Ο ΟΤΕ, οι ιδιωτικοποιήσεις, το τοπίο στην τηλεπικοινωνιακή αγορά
ΤΟΠΙΟ ΣΤΗΝ ΟΜΙΧΛΗ ΤΟΥ ΝΕΟ-ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ
(Μια αναφορά στα «εκσυγχρονιστικά» ιδεολογήματα του κου Υφυπουργού Οικονομικών)

Ημερίδα με θέμα «το Ευρώ στη ζωή μας» διοργάνωσε στην Κέρκυρα την Κυριακή 13 Μαϊου η Ομοσπονδία Επαγγελματιών, Βιοτεχνών και Εμπόρων Κέρκυρας. Εκδήλωση-ντεκόρ για την προβολή του Κερκυραίου Υφυπουργού Οικονομικών κου Γ. Δρυ. Οικείο το περιβάλλον, «δικό του» το κλίμα, αντίλογος ουδείς. Και μια ομιλία τον κορμό της οποίας, δημοσιευμένο στον τοπικό τύπο, επέλεξα να κρατήσω στο αρχείο μου, ως τυπικό δείγμα συρραφής όλων των κλασικών κλισέ της νεοφιλελεύθερης οικονομικής σχολής, εκφερομένων (πράγμα ενδιαφέρον, αν και όχι πλέον πρωτότυπο) από έναν κορυφαίο (;) εκπρόσωπο του κυβερνητικού μας «κεντροαριστερού εκσυγχρονισμού»!

Για τα όσα αναφέρθηκαν σχετικά με το νέο τοπίο της ΟΝΕ και του Ευρώ, για την απολυτοποίηση της ενιαίας νομισματικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τα οφέλη από την μεγάλη νομισματική ενοποίηση, για τη νέα ισότιμη θέση που κατακτά η Ελλάδα στο κέντρο των πολιτικών και οικονομικών αποφάσεων η οποία και συνιστά ενίσχυση της εθνικής μας ασφάλειας και ανεξαρτησίας, υπάρχουν άλλοι, αρμοδιότεροι από εμένα, οικονομολόγοι και πολιτικοί, για να τα κρίνουν και να τα αξιολογήσουν. Άλλωστε έχει ήδη χυθεί (και εξακολουθεί να χύνεται) πολύ μελάνι σχετικά με όλα αυτά. Για τα όσα δεν αναφέρθηκαν, και έχουν να κάνουν με το δημοκρατικό, πολιτικό και κοινωνικό έλλειμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις αναγκαίες δομικές αλλαγές, το κοινωνικό κράτος και την προϊούσα διαδικασία αποδιάρθρωσής του, τις στρατιές των ανέργων και των μεταναστών, τις συντηρητικότατες πολιτικές επιλογές του ECELON, των ευρωστρατών, των βομβαρδισμών και των ανοιχτών πληγών στην καρδιά και τις παρυφές της κατά τα άλλα ενοποιημένης Ευρώπης, και πολλά-πολλά άλλα, ο κύκλος των παρεμβάσεων, προβληματισμών και προτάσεων, κυρίως από την πλευρά των δυνάμεων της Νέας Ευρωπαϊκής Αριστεράς, είναι ευρύτατος, επίσης από άλλους αρμοδιότερους και εγκυρότερους εμού.

