Ο αγώνας για την κοινωνική ασφάλιση συνεχίζεται

Η κυβέρνηση, παρά την εκφρασμένη αντίθεση των εργαζομένων, με ελάχιστους βουλευτές παρόντες, με την άμεση διευκόλυνση της Νέας Δημοκρατίας και με την έμεση διευκόλυνση του ΚΚΕ, ψήφισε το ασφαλιστικό νομοσχέδιο.

Θα επιχειρήσει στη συνέχεια να κάνει πράξη μια πολιτική υποβάθμισης της κοινωνικής ασφάλισης, νέας συρρίκνωσης των ασφαλιστικών δικαιωμάτων και πριμοδότησης της ιδιωτικής ασφάλισης. Μια πολιτική που είναι σίγουρο ότι σε λίγα χρόνια, με την όποια τότε κυβέρνηση, θα οδηγήσει σίγουρα στην εκδήλωση μιας νέας επίθεσης κατά των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, με το πρόσχημα νέων «διορθωτικών» παρεμβάσεων.

 

Το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα έδωσε τη μάχη του με άνισους όρους και με διασπασμένες τις δυνάμεις του μέσα στα συνδικάτα.

Η ευθύνη γι’ αυτό ανήκει στην φιλοκυβερνητική παράταξη που με μια στάση απόλυτης κομματικής στήριξης των κυβερνητικών επιλογών οδήγησε στην ακύρωση της ενότητας και της αγωνιστικής στάσης που είχε προωθηθεί τον προηγούμενο χρόνο μέσα στα συνδικάτα και εκφράστηκε με τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις και με την απόκρουση των επιλογών Γιανίτση. Σήμερα η φιλοκυβερνητική ΠΑΣΚΕ, κάνοντας στροφή 180 μοιρών, επέλεξε να στηρίξει, με όποιο κόστος για την ίδια την παράταξη και για το συνδικαλιστικό κίνημα στο σύνολό του, την παραπαίουσα κυβέρνηση Σημίτη και την ίδια στην ουσία τους λογική των μέτρων Γιανίτση που παρουσιάστηκαν «ηπιότερα» με το «φιλεργατικό» περιτύλιγμα Ρέππα.

Μερίδιο της ευθύνης ανήκει επίσης και στο ΚΚΕ και την «μετωπική» του παράταξη ΠΑΜΕ που, εγκλωβισμένοι σε μια στενή κομματική λογική, επέλεξαν τη δική τους μοναχική πορεία, αδυνάτισαν το ενιαίο μέτωπο των εργαζομένων, ακύρωσαν την ευκαιρία να δώσουν έστω και μέσα στη Βουλή την μάχη για τροπολογίες υπέρ των εργατικών συμφερόντων, με συνέπεια να κάνουν αντικειμενικά ένα παραπέρα βήμα για την αμφισβήτηση της οργανωτικής και αγωνιστικής ενότητας του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.

 

Ακόμη όμως και σ’ αυτή την αρνητική συγκυρία, το εργατικό κίνημα κατόρθωσε να αποκαλύψει τα σοβαρά προβλήματα που προκαλεί η κυβερνητική πολιτική, να αποτρέψει ακόμη χειρότερες επιλογές και να θέσει σοβαρές παρακαταθήκες για το μέλλον. Γιατί βεβαίως ο αγώνας της εργατικής τάξης δεν τελείωσε με την ψήφιση του νομοσχεδίου αλλά θα συνεχιστεί, για ν’ αποτραπούν οι δυσμενείς συνέπειες, να καταργηθούν οι αντιασφαλιστικές διατάξεις του νέου νόμου όπως και των νόμων της Νέας Δημοκρατίας, να προωθηθεί μια ουσιαστική ασφαλιστική μεταρρύθμιση σε όφελος των εργαζομένων.

Από την εξέλιξη του αγώνα για το ασφαλιστικό, τόσο τον προηγούμενο χρόνο όσο κι εφέτος, το βασικό συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι αναδεικνύεται ως πρώτιστη ανάγκη μέσα στα συνδικάτα η δραστική αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων, η αποδυνάμωση του κυβερνητικού και κομματικού συνδικαλισμού, η παραπέρα ενίσχυση των αυτόνομων ταξικών δυνάμεων. Για να φύγουν τα κυβερνητικά και κομματικά βαρίδια, που θέτουν σοβαρά εμπόδια στους αγώνες των εργαζομένων, στην ενωτική, αγωνιστική, αυτόνομη ταξική δράση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.

 

Διονύσης Στραβοράβδης
Γιάννης Χαλικιόπουλος
συνδικαλιστές της ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