Διονύσης Πολίτης:
Τι μπορεί να περιμένει η Κέρκυρα από τις εκλογές της 7ης Μαρτίου;

΄Η Κομισιόν πιέζει για σοβαρές αλλαγές στο ασφαλιστικό, γιατί η δημοσιονομική επιβάρυνση από τις συντάξεις φτάνει στο 12% του ΑΕΠ, και αυτό θέτει σε κίνδυνο το σύμφωνο σταθερότητας. Τα αντιδημοφιλή μέτρα που πρέπει να παρθούν από όποιο κόμμα και αν κερδίσει τις εκλογές, δεν αναφέρονται για ευνόητους λόγους, και αφήνονται για μετά τις εκλογές΄. ( Ελευθεροτυπία, 1.2.2004).

Στις 7 Μάρτη δεν περιμένει κανείς να ανατραπεί το πολιτικό σκηνικό. Όποιο κόμμα και να κερδίσει τις εκλογές, η γενική του πολιτική κατεύθυνση είναι προδιαγραμμένη. Μέτρα παραπέρα ενίσχυσης της κερδοφορίας του κεφαλαίου, συρρίκνωση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των μισθωτών, παράταση της μιζέριας για την πλειοψηφία των επαγγελματιών και των αγροτών.

Τι μπορεί λοιπόν να περιμένει η ΄Κέρκυρα΄; Η Κέρκυρα δεν είναι μία, και ούτε έχει τις ίδιες προσδοκίες. Οι μεγαλοξενοδόχοι πχ προσδοκάνε τροπολογίες τύπου Πάκτα για την πιθανή αξιοποίηση της λίμνης των Κορισσίων, ή του Λαζαρέτου,  μείωση του εργατικού κόστους με την θέσπιση δυνατότητας ανασφάλιστης εργασίας που θρασύτατα  πλασσάρεται σαν μέτρο κατά της ανεργίας των νέων, παραπέρα ασυδοσία για παραβίαση των νόμων και των Συλλογικών συμβάσεων.  Οι επαγγελματίες προσδοκάνε φορολογική ανακούφιση, και μέτρα για την επιβίωση τους. Οι εργάτες προσδοκάνε αξιοπρεπή μεροκάματα, δημοκρατία στους τόπους δουλειάς, μέτρα κατά της ανεργίας, ενίσχυση των ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων. Γενικά οι πολίτες θέλουν μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος, καλυτέρευση της παιδείας, της υγείας, του δημόσιου τομέα.

Η Κέρκυρα φυσικά αντιμετωπίζει και τοπικά οξυμένα προβλήματα. Ακόμα περιμένει ένα σύγχρονο Νομαρχιακό Νοσοκομείο. Η κατάσταση στην παιδεία είναι από τις χειρότερες στην Ελλάδα. Η οικονομία της είναι καλώς ή κακώς προσανατολισμένη στην τουριστική μονοκαλλιέργεια και υφίσταται τις επιπτώσεις από διάφορους παράγοντες. Είτε είναι ο πόλεμος στο Ιράκ, είτε ο ιός sars. Και αν για τον ιό της γρίπης λίγα μπορούν να γίνουν, για την ειρήνη αναδεικνύεται η αναγκαιότητα ενός ρωμαλέου κινήματος ειρήνης, και όχι η κοντόφθαλμη τακτική κάποιων να καλωσορίζουν τα Αμερικάνικα πολεμικά για λίγα δολάρια.

Τι κρίνεται τελικά σε αυτές τις εκλογές; Όχι βέβαια η πλήρης ανατροπή του πολιτικού σκηνικού. Ούτε έχει καμία σημασία αν θα κερδίσουν οι γαλάζιοι ή οι βένετοι. Αυτό μπορεί να αφορά κάποια στελέχη του κρατικού μηχανισμού που διακυβεύεται η καριέρα τους, κάποιος απελπισμένους που τους υπόσχονται ψίχουλα από την κρατική λεία, κάποιους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες συνδεδεμένους μονόπλευρα με το ένα ή το άλλο κόμμα, αλλά  δεν πρέπει να αφορά την πλειοψηφία των Κερκυραίων. Η ψήφος μπορεί να γίνει ένα όπλο στα χέρια των εργαζομένων, ή αντίθετα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε βάρος τους. Τι νόημα έχει να παλεύει ο απολυμένος από το CLUB MED, όταν με την ψήφο του ενισχύει την πολιτική που επιτρέπει στο κεφάλαιο να ασυδοτεί; τι νόημα έχει να παλεύει ο μισθωτός της Γενικής Τράπεζας εναντίον της ιδιωτικοποίησης, όταν ψηφίζει αυτούς που πουλάνε όλη την δημόσια περιουσία, ή αυτούς που πιέζουν για μεγαλύτερη εκποίηση; Τέλος τι νόημα είχαν οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις εναντίον των ασφαλιστικών μέτρων πέρυσι  όταν οι απεργοί ξαναψηφίσουν αυτούς που απεργάζονται νέα, πιο σκληρά αντιασφαλιστικά μέτρα, αλλά τα αφήνουν για μετά τις εκλογές;

Αντίθετα έχει νόημα  η ανάδειξη της ριζοσπαστικής Αριστεράς  σε ισχυρό πόλο αντιπολίτευσης, ώστε το λαϊκό κίνημα από καλλίτερες θέσεις να συνεχίσει την πάλη του στις νέες συνθήκες.

Διονύσης Πολίτης

Βήμα διαλόγου