Νίκος Κωνσταντόπουλος:
Ο ευρω-ατλαντισμός βόμβα στα θεμέλια της Ευρώπης

Συνέντευξη του Προέδρου του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ στην εφημερίδα ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
 

Επιθυμώ, χωρίς περιστροφές, να σας ρωτήσω αν θεωρείτε ότι η εμφανιζόμενη σχέση μεταξύ των αρχών Ασφαλείας και της, τηλεοπτικής ιδιαιτέρως, δημοσιογραφίας με φόντο την καταπολέμηση της τρομοκρατίας δημιουργεί πρόβλημα Δημοκρατίας.

Υπάρχει θέμα εξυγίανσης του δημόσιου βίου της χώρας, θέμα αξιοπιστίας και αποτελεσματικότητας της Δημοκρατίας. Σήμερα οι Δημοκρατίες δεν κινδυνεύουν από τους ανατροπείς, κινδυνεύουν από τους διαφθορείς. Οι πολίτες συνειδητοποιούν ότι υποχωρεί η λειτουργία της πολιτικής προς όφελος της επικοινωνίας.

 

Θέλετε να σχολιάσετε το καθεστώς των διαρροών προς τα ΜΜΕ, που δημιουργούν αυτό το κλίμα που κυριαρχεί στη διαδικασία απονομής της Δικαιοσύνης και επικοινωνιακά την προσανατολίζει;

Είναι φανερό ότι καθημερινά αμφισβητούνται πολλά από εκείνα που απετέλεσαν κατακτήσεις των προηγούμενων δεκαετιών, στο πεδίο των ιδεών και των κοινωνικών αγώνων. Αμφισβητείται αυτό που απετέλεσε επίσης κατάκτηση, δηλαδή το κράτος δικαίου, το κράτος δημοκρατικής νομιμότητας. Θα ήθελα, δυστυχώς, να υπογραμμίσω ότι και η ελληνική κυβέρνηση προσυπογράφει όλες τις ντιρεκτίβες αυτής της νεοφιλελεύθερης προσαρμογής σ' ένα διαρκή περιορισμό του κοινωνικού κράτους, του κράτους δικαίου και των κατακτήσεων στο όνομα δήθεν της ασφάλειας.

 

Θ' άξιζε ν' αποδείξει κάποιος, με πολιτικά επιχειρήματα βεβαίως, αν όλα αυτά που ζούμε, με το επιχείρημα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας, αποτελούν κυβερνητική επιδίωξη προς άγραν εντυπώσεων, αυτό που αποκαλείται επικοινωνιακή πολιτική, ή εντέλει την προσαρμογή σε κελεύσματα ξένων κέντρων.

Κατ' αρχήν η αντιμετώπιση της τρομοκρατίας είναι προς το συμφέρον και της κοινωνίας και της Δημοκρατίας. Η Αριστερά πάντοτε στηρίζει την προσπάθειά της στους μαζικούς κοινωνικούς αγώνες και στην συμμετοχή των πολιτών, στην αντιπαράθεση των ιδεών και τη ζύμωση, που δημιουργεί την ατομική και την κοινωνική συνείδηση. Η ιστορία δεν γράφεται με την κάνη του όπλου ούτε διορθώνεται ο κόσμος με τις δολοφονίες και τις ληστείες.

 

Αυτό το οποίο περιγράφετε κι αποτελεί συνείδηση του δημοκρατικού πολίτη, αν μου επιτρέπετε, αξιοποιείτε αλλιώς...

Λέω ότι αυτό είναι άλλο θέμα. Άλλο πράγμα η αναγκαία απονομή δικαιοσύνης και άλλο αυτό το απαράδεκτο φαινόμενο, που κυριαρχεί στο δημόσιο βίο της χώρας. Έχει εγκατασταθεί στο κέντρο της πολιτικής ζωής ένα φαινόμενο που δεν είναι απλώς αποκρουστικό και αηδιαστικό, αλλά και επικίνδυνο. Καλλιεργείται η νοοτροπία της καθολικής υποψίας, του όλα επιτρέπονται για την εξουσία δίχως την κατοχύρωση της προσωπικότητας, της υπόληψης, της προσωπικής και οικογενειακής υπόστασης. Και πολύ περισσότερο όλα μετατρέπονται σ' ένα κανιβαλικό θέαμα, που βλάπτει την κοινωνία αλλά και την Δικαιοσύνη, ενώ εκφυλίζει τη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών. Γι αυτό το φαινόμενο έχουν ευθύνες κρατικά και κυβερνητικά κέντρα. Βεβαίως είναι μεγάλη και η ευθύνη των ΜΜΕ, που ορισμένα στερούνται αυτοσεβασμού αλλά και σεβασμού στις αξίες. Εμφανίζονται ως εθνικοί καθοδηγητές και ταυτοχρόνως ως οι εξ απορρήτων των αρχών της Πολιτείας. Βεβαίως ευθύνονται και οι δημοσιογράφοι, όσοι παραβιάζουν τις στοιχειώδεις δεοντολογικές αρχές, όμως είναι φανερό ότι τροφοδοτούνται με πρωτογενές υλικό ή με κατασκευασμένες σεναριολογίες, εκπορευόμενες από ξένα κέντρα ή από κρατικά και κυβερνητικά κέντρα. Έτσι παρατηρούμε "δίκες" πριν τη δίκη και "αποφάσεις" πριν την ετυμηγορία, εντυπώσεις πριν από τα γεγονότα και κυρίως μια συστηματική επικοινωνιακή διαχείριση για λόγους είτε πολιτικής σκοπιμότητας είτε για λόγους άλλων κέντρων. Σε καμιά περίπτωση δεν θα πρέπει η υπόθεση της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας να αποτελέσει τραυματισμό της Δημοκρατίας. Και σε καμιά περίπτωση δεν θα πρέπει υπό το κράτος πιέσεων ή μεθοδεύσεων να ακυρωθούν ή να περιορισθούν οι δημοκρατικές εγγυήσεις προστασίας των κατηγορουμένων. Την απόφαση στις Δημοκρατίες τη βγάζει το δικαστήριο και μέχρι να αποφανθεί ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας.

