Οι εντολές και οι αξίες μιας ιστορικής απεργίας

Η μεγάλη απεργιακή κινητοποίηση της Πέμπτης 26 Απρίλη, οι μαζικές, με πρωτόγνωρη λαϊκή συμμετοχή, συγκεντρώσεις και πορείες σε όλη τη χώρα, έστειλαν το πανίσχυρο μήνυμα στην κυβέρνηση: ΟΧΙ ΣΤΑ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ.

Είτε μιλήσει κανείς για κυβερνητικό ελιγμό, είτε για αναγκαστική υποχώρηση, είτε για μέγιστη πολιτική ήττα, το γεγονός είναι ότι η κυβερνητική στροφή ήρθε ως αποτέλεσμα της ομόθυμης κοινωνικής αντίδρασης στη μείωση των συντάξεων και την αύξηση των ορίων ηλικίας. Οφείλεται στη γενική κινητοποίηση και συσπείρωση γύρω από τα συνδικάτα.

Ύστερα από πολλά χρόνια, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις αναλαμβάνουν τον κατ΄ εξοχήν ρόλο τους. Και φαίνεται ότι οι εργαζόμενοι τους τον αναγνωρίζουν, υποχρεώνοντας τις συνδικαλιστικές τους ηγεσίες να αναλάβουν ένα ιστορικό πλέον καθήκον.

ΕΝΟΤΗΤΑ. Αυτή είναι η πρώτη εντολή. Η μεγάλη δύναμη της κινητοποίησης στηρίχθηκε ακριβώς στην ενωμένη δράση, στη συνεργασία όλων.

ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ. Η κοινωνία απαιτεί την αποδέσμευση από κυβερνητικές – κομματικές στρατηγικές, ώστε να οικοδομείται στη βάση και η ενότητα και η αποτελεσματικότητα του αγώνα.

ΑΓΩΝΑΣ. Οι εργαζόμενοι ζητούν από τα συνδικάτα αγωνιστική στάση. Ξεκίνησαν ήδη με μια επιτυχία: Τα μέτρα στην «κατάψυξη». Τα επόμενα βήματα δεν θα είναι εύκολα. Η επανάπαυση ή υποταγή στις δυσκολίες δεν έχουν θέση. Η προβολή των εναλλακτικών προτάσεων, η ανάδειξη βιώσιμων δημοκρατικών λύσεων στο Ασφαλιστικό, παράλληλα με την σθεναρή αντίσταση στις «παγωμένες» κυβερνητικές προτάσεις, είναι το ζητούμενο από ‘δω και πέρα.

Διάλογος με όρους κινήματος. Διάλογος με κυρίαρχο πλαίσιο στο τραπέζι τις επεξεργασμένες προτάσεις των εργαζομένων και των φορέων τους. Διάλογος με κυρίαρχο στοιχείο στους δρόμους και στους χώρους δουλειάς την ενωτική, αγωνιστική, μαζική κινητοποίηση των εργαζομένων.

Ο αγώνας αυτός δεν είναι μόνο αμυντικός. Δεν έχει μόνο περιεχόμενο άρνησης των αντιλαϊκών κυβερνητικών μέτρων ή προστασίας των «κεκτημένων». Προβάλλουν στο προσκήνιο οι ιδέες της αλληλεγγύης, του δημόσιου χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης, της κοινωνικής μέριμνας, της συλλογικότητας, της κοινωνικής αφύπνισης, της ενεργούς πρωταγωνιστικής κοινωνικής δράσης των εργαζομένων. Γι αυτό και το μήνυμά τους είναι ανίκητο.

Αν η κυβέρνηση κατανόησε αυτό το μήνυμα, δεν έχει παρά να παρουσιάσει προτάσεις που ν’ ανταποκρίνονται σ’ αυτές ακριβώς τις αξίες. Αν οι συνδικαλιστικές και πολιτικές ηγεσίες κατανόησαν αυτό το μήνυμα, δεν έχουν παρά να σεβαστούν την απαίτηση των εργαζομένων για αγώνα με ενότητα και αυτονομία.

Τους εργαζόμενους που βγήκαν, μετά πολλά χρόνια απάθειας (;;;), στο προσκήνιο, στους δρόμους, να διαδηλώσουν και να διεκδικήσουν τα δίκαιά τους, ΚΑΝΕΙΣ δεν έχει δικαίωμα να τους ξαναστείλει σπίτι τους. Απόψεις ή συμπεριφορές παραταξιακών και κομματικών αναμετρήσεων για το ποιος έχει το «πάνω χέρι» δεν χωρούν.

Το πάνω χέρι έχουν οι εργαζόμενοι, έχει η κοινωνία.

Και αυτό οφείλουμε να το σεβαστούμε όλοι.

Γιάννης Χαλικιόπουλος,
μέλος Διοίκησης Εργατικού Κέντρου Κέρκυρας

Διονύσης Στραβοράβδης,
Πρόεδρος Συλλόγου Διοικητικών Υπαλλήλων ΟΤΕ Κέρκυρας