Γιάννης Χαλικιόπουλος -Γιώργος Ραιδεστινός

Θα αποκτήσει ποτέ η Κέρκυρα σύγχρονο νέο Νοσοκομείο;

 

Μια από τις βασικές υποχρεώσεις αυτού που λέμε «κοινωνικό κράτος» είναι να εξασφαλίζει στους πολίτες του αξιοπρεπή περίθαλψη και υποδομές υγείας σύγχρονες, επαρκείς να καλύψουν τις ανάγκες τους.

Η υποχρέωση αυτή, κατοχυρωμένη και στο σύνταγμά μας, εκπληρώνεται στην Ελλάδα με μεγάλα προβλήματα και ελλείψεις.

 

Ακόμη περισσότερο στην Κέρκυρα, όπου ο τομέας της υγείας αναδεικνύεται ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του νησιού μας.

 

Με έναν πληθυσμό άνω των 100.000 ατόμων, ο οποίος το καλοκαίρι διπλασιάζεται, σε ένα νησί όπου η πρόσβαση σε γειτονικές μονάδες υγείας είναι χρονοβόρα και κάποιες φορές μπορεί να αποβεί μοιραία, είναι εύλογο ότι χρειάζεται ένα νοσοκομείο σύγχρονο, επανδρωμένο σε προσωπικό, με πλήρεις υποδομές, ικανό να καλύψει τις ανάγκες των κατοίκων και των επισκεπτών σε επίπεδο μέχρι και τριτοβάθμιας περίθαλψης.

Είναι γενικά παραδεκτό ότι το υπάρχον νοσοκομείο δεν πληροί με κανέναν τρόπο αυτές τις προϋποθέσεις. Γι αυτό βεβαίως και αναδείχθηκε η ανάγκη ανέγερσης νέου νοσοκομείου.

 

Η «περιπέτεια» του νέου νοσοκομείου ξεκίνησε πριν 7 χρόνια και είναι γνωστή στους κερκυραίους πολίