Απαραίτητη η μέγιστη ενότητα του συνδικαλιστικού κινήματος

Τα κυβερνητικά μέτρα για το ασφαλιστικό δέχονται τα πυρά του συνόλου των εργαζομένων και των φορέων τους. Και αυτό είναι απόλυτα λογικό, γιατί ανατρέπουν με ισοπεδωτικό τρόπο τις προσδοκίες τους και επιπλέον τους καλούν να πληρώσουν το μάρμαρο χωρίς καμία δική τους ευθύνη, αφού το βασικό πρόβλημα του ασφαλιστικού συστήματος είναι η συνέπεια της κρατικής διαχείρισης σε όφελος των μεγάλων συμφερόντων και των εκάστοτε κυβερνητικών παρεμβάσεων.

            Τα μέτρα της κυβέρνησης απορρίπτονται στο σύνολό τους και απαιτείται η απόσυρσή τους. Η θέση που έχει προβάλει το συνδικαλιστικό κίνημα για την από κοινού αντιμετώπιση του προβλήματος της απασχόλησης με πολιτικές μείωσης της ανεργίας, της φορολογικής μεταρρύθμισης με επιβολή πρόσθετων φόρων επί των κερδών και των μεγάλων εισοδημάτων και του ασφαλιστικού με την εξασφάλιση ενός αποθέματος από την τριμερή χρηματοδότηση και την επιστροφή των αποθεματικών είναι σωστή. Αυτή θα έπρεπε να είναι η βάση οποιασδήποτε εξέτασης του ασφαλιστικού.

Η κυβέρνηση με τη στάση της βάζει το κεφάλι κάτω και τα πόδια επάνω. Ασχολείται με τις δαπάνες του συστήματος και όχι με τα έσοδα, όπως κάνουν οι απανταχού νεοφιλελεύθεροι. Και μάλιστα περιορίζει τις δαπάνες εις βάρος αποκλειστικά των εργαζομένων.

Η κυβέρνηση επιπλέον ψεύδεται ασύστολα δια του πρωθυπουργού. Οι προτάσεις της ενισχύουν την ιδιωτική ασφάλιση, αφού σταδιακά μετατρέπουν σε φτωχοκομείο την κοινωνική ασφάλιση. Οι διάφοροι Κοντομηνάδες τρίβουν τα χέρια τους. Τα κυβερνητικά μέτρα θα αυξήσουν την ανεργία ιδιαίτερα των ηλικιωμένων ανέργων. Διευρύνουν επίσης τις αδικίες με την επιβολή ενός μωσαϊκού διαφοροποιήσεων.

Η κυβέρνηση συμπεριφέρεται ως ψυχρός λογιστής που κόβει τιμολόγια εις βάρος της εργατικής τάξης και ανατρέπει προγραμματισμούς ζωής. Διάλογος με αυτή τη βάση συζήτησης δεν μπορεί να γίνει και σωστά το συνδικαλιστικό κίνημα δεν θα συμμετάσχει.

Η κυβερνητική επίθεση στηρίζεται στην ουσία και από τη Ν.Δ. και από το κόμμα Αβραμόπουλου. Η Ε.Ε. πιέζει έμμεσα και άμεσα για σκληρές λύσεις για λόγους δημοσιονομικής πειθαρχίας και του συμφώνου σταθερότητας, ενώ η κυβέρνηση θέλει με τα μέτρα της να δώσει στις αγορές σήμα διαρθρωτικών αλλαγών και γι' αυτό θα επιμείνει.

Συνεπώς απέναντι από το συνδικαλιστικό κίνημα θα υπάρξει ένα ιδιαίτερα αρνητικό περιβάλλον. Γι' αυτόν τον λόγο χρειάζεται η μέγιστη δυνατή ενότητα, αποφασιστικότητα και μαζικότητα. Όσοι υπαναχωρήσουν από αυτόν τον αγώνα ή όποιοι διασπούν την ενότητα δράσης αναλαμβάνουν πολύ σοβαρές ευθύνες και θα κριθούν αυστηρά από τους εργαζόμενους. Πρέπει να γίνει απόλυτα κατανοητό ότι στην αιχμή του δόρατος πρέπει να είναι ο ταξικός αντίπαλος και η κυβέρνηση και όχι τα συνδικάτα. Και να αποδειχθεί αυτό στην πράξη. Στις κινητοποιήσεις για το ασφαλιστικό, στις εκδηλώσεις για την Πρωτομαγιά, στην καθημερινή ζωή και δράση των συνδικάτων.

 

Γιάννης Χαλικιόπουλος,
μέλος Διοίκησης Εργατικού Κέντρου Κέρκυρας

Διονύσης Στραβοράβδης,
Πρόεδρος Συλλόγου Διοικητικών Υπαλλήλων ΟΤΕ Κέρκυρας