Αυτό που κυρίως με «προκάλεσε» για τούτο το σημείωμα είναι η επιχειρηματολογία και ο «πανηγυρικός» του κου Υφυπουργού σε ότι αφορά τις προωθούμενες από την κυβερνητική πλευρά ιδιωτικοποιήσεις επιχειρήσεων του μέχρι σήμερα ευρύτερου δημόσιου τομέα. Αναφορές για τις οποίες αισθάνομαι ότι έχω λόγο, και ως εργαζόμενος σε μια τέτοια επιχείρηση (ΟΤΕ) οπότε μπορώ να βλέπω την πραγματικότητα και «εκ των ένδον», και ως καταναλωτής που υφίσταται ήδη και θα υποστεί (μαζί με όλους τους άλλους) τις συνέπειες αυτών των επιλογών, και ως άτομο πολιτικά δραστηριοποιούμενο στο χώρο της Αριστεράς, οπότε αισθάνομαι υπόχρεος να εκφράσω (στο μέτρο των μικρών, σε σχέση με τον «πολύ» κο Δρυ, δυνάμεών μου) τον πολιτικό και ιδεολογικό μου αντίλογο, ιδιαίτερα εφόσον οι καθαρά νεοφιλελεύθερου χαρακτήρα πολιτικές αυτές επιλογές προβάλλονται κατά κόρον ως η «τελευταία λέξη» του «εκσυγχρονιστικού», «αριστερού» (έστω … «κεντρο-αριστερού») πολιτικού λόγου! Πράγμα που μπορεί να αποδειχθεί δυστυχώς αληθές, αν παρ’ ελπίδα οι κλασικές αυτές αντιλήψεις του εκ διαμέτρου αντίπαλου προς την Αριστερά (νεοφιλελεύθερου) χώρου δεν αποκρουστούν πρακτικά, πολιτικά και ιδεολογικά από τις αριστερές πολιτικές δυνάμεις αλλά αντιθέτως υιοθετηθούν και «πολιτογραφηθούν» ως … οι γνωστοί μονόδρομοι, οπότε αυτό για την Αριστερά (σε όποια έκφρασή της) θα είναι πράγματι η «τελευταία λέξη» της, υπογράφοντας την αυτο-ακύρωσή της και τον πολιτικό αυτο-ευνουχισμό της.

Παραθέτω, λοιπόν, για όσους … δεν έχουν ακόμη καταλάβει περί τίνος πρόκειται, ένα μικρό απόσπασμα της «Δρύϊνης» (και επίσημης κυβερνητικής, βεβαίως-βεβαίως) αντίληψης:

« ….. Έχουμε ήδη ολοκληρώσει ένα εκτεταμένο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων. Την τελευταία  τριετία πραγματοποιήσαμε 22 ιδιωτικοποιήσεις. Οι συνολικοί πόροι που αντλήθηκαν υπερβαίνουν τα 3,1 τρις δρχ. Η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας ενισχύθηκε με την υλοποίηση σημαντικών αυτοχρηματοδοτούμενων επενδύσεων. Πρόσφατα ανακοινώσαμε μια σημαντική φάση ιδιωτικοποίησης της μεγαλύτερης επιχείρησης της χώρας, του ΟΤΕ, διαθέτοντας ένα πρόσθετο 15% του μετοχικού κεφαλαίου σε τραπεζικούς ομίλους και εκδίδοντας μετατρέψιμα ομόλογα. Η απελευθέρωση των αγορών είναι ήδη μια πραγματικότητα. Από την 1η Ιανουαρίου 2001 έχει απελευθερωθεί η αγορά τηλεπικοινωνιών. Υπάρχουν ιδιώτες επενδυτές στη σταθερή ασύρματη τηλεφωνία, ενώ μέχρι το καλοκαίρι θα ολοκληρωθεί ο κύκλος αδειοδότησης της κινητής τηλεφωνίας τρίτης γενιάς. Και η αγορά ενέργειας απελευθερώθηκε στις 19 Φεβρουαρίου, ανοίγοντας το δρόμο για την υποβολή προτάσεων ιδιωτών για παροχές αδειών και πραγματοποίηση επενδυτικών σχεδίων. Η απελευθέρωση οδηγεί σε επενδύσεις, σε ταχεία οικονομική ανάπτυξη και σε δημιουργία νέων θέσεων εργασίας ….. »

