Ανακοίνωση
της ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣΚρίσιμα και σοβαρά γεγονότα συμβαίνουν σε πολλές λαϊκές συνοικίες εδώ και δυο εβδομάδες στη Γαλλία. Οι εκλεγμένοι, οι πολίτες και οι ενώσεις τους στις πόλεις αυτές επιδεικνύουν ένα υποδειγματικό θάρρος και μια υποδειγματική προσπάθεια για να ξεκινήσει ο διάλογος για τον τερματισμό αυτών των απαράδεκτων βιαιοτήτων των οποίων τα πρώτα θύματα είναι οι ίδιοι οι κάτοικοι αυτών των συνοικιών.
Η γαλλική κυβέρνηση, η οποία προκάλεσε αυτή την έκρηξη με τις προκλητικές δηλώσεις του υπουργού Εσωτερικών, αντί να ενισχύσει τις προσπάθειες διαλόγου, επέλεξε να εντείνει την καταστολή. Κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης αναβιώνοντας ένα νόμο του 1955, ο οποίος περιστέλλει όλες τις βασικές ελευθερίες και ο οποίος είχε εφαρμοστεί στον αποικιακό πόλεμο της Αλγερίας. Επίσης αποφάσισε να απελάσει τους ξένους, ακόμη και τους νόμιμους που τυχόν εμπλέκονται σ’ αυτές τις ταραχές.
Αυτή η κατάσταση συχνά ερμηνεύεται εκτός Γαλλίας ως αποτυχία του «γαλλικού κοινωνικού μοντέλου» και της «δημοκρατικής ενσωμάτωσης». Πρόκειται για το ακριβώς αντίθετο. Δηλαδή για την πολιτική επιλογή αποδόμησης όλων των κοινωνικών κατακτήσεων και την υποταγή της γαλλικής κοινωνίας στη νεοφιλελεύθερη τάξη η οποία και βρίσκεται στη βάση αυτής της κρίσης.
Με την εφαρμογή τους στη Γαλλία περισσότερο από είκοσι χρόνια και με την επιτάχυνσή τους από τις δεξιές κυβερνήσεις από το 2002, αυτές οι πολιτικές που διογκώνουν την ανεργία και την εργασιακή ανασφάλεια, που κατακερματίζουν την κοινωνική προστασία, που απαξιώνουν και ιδιωτικοποιούν τις δημόσιες υπηρεσίες, έχουν προκαλέσει βαθιά ρήγματα στη γαλλική κοινωνία. Έχουν οδηγήσει σε μια πραγματική θεσμοποίηση των ανισοτήτων και των διακρίσεων, οι οποίες σήμερα αντανακλώνται στη διαμόρφωση συνοικιών και κοινοτήτων άλλων για τους πιο πλούσιους, άλλων για τους μισθωτούς που ωθούνται όλο και περισσότερο στην κοινωνική ανασφάλεια και άλλων τέλος για τους πιο φτωχούς. Η σημερινή έκρηξη είναι ενδεικτική της απόγνωσης και της απελπισίας πολλών νέων Γάλλων, συχνά παιδιών ή εγγονών μεταναστών, που δεν αντέχουν πια το στιγματισμό, την ταπείνωση και την καχυποψία που δοκιμάζουν κάθε μέρα. Απέναντί τους η κυβέρνηση αδιαφορεί και προωθεί την περιχαράκωσή τους σε εθνικές και θρησκευτικές κοινότητες, μέθοδος που είναι τελείως ξένη με τις δημοκρατικές και κοσμικές αξίες της Γαλλίας.
Η κρίση στη Γαλλία δεν είναι ούτε κρίση μετανάστευσης ούτε κρίση «περιχώρων», αλλά κρίση που προκλήθηκε από τις καταστρεπτικές συνέπειες του αντικοινωνικού και αντιδημοκρατικού νεοφιλελευθερισμού. Για το κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς η κατάσταση επιβεβαιώνει την εγκυρότητα και την ισχύ των δεσμεύσεων και των πρωτοβουλιών της. Δρα μαζί με όλες τις δυνάμεις στη Γαλλία και την Ευρώπη που δίνουν ουσιαστικές απαντήσεις κατά της επισφαλούς εργασίας και της κοινωνικής περιθωριοποίησης, για την εξάλειψη της φτώχιας, για την αύξηση της αγοραστικής δύναμης, για την ανάπτυξη της κοινωνικής προστασίας και των δημοσίων υπηρεσιών σε όλα τα επίπεδα. Γι’ αυτό, τα κράτη πρέπει να δεσμευτούν επειγόντως ότι θα αναπροσανατολίσουν τις πολιτικές τους για τον προϋπολογισμό, ιδιαίτερα εγκαταλείποντας το Σύμφωνο Σταθερότητας και αναπροσανατολίζοντας τις νομισματικές πολιτικές της ΕΕ. Το κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς αντιτίθεται στις επιθέσεις εναντίον των πολιτικών ελευθεριών, στην έκτακτη νομοθεσία που θέτει σε αμφισβήτηση τα ατομικά και συλλογικά δικαιώματα και τη δημοκρατία και στις κορόνες της άκρας δεξιάς κατά των δικαιωμάτων των μεταναστών. Βρίσκεται κοντά και συμπαραστέκεται σε όλες όσες και όλους όσους στη Γαλλία αγωνίζονται σε αυτή την κατεύθυνση κατά των ανισοτήτων, των κοινωνικών ρηγμάτων και διακρίσεων και για το σεβασμό της αξιοπρέπειας και του δικαιώματος στην ιθαγένεια για όλες και για όλους.
Φλωρεντία, 13 Νοέμβρη 2005