 

Θα ήθελα να σχολιάσετε την αποκάλυψη της "ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ" για την εισήγηση του ΓΕΣ να αναλάβει εσωτερικό, αστυνομικό ρόλο ο στρατός, κάτι που άλλωστε αντίκειται στο πνεύμα και το γράμμα του Συντάγματος.

Πρόκειται για φαινόμενα που θυμίζουν άλλες εποχές αλλά και επιλογές επικίνδυνες που μπορεί να μας οδηγήσουν σε δυσάρεστες εξελίξεις. Όταν π.χ. αντιμετωπίζεις το μετανάστη ως παράπλευρη απειλή τότε οδηγείσαι σε περιφραγμένα κράτη-φρούρια και ξενοφοβικές κοινωνίες. Όταν αντιμετωπίζεις την κοινωνική διαμαρτυρία ως πολιτικό αντίπαλο τότε πολύ εύκολα οδηγείσαι σε μέτρα αστυνόμευσης, καταστολής, παρακολούθησης. Η διαδικασία αυτή διαμορφώνει άλλη σχέση κράτους και κυβερνήσεων προς πολίτες και κοινωνία. Με αυτή τη λογική, όπως σωστά επισημαίνετε, αλλοιώνεται, στρεβλώνεται ο δημοκρατικός πολιτισμός μας.

 

Καταλαβαίνω ότι αντιτάσσεστε κατηγορηματικά -ακόμα και στην έντεχνη- απόπειρα νομοθετικής κατοχύρωσης μιας τέτοιας εισήγησης.

Τέτοιες οδηγίες που έρχονται από τη γραφειοκρατία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή που εγκρίνονται από ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, τέτοιες επιλογές που εμφανίζεται να κάνει η ελληνική κυβέρνηση με το πρόσχημα ότι αποτελούν προσαρμογή στο ευρωπαϊκό κεκτημένο, δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να περάσουν ούτε νομοθετικά ούτε κοινωνικά. Δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να νομιμοποιηθούν πολιτικά και θεσμικά!

 

Κατηγορήσατε την κυβέρνηση -και με την ιδιότητα της προεδρεύουσας στην Ευρώπη- ότι εσχάτως "παπαγαλίζει αμερικάνικα" όσον αφορά στην επικείμενη επιδρομή στο Ιράκ. Τα διαβήματα των "8" και πρόσφατα των "10" υπό διεύρυνση χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης δημιουργούν μια δυσοίωνη κατάσταση για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εκτιμάτε ότι τεχνηέντως εμφανίζεται ως "ενωτική πολιτική" για την Ευρώπη στην συγκυρία η ατλαντική Ευρώπη;

Κάτι τέτοιο έγινε στο παρελθόν, στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας. Δεν πρέπει να επαναληφθεί διότι και τότε ήταν λάθος και τώρα θάναι έγκλημα. Ο πόλεμος είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας κι η Ευρώπη πρέπει να πει όχι στον πόλεμο. Σήμερα η πολιτική του κ. Μπους επιδιώκει πηγαίνοντας στον πόλεμο μια πρώτη νίκη επί της Ευρώπης ως αντίβαρο στην επιδίωξη της αμερικανικής μονοκρατορίας. Η κίνηση των οκτώ πρωθυπουργών είναι σε βάρος της ευρωπαϊκής ενοποίησης, της αξιόπιστης λειτουργίας των ευρωπαϊκών θεσμών. Αποτελεί ευθεία βολή σε όλη την προσπάθεια για μια στρατηγικά αυτόνομη Ευρώπη. Ο ευρωατλαντισμός δεν είναι η στρατηγική για την σταθερότητα και την ασφάλεια στον κόσμο. Η υπερδύναμη της Αμερικής δεν παράγει πολιτική για την ασφάλεια και την σταθερότητα. Παράγει πολέμους κατά βούληση. Οι κυβερνήτες της Ευρώπης έχουν να διαλέξουν ή θα είναι φερέφωνα των ΗΠΑ ή θα είναι εκπρόσωποι των λαών τους.

 

Βήμα διαλόγου