Πολύ νερό, πράγματι, έχει κυλήσει στο ποτάμι, από την εποχή των πύρινων ΠΑΣΟΚικών λόγων «καμία μετοχή σε ιδιώτες», «την επομένη των εκλογών θα ακυρώσουμε τους νόμους της Νέας Δημοκρατίας για την ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ», «σε καμία περίπτωση δεν θα δοθεί το management του ΟΤΕ σε ιδιώτες», «καμία μετοχοποίηση δεν πρόκειται να γίνει πέραν του 49%» και πόσες άλλες τέτοιες κορώνες, γραφικές ίσως σήμερα, που όμως προβάλλονταν προεκλογικώς (μόλις ένας χρόνος πέρασε) ως επίσημες θέσεις του ΠΑΣΟΚ, «συμβόλαια» και «δεσμεύσεις». Η μνήμη των ψηφοφόρων δεν είναι δα και τόσο αδύνατη. Και για όσους όμως επικαλεστούν αδύναμο μνημονικό, έ … ας ρίξουν μια ματιά στις σελίδες του ΠΑΣΟΚ στο internet (είναι της μόδας σήμερα, και πιστεύω δεν θα έχουν ούτε προλάβει να αποσύρουν τις σχετικές ιστοσελίδες!).

            22 ιδιωτικοποιήσεις, κε Υφυπουργέ; Δεν θα πασχίσω αφελώς να αποδείξω τον … αναπτυξιακό ρόλο των Καζίνο, του ΟΠΑΠ, των Λαχείων, του Ιπποδρόμου … Εισπρακτικός είναι ο ρόλος τους, όμως ακόμα κι απ’ αυτή την άποψη εκχωρείτε πηγές πολύτιμων εσόδων. Κι αφήνετε τον προϊστάμενό σας κο Παπαντωνίου να ψάχνει εναγωνίως πόρους για το ασφαλιστικό …

Το «πάπλωμα» όμως είναι οι μεγάλες, βασικές επιχειρήσεις στρατηγικού και αναπτυξιακού χαρακτήρα. ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ (ΟΤΕ), ΕΝΕΡΓΕΙΑ (ΔΕΗ, ΔΕΠ), ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ (Ολυμπιακή Αεροπορία, ΟΛΠ και ΟΛΘ, αεροδρόμιο …). Αυτό είναι το τρίπτυχο πάνω στο οποίο βασίζεται η όποια αναπτυξιακή προοπτική, οι στρατηγικοί σχεδιασμοί, η ισχυρή εθνική οικονομία, ο δημοκρατικός προγραμματισμός … Πρόκειται για τις υποδομές της ανάπτυξης. Και ιδιαίτερα σήμερα, την εποχή της νέας οικονομίας και της τηλεπληροφορικής, ένα κράτος που αποσύρεται από τον έλεγχο αυτών των τομέων φυσικά και ακυρώνει τον ρόλο του ως πολιτική εξουσία, εκχωρεί τον πλήρη έλεγχο, τις κεντρικές στρατηγικές αναπτυξιακές αποφάσεις, την δυνατότητα σχεδιασμού και άσκησης πολιτικών, στις μονοπωλιακές διαθέσεις των μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων και στο μόνο κριτήριο που αυτά γνωρίζουν: κέρδη, κέρδη, κέρδη.

Ελεύθερη οικονομία, λέτε, ελεύθερος ανταγωνισμός, όχι κρατικά μονοπώλια … Ας επικαλεστώ την γνώμη του έγκριτου καθηγητή κου Κ. Βεργόπουλου:

« ….. Ελεύθερη οικονομία και ελεύθερος ανταγωνισμός είναι έννοιες ασύμβατες. Ο ελεύθερος ανταγωνισμός μαθηματικά οδηγεί όχι στην ελεύθερη αλλά στην μονοπωλιακά ελεγχόμενη οικονομία, στο μονοπώλιο. Οδηγεί εκατόν-τόσα χρόνια πίσω, στον προ-καπιταλισμό, όπου κυρίαρχα και ασύδοτα, χωρίς καμία ρύθμιση των αγορών, ήσαν τα μονοπώλια. Αίρονται σήμερα όλες οι αντιμονοπωλιακές ρυθμίσεις, του 20ού αιώνα. Δεν πρόκειται για μετα-ρυθμίσεις αλλά για απο-ρυθμίσεις των αγορών ….. ».

