 4,8 εκατομμύρια βιετναμέζοι είχαν εκτεθεί στο Orange Agent/διοξίνη. Δεν θα μάθουμε ποτέ τον ακριβή αριθμό των θυμάτων αυτού του εγκλήματος πολέμου, ο Βιετναμέζικος Ερυθρός Σταυρός υπολογίζει ότι φτάνουν τα 3 εκατομμύρια. Δεν υπάρχει ακόμα ο πλήρης κατάλογος όλων αυτών των θυμάτων, αυτό που γνωρίζουμε πάντως είναι ότι η διοξίνη ευθύνεται για διάφορες μορφές καρκίνου, βαριάς μορφής γενετικές παραμορφώσεις, νευροψυχολογικές και άλλες ανωμαλίες. Ακόμα και σήμερα γεννιούνται μωρά που είναι ανάπηρα λόγω της διοξίνης. Πρόκειται για τα εγγόνια αυτών που είχαν εκτεθεί τότε στους βομβαρδισμούς.
Όσον αφορά στις καταστροφικές περιβαλλοντικές ζημιές, ο Βιετναμέζος επιστήμονας Vo Quy έχει εφεύρει τον όρο που τις χαρακτηρίζει: ‘οικο-κτονία’.
Πολλά έκαναν οι λαοί του Βιετνάμ, του Λάος και της Καμπότζης για να βοηθήσουν τα θύματα, για να γίνει το έδαφος κατάλληλο για καλλιέργεια, να ξαναχτιστούν τα χωριά και να ξαναδημιουργηθούν οι υποδομές.
Παρόλο που οι ΗΠΑ ποτέ δεν παραδέχτηκαν την ενοχή τους, οι λαοί και οι κυβερνήσεις των χωρών αυτών υπήρξαν πολύ γενναιόδωροι με τους πρώην εχθρούς τους. Είναι πια καιρός να δικαιωθούν και τα θύματα.
Στις αρχές του 2004, τα θύματα του Orange Agent υπέβαλαν για πρώτη φορά αγωγή κατά των παραγωγών της τοξικής ουσίας στο Δικαστήριο του Brooklin στη Νέα Υόρκη. Η υπόθεσή τους απορρίφτηκε στη βάση της έλλειψης σαφούς επιστημονικής τεκμηρίωσης για γενετικούς κακοφορμισμούς που προκάλεσε ο Agent Orange σε μια στιγμή που η κυβέρνηση των ΗΠΑ είχε μόλις υποχωρήσει από τη δέσμευσή της για τη συνέχιση της χρηματοδότησης ενός κοινού αμερικανοβιετναμικού προγράμματος έρευνας για το θέμα αυτό
Λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος των επιπτώσεων που προκάλεσε η χρήση χημικών όπλων κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ,
Γνωρίζοντας ότι αυτό αποτελεί ένα μόνιμο εμπόδιο για την ανάπτυξη των χωρών στις οποίες διεξήχθη για δεκαετίες πόλεμος,
Αρνούμενοι να αποδεχτούμε ότι η κοινωνία και η κυβέρνηση του Βιετνάμ είναι οι μόνοι που θα πρέπει να επωμιστούν τα αποτελέσματα τέτοιων πολεμικών μεθόδων,
Πεπεισμένοι ότι υπάρχει ανάγκη για εμβάθυνση στο θέμα,
Πεπεισμένοι ότι ο προσδιορισμός των πράξεων αυτών θα πρέπει να γίνει στη βάση του διεθνούς δικαίου και ότι αυτοί που τις διέπραξαν θα πρέπει να αποκαταστήσουν τις ζημιές,
Έχοντας επίγνωση του γεγονότος ότι το πρόβλημα αυτό θα απαιτήσει προσπάθειες χωρίς προηγούμενο,
Εμείς το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς,
Κάνουμε έκκληση στις αρχές της ΕΕ, στις κυβερνήσεις όλων των ευρωπαϊκών κρατών μελών και σε όλους τους πολίτες, καθώς και στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις να αναλάβουν μακροχρόνια δράση υπέρ των θυμάτων και των οικογενειών τους. Είναι ουσιαστικό να υποστηρίξουμε το δίκαιο αίτημα των θυμάτων, τα οποία θα πρέπει να αγωνιστούν για να φτάσουν σε μια δίκαια λύση. Ταυτόχρονα θα πρέπει να αναπτύξουμε ένα μεγάλο κίνημα να υποστηρίζουμε υλικά και ηθικά τα θύματα.
Ζητούμε από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα να συνεχίσουν τις έρευνες για τις επιπτώσεις που εξακολουθούν να υπάρχουν από τις χημικές ουσίες που ρίχτηκαν τότε, ώστε να καθορίσουν επακριβώς ποια αποτελέσματα έχουν στην υγεία, στη γενετική και στο περιβάλλον.
Επαναλαμβάνουμε ότι η φύση και το μέγεθος των ζημιών που προκλήθηκαν στο Βιετνάμ, το Λάος και την Καμπότζη απαιτούν συγκεκριμένες ενέργειες.
Υπογραμμίζουμε ότι θα πρέπει να εξασκηθεί πίεση στη Κυβέρνηση των ΗΠΑ, ώστε να παραδεχτεί τις ευθύνες της για την καταστροφή αυτή και να αναλάβει τις συνέπειες. Ως πρώτο βήμα, οι ΗΠΑ πρέπει αμέσως να επαναλάβουν τη χρηματοδότηση του κοινού αμερικανο-βιετναμικού προγράμματος για τις συνέπειες του «Πορτοκαλί Παράγοντα» στο Βιετνάμ, αλλά και να καθαρίσουν τα κρίσιμα σημεία.
Ενθαρρύνουμε τα διεθνή μέσα ενημέρωσης να εντείνουν τις προσπάθειές τους να ενημερώσουν το κοινό για από τη χρήση τέτοιων χημικών όπλων και για τις επιπτώσεις που εξακολουθούν να υπάρχον τριάντα χρόνια μετά το τέλος του πολέμου, επιπτώσεις που ακόμα δεν γνωρίζουμε το πλήρες μέγεθός τους.
Και τέλος επαναβεβαιώνουμε την απαίτησή μας για έναν κόσμο ανθρώπινο, που θα είναι αλληλέγγυος με τους κατατρεγμένους, όπου δεν θα υπάρχουν τραγωδίες της μορφής εκείνων που έπληξαν το Βιετνάμ, το Λάος και την Καμπότζη.
Ας ενθαρρύνουμε ολόκληρο τον κόσμο να αντιταχθεί στη χρήση χημικών όπλων και να εργαστεί για να εφαρμόζονται οι διεθνείς κανόνες παντού, μέχρι να φτάσουμε στην απαγόρευσή και καταστροφή τους.