Ανοικτή επιστολή στον Νίκο Μπίστη

      Αγαπητέ Νίκο

      Όταν το «όλον» (Παπανδρεϊκό τε και Σημιτικό) ΠΑΣΟΚ δια στόματος του «όλου» (Παπανδρεϊκού τε και Σημιτικού) Ευάγγελου Γιαννόπουλου σε ύβρισε ως «προδότη» και «αποστάτη», είχα σφοδρή την επιθυμία να σε υπερασπίσω. Η μόνη μας, στο κάτω-κάτω, πολιτική διαφωνία υπήρξε η υποτίμηση εκ μέρους σου του υβριστικού εαυτού του επί εικοσαετία κυβερνώντος κόμματος. 

      Όταν, όμως, αγαπητέ Νίκο, συστηματικά υποτιμάς την πράξη της ύβρεως, ως δευτερεύουσας σημασίας πράξη, και αρκείσαι στις ωραίες εκσυγχρονιστικές - όπως τις αποκαλείς - και ανέξοδες, εντέλει, Πασοκικές διακηρύξεις, οι διαφορές αμβλύνονται και το πολιτικό κύρος του υπερασπιστή των πάσης φύσεως υβριζομένων υποχωρεί και αυτό. Έτσι, όταν ήρθε η ώρα να σε υπερασπίσω, έλειπε το πολιτικό κύρος. Ως τι συγκροτημένη πολιτική και κομματική οντότητα θα σε υπερασπιζόμουν; Είχες φροντίσει, αρκούντως, για την ελαστικότητά του «όλου» Συνασπισμού, περιφερόμενος ανά τα κανάλια και διαδίδων την διδασκαλία του καλού καγαθού «πληθυντικού» αριθμού, εν γένει, της αριστεράς και της κεντροαριστεράς (ξανά εν γένει).  

      Το ότι η πράξη της ύβρεως συνιστά βασικό κομμάτι του «όλου» ΠΑΣΟΚ το απέδωσες σε κάποια αναχρονιστικά κατάλοιπα, «εκσυγχρονιστής» ων εσύ. Κι όμως, μόλις προχθές ο κ. Σημίτης (της γνωστής «εκσυγχρονιστικής» κοσμογονίας του 1996) δήλωνε: «Βαγγέλη σε θέλω στην πρώτη γραμμή!» (απευθυνόμενος στον γνωστό Βαγγέλη της διαρκούς κοσμογονίας του «όλου» ΠΑΣΟΚ). Και, βέβαια, μέχρι χθες κανείς - μα κανείς - «εκσυγχρονιστής» συνομιλητής σου δεν τόλμησε να τα βάλει με τον Βαγγέλη της Σημιτικής πρώτης γραμμής, των «προδοτών» και των «αποστατών».

      Πέραν του υβριστικού κομματιού, και ο καλύτερος καγαθότερος (και κεντροαριστερότερος) φορέας εξουσίας, Νίκο, φθείρεται και διαφθείρεται μετά από μια εικοσάχρονη συντριπτική ηγεμονία σε όλα τα επίπεδα. Η χώρα μας βρίσκεται σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, υπό το έλεος μηχανισμών, που ούτε με την αγορά έχουν σχέση, ούτε με την συλλογική πρόνοια. Ο πλούτος αυξήθηκε, βεβαίως, αλλά η περίεργη κατανομή του (με εξω-οικονομικούς και καινοφανείς χρηματιστικούς όρους) δυσχέρανε τα πράγματα. Και, κυρίως, επί του πλούτου αυτού γράφτηκαν πολλές - μα πολλές - υποθήκες! Οι διαπλοκές απλώθηκαν παντού (και στην παραμικρή γωνιά της χώρας μας). Με ένα πελατειακό διορισμό, με μία προνομιακή προώθηση, με ένα χαριστικό δανεισμό λύνεις το ιδιωτικό σου πρόβλημα (και υποθηκεύεις συνάμα το πολιτικό σου δικαίωμα να μιλάς και να γράφεις ελεύθερα και ίσως και να συλλογάσαι ελεύθερα). Οι συνειδήσεις εξαγοράζονται με απίστευτη ευκολία. Δεν αναγνωριζόμαστε και συ μου γράφεις γι’ άλλα!

      Ξέρω, Νίκο, όμως. Κατά βάθος, δείχνεις δυσπιστία σ’ αυτά που σου γράφω. Γιατί, κατά βάθος, Νίκο, παραμένεις ένας ξεροκέφαλος κομμουνιστής, που, όπως όλοι οι ξεροκέφαλοι κομμουνιστές, δυσπιστεί στην πραγματικότητα, όταν αυτή η πραγματικότητα αντιβαίνει στην δική του περιγραφική της πραγματικότητας θεωρία. 

              Με πολύ διαφωνία και εξ ίσου πολύ εκτίμηση σε χαιρετώ

 ΚΩΣΤΑΣ ΒΕΡΓΟΣ

   
ΒΗΜΑ ΔΙΑΛΟΓΟΥ     ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ
ΤΗΣ Ν.Ε. ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΤΟΥ ΣΥΝ