Αμφιβάλλει κανείς ότι έτσι έχουν τα πράγματα; Είχαμε ή όχι μονοπωλιακή κατάσταση στην Κινητή Τηλεφωνία με την δια νόμου απαγόρευση στον ΟΤΕ να πάρει άδεια ανάπτυξης κινητών επικοινωνιών; Ποιες ήταν τότε οι τιμές που πλήρωναν οι καταναλωτές, ποια ήταν η κάλυψη και οι υπηρεσίες που προσέφεραν ασύδοτες οι δύο ιδιωτικές (ολιγοπωλιακές=μονοπωλιακές) εταιρείες;

Να το παράδοξο: Μια υπό δημόσιο έλεγχο επιχείρηση (Cosmote) να είναι αυτή που σπάει το μονοπώλιο, επιβάλλει τον ανταγωνισμό, επιβάλλεται εν μέσω πλήρους ανταγωνισμού, αναγορεύει το προσφερόμενο αγαθό (κινητό τηλέφωνο) από είδος πολυτελείας για τους έχοντες σε είδος πλατειάς λαϊκής κατανάλωσης, επιβάλλει ανταγωνιστικές και προσιτές για το ευρύ κοινό τιμές, και κερδίζει ζηλευτό μερίδιο στην αγορά και ζηλευτούς ρυθμούς διείσδυσης και ανάπτυξης!

Να δεύτερο παράδοξο: Μία υπό δημόσιο έλεγχο επιχείρηση (OTEnet) μπαίνει σε μια ρευστή, απαιτητική σε τεχνογνωσία και μεταβαλλόμενη με ρυθμούς και ταχύτητες φωτός αγορά, την οποία μονοπωλούν «ελεύθερα» επί αρκετά χρόνια καμιά εικοσαριά ιδιωτικές εταιρείες, και η είσοδός της σηματοδοτεί ουσιαστικά την ενηλικίωση του internet, την αύξηση των χρηστών από περίπου 1% σε περίπου 10% του πληθυσμού σήμερα, την είσοδο της πληροφορικής σε σχολεία και επιχειρήσεις, την κατακρημνιαία πτώση των τιμών και της επιβάρυνσης του καταναλωτή, την μη αμφισβητούμενη ούτε από τους ανταγωνιστές ποιότητα, την κυριαρχία του «αποδιοπομπαίου» δημόσιου με πάνω από 50% μερίδιο αγοράς!

Να τρίτο παράδοξο: Ελεύθερος ανταγωνισμός στα ΜΜΕ και στα τηλεοπτικά κανάλια, που μας οδήγησε στους διαπλεκόμενους καναλάρχες, στην πλύση εγκεφάλου – ιδεολογική επιβολή αντιλήψεων και κουλτούρας μέσα στο ίδιο μας το σπίτι, στην ακύρωση (αν «σπάσει ο διάολος το πόδι του» και δεν σας θέλουν αύριο τα κανάλια) του ίδιου σας του ρόλου, κε Δρυ, ως πολιτικής εξουσίας, στους TV-stars επίδοξους δημάρχους, στην ηδονοβλεψία και τον Big Brother που «καταπλέει» πάραυτα, σε κάποιον  Έλληνα Μπερλουσκόνι αύριο … Και οδήγησε τους πολίτες (το καταμαρτυρούν οι δημοσκοπήσεις) να εμπιστεύονται περισσότερο τα κρατικά, ελεγχόμενα από την εκάστοτε κυβέρνηση, αναξιόπιστα και ευθέως ή πλαγίως προπαγανδιστικά του έργου σας, μέσα ενημέρωσης!

Να και τέταρτο παράδοξο: Η ελεύθερη αγορά ηλεκτρικής ενέργειας στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Όπου οι ιδιωτικές εταιρείες δήλωσαν αδυναμία να ανταποκριθούν στη ζήτηση, ολόκληρη η «Κοιλάδα του Πυριτίου», η καρδιά της σύγχρονης τεχνολογίας και τεχνογνωσίας, απειλήθηκε με black-out, και είδαμε τις ίδιες αυτές εταιρείες, ξεχνώντας τους όρκους τους στο βωμό της ελεύθερης αγοράς, να ζητούν κρατική ρύθμιση και κρατικές επιχορηγήσεις για να αποφευχθεί η καταστροφή!

 Επιστρέφω στο θέμα μας: Τηλεπικοινωνίες-Ενέργεια-Συγκοινωνίες, τρίπτυχο στρατηγικής αναπτυξιακής σημασίας και στήριξης της εθνικής οικονομίας. Τομείς όμως που απαιτούν υποδομές, επενδύσεις, κονδύλια δυσβάστακτα για τους ιδιώτες επιχειρηματίες, απαραίτητα όμως για να δουλέψουν οι επιχειρήσεις τους! Άρα, οι υποδομές αυτές στήθηκαν με κρατική μέριμνα, με κρατικά κονδύλια, με δαπάνη των φορολογουμένων. Κι αυτό ήταν απαίτηση τότε των επιχειρηματιών, όχι περίεργη «σοσιαλμανία» του αείμνηστου Κ. Καραμανλή. Από κοντά και η απαίτησή τους για ισχυρό κρατικό τραπεζικό τομέα, ικανό να τους χρηματοδοτεί με δάνεια και θαλασσοδάνεια, «ομπρέλα» για να αναπτύξουν τις επιχειρήσεις «τους».

Σήμερα αισθάνονται αυτάρκεις και ικανοί ώστε ο τραπεζικός τομέας να έχει περάσει εξ’ ολοκλήρου σχεδόν στα χέρια των πραγματικών αφεντικών. Και αισθάνονται επίσης αυτάρκεις και ικανοί ώστε να απαιτούν και οι άλλοι στρατηγικοί τομείς να περάσουν στα δικά τους χέρια. «Όπως είναι, επιπλωμένοι». Γιατί είναι αστείο να ισχυριζόμαστε ότι ένας ιδιωτικός ΟΤΕ θα στήσει δικά του δίκτυα, κέντρα, υποδομές και καλωδιώσεις σε ολόκληρη τη χώρα! Ή ότι μια ιδιωτική ΔΕΗ θα στήσει παρομοίως δικά της δίκτυα, εργοστάσια παραγωγής, κλπ! Ή ότι μια ιδιωτική Ολυμπιακή Αεροπορία θα στήσει τον δικό της στόλο και τα δικά της αεροδρόμια! Στον δημόσιο κορβανά στηρίχθηκε, κε Υφυπουργέ, το αεροδρόμιο των Σπάτων. Ο προϋπολογισμός επιβαρύνθηκε, οι επιβάτες πληρώνουν και θα πληρώνουν. Και οι Εγγλέζοι ιδιώτες εισπράττουν, με αποικιακού τύπου συμβάσεις. Και καμαρώνετε γι’ αυτό το «επίτευγμα»!

 Σε ό,τι αφορά τον ΟΤΕ.

Εμείς οι εργαζόμενοι και πασχίζοντες για την ανάπτυξη αυτού του Οργανισμού, βλέποντας «εκ των έσω» και ζώντας καταστάσεις, μπορούμε να πούμε, δίχως ίχνος υπερβολής, ότι όσα σχετικά αναφέρατε στην ομιλία σας είναι ψευδή και ανυπόστατα ή (αν το θέλετε πιο ευγενικά) συνιστούν παράβλεψη της πραγματικότητας και προσαρμογή της στους δικούς σας ευσεβείς πόθους και στα δικά σας ιδεολογήματα. Ιδού γιατί:

  1. «Αυτοχρηματοδοτούμενες επενδύσεις».
    Κάντε τον κόπο να συγκρίνετε το επενδυτικό πρόγραμμα του ΟΤΕ με το προ πενταετίας, επί παραδείγματι, επενδυτικό του πρόγραμμα. Έχουμε διαρκή αύξηση κερδών, διαρκή μείωση επενδύσεων. Οι μέτοχοι (ο κύριος σήμερα μέτοχος, εσείς, το κράτος) θέλουν κέρδη, μέρισμα, «ζεστό χρήμα» για να κλείσουν χάσκουσες «μαύρες τρύπες»! Οι επενδύσεις υπολείπονται δραματικά των αναγκών. Η εισαγωγή και ανάπτυξη νέων τεχνολογιών (οπτικές ίνες, ΑΤΜ, UMTS, κλπ, για να μην πονοκεφαλιάζουμε τους αναγνώστες με περίεργα και εξωτικά ακρωνύμια) καθυστερούν επικίνδυνα. Και στον τομέα των νέων τεχνολογιών είναι κοινό μυστικό ότι όποιος αργεί χάνει το τρένο. Για να μην πούμε για την επιστημονική έρευνα, την συνεργασία με επιστημονικούς φορείς και ΑΕΙ, όπου καμία μέριμνα δεν υπάρχει. Μεταπωλητές ξένων συστημάτων γινόμαστε, προς μεγάλη χαρά των διαφόρων Intracom και λοιπών μονοπωλίων. Και με μια πολυδιαφημισμένη και αμφιλεγόμενη διείσδυση με επενδύσεις σε τηλεπικοινωνιακές αγορές τρίτων χωρών, χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό και στόχους.

  2. «Νέα φάση ιδιωτικοποίησης με διάθεση ενός πρόσθετου 15% του μετοχικού κεφαλαίου».
    Εδώ οφείλει να ομολογήσει η κυβέρνηση ότι η νέα φάση ιδιωτικοποίησης απέτυχε παταγωδώς. Η εναγώνια περιήγηση στην διεθνή αγορά προς αναζήτηση «στρατηγικών επενδυτών» ή «στρατηγικών συμμάχων» απέβη άκαρπη, όσο κι αν (ομολογημένα ή ανομολόγητα) τους προσφέραμε ως προίκα το πολυπόθητο management. Οι λόγοι είναι οι εξής δύο απλοί: Πρώτον η κακή κατάσταση και η επιφυλακτικότητα που υπάρχει σήμερα στην αγορά των νέων τεχνολογιών και των τηλεπικοινωνιών με το «ξεφούσκωμα» των ελπιδοφόρων dot.com, και δεύτερο η με κυβερνητική ευθύνη «καθήλωση» της μετοχής του ΟΤΕ σε χαμηλά επίπεδα που δεν δίνει και τόσο ελκυστική εικόνα για τον ΟΤΕ στους επίδοξους ιδιώτες αγοραστές. Κατέληξε λοιπόν η κυβέρνηση στη λύση να διαθέσει αυτό το επιπλέον 15% σε τραπεζικούς ομίλους, εκδίδοντας μετατρέψιμα ομόλογα. Για όποιον καταλαβαίνει, σε απλά ελληνικά αυτό σημαίνει ότι τα χρήματα που προσδοκούσαμε από το «πακέτο» του 15% δεν ήρθαν, οπότε δανειστήκαμε αυτό το ποσόν από τις τράπεζες, βάζοντας «ενέχυρο» («εγγύηση», αν θέλετε) αυτό το πακέτο. Για να δείξουμε με το ζόρι ότι έχουμε πλεονασματικό προϋπολογισμό και να καλύψουμε «μαύρες τρύπες».

  3. «Υπάρχουν ιδιώτες επενδυτές στη σταθερή ασύρματη τηλεφωνία».
    Η δημοπρασία αυτή ολοκληρώθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο, με τον υπουργό κο Βερελή να μιλάει για «ιστορική ημέρα». Για τις 7 νέες άδειες (4 στο φάσμα των 25GHz, κατάλληλο για την εξυπηρέτηση πυκνοκατοικημένων περιοχών και 3 στο φάσμα των 3,5GHz, κατάλληλο για μεγάλες και αραιοκατοικημένες εκτάσεις) εκδήλωσαν αρχικά ενδιαφέρον 28 εταιρείες. Συμμετοχή τελικά στη δημοπρασία δήλωσαν οι 7, ενώ διαγωνίσθηκαν μόνο 6, η μία εκ των οποίων αποσύρθηκε στον τελικό γύρο. Οι συνολικές προσφορές δεν άγγιξαν ούτε το ήμισυ του αρχικά προσδοκώμενου ποσού. Οι άδειες, δηλαδή, δόθηκαν μισοτιμής. Από τις 5 τελικά εταιρείες που απέκτησαν άδειες, καμία δεν έχει παρουσιάσει ακόμη κάποιες αντίστοιχες υπηρεσίες, όσο κι αν δήλωναν ότι διαθέτουν έτοιμη υποδομή και τεχνογνωσία και οι κήρυκες της «απελευθέρωσης» μίλαγαν για … κοσμογονία στην αγορά τηλεπικοινωνιών από 1/1/2001 κιόλας! Το μόνο που υπάρχει μέχρι σήμερα είναι κάποιες διαβουλεύσεις για συμμαχίες μεταξύ των εταιρειών (πάλι δημιουργία ολιγοπωλιακών=μονοπωλιακών καταστάσεων;;) ή για αναζήτηση ξένων συμμάχων. Η διστακτικότητα αυτή δείχνει ότι ή δεν έχουν χρήματα για υποδομή, ή δεν έχουν την τεχνογνωσία. Όπως και να έχει το πράγμα, το γεγονός είναι ότι το τοπίο στον χώρο των τηλεπικοινωνιών θα παραμείνει χωρίς σοβαρές διαφοροποιήσεις, για πολύ καιρό ακόμη. Πόσο μάλλον που για ολοκληρωμένες υπηρεσίες ασύρματης σταθερής τηλεφωνίας απαιτείται η απελευθέρωση του «τοπικού βρόχου» του καλωδίου δηλαδή που φθάνει μέχρι τον καταναλωτή, με άλλα λόγια της υποδομής που αποτελεί επένδυση δεκαετιών του ΟΤΕ και των φορολογουμένων κατ’ επέκταση. Προοπτική στην οποία αντιδρούν (και δικαίως) οι τηλεπικοινωνιακοί οργανισμοί σε πανευρωπαϊκή κλίμακα. Λιγότερες, λοιπόν, τυμπανοκρουσίες και περισσότερη σοβαρότητα, κε Υφυπουργέ.

  4. «Ολοκληρώνεται η διαδικασία αδειοδότησης για την Κινητή Τηλεφωνία Τρίτης Γενιάς».
    Σ’ αυτόν τον τομέα η επιφυλακτικότητα που δείχνουν διεθνώς οι επενδυτές είναι ακόμη μεγαλύτερη. Ένας παράγοντας αυτής της επιφυλακτικότητας είναι ότι απαιτούνται τεράστια κονδύλια επενδύσεων, κι αυτό μάλιστα τη στιγμή που ήδη έχει αρχίσει να διαφαίνεται η ανάπτυξη των τεχνολογιών τέταρτης γενιάς, οπότε οι επενδυτές φοβούνται την αμφίβολη απόδοση των επενδύσεων αυτών. Και ένας δεύτερος παράγοντας είναι η προσδοκώμενη ανταπόκριση των καταναλωτών. Το γεγονός ότι έπιασε η Κινητή Τηλεφωνία δεν σημαίνει ότι θα πιάσουν και όλα τα άλλα. Παράδειγμα το WAP που προφανώς δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες του καταναλωτή, ή ακόμη το ναυάγιο του μεγαλεπήβολου σχεδίου δορυφορικής κινητής τηλεφωνίας παγκοσμίου λήψεως (το περίφημο IRIDIUM). Συνέπεια όλων αυτών είναι η μεγάλη πτωτική τάση στις τιμές των αδειών κινητής τηλεφωνίας τρίτης γενιάς που παρατηρείται πανευρωπαϊκά. Στην πρώτη δημοπρασία που πραγματοποιήθηκε στη Γερμανία η τιμή που δόθηκε ήταν 620 ευρώ ανά κάτοικο. Στη δεύτερη δημοπρασία (Βρετανία) η τιμή έπεσε στα 546 ευρώ ανά κάτοικο. Στην δε πιο πρόσφατη δημοπρασία (Αυστρία) η τιμή κατέβηκε στα 90 ευρώ ανά κάτοικο. Πόσο άραγε είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν οι επενδυτές για την άδεια στην Ελλάδα; Θα το δούμε στους αμέσως επόμενους μήνες, που αναμένεται να ξεκινήσει η δημοπρασία στη χώρα μας. Πάντως το σκηνικό δεν είναι τόσο ευνοϊκό που να δικαιολογεί την υπέρμετρη αισιοδοξία του κου Δρυ (και ολόκληρου του κυβερνητικού επιτελείου, κατ’ επέκταση).

  5. «Η απελευθέρωση οδηγεί σε δημιουργία νέων θέσεων εργασίας».
    Εδώ πια κι αν έχουμε πλήρη διαστροφή της πραγματικότητας! Κάπου 30.000 θέσεις εργασίας στον ΟΤΕ πριν περίπου μια 10ετία. Κάπου 20.000 σήμερα. Θα πρέπει να μειωθούν σε 8.000-10.000 θέσεις το πολύ, εκτιμούν (βασιζόμενοι πού;) οι ξένοι «μελετητικοί οίκοι», οι επίδοξοι «στρατηγικοί επενδυτές», «στρατηγικοί σύμμαχοι» και managers. Έχουν ήδη δημιουργηθεί 10.000 άνεργοι (και ζητάνε να δημιουργηθούν και άλλοι)! Και μάλιστα νέοι άνεργοι, με σπουδές και επιστημονικό υπόβαθρο, με γνώσεις νέων τεχνολογιών, με εξοικείωση στη «νέα οικονομία» και στις σύγχρονες απαιτήσεις, που θα μπορούσαν να εργάζονται σήμερα δημιουργικά και αποδοτικά, σε έναν στρατηγικής και αναπτυξιακής σημασίας τομέα, συμβάλλοντας στην οικονομική πρόοδο της χώρας.  Και το ιδεολόγημα αυτό το χρησιμοποιεί κατά κόρον η κυβέρνηση, σε όλους τους τομείς και όχι μόνο στην περίπτωση του ΟΤΕ, καμαρώνοντας ότι με την πολιτική της συμβάλλει στη μείωση του «λειτουργικού κόστους» των επιχειρήσεων και στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας! Πληρώνουμε αυτή την «ανταγωνιστικότητα», κε Υφυπουργέ, με τεράστιο «κοινωνικό κόστος» ανέργων και υποαπασχολούμενων («απασχολήσιμων», για να χρησιμοποιήσουμε μια προσφιλή κυβερνητική έκφραση). Με τεράστιο κόστος στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης (ας το αναφέρουμε, εφόσον το θέμα είναι τόσο δραματικά στην επικαιρότητα). Με κοινωνική ανασφάλεια, αδιέξοδα και αμφίβολη προοπτική για το μέλλον, που κληροδοτούμε στη νέα γενιά. Αν αυτό είναι το κόστος της «ανταγωνιστικότητας», αν από την ανάπτυξη και την αλματώδη άνοδο της παραγωγικότητας δεν ωφελείται αλλά πλήττεται ο εργαζόμενος και περιθωριοποιείται σε μια κοινωνία των 2/3, εκτός παραγωγικής διαδικασίας, ο μη εργαζόμενος, αν η μόνη μας (σας) έννοια είναι τα υπερκέρδη των επιχειρήσεων που αυξάνονται κάθε χρόνο με γεωμετρική πρόοδο [παρένθεση: Πόσοι είπατε ότι είναι οι επιχειρηματίες που δηλώνουν ετήσιο εισόδημα πάνω από 15 εκατομμύρια δραχμές; Πόοοοσοι;;;], τότε ποιος είναι αυτός που μπορεί να μας πείσει ότι αυτή η πολιτική συνιστά όραμα, συνιστά εκδήλωση κοινωνικού κράτους, συνιστά προοπτική και μάλιστα «σοσιαλιστική», «αριστερή», «κεντροαριστερή», «εκσυγχρονιστική» ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε την; «Νεοφιλελευθερισμό του κερατά» συνιστά, και τίποτα άλλο. Και ζητώ συγνώμη για την τόσο «λαϊκή» έκφραση.

 

Διονύσης Στραβοράβδης
Πρόεδρος Συλλόγου Διοικητικών Υπαλλήλων ΟΤΕ Κέρκυρας
Μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Κέρκυρας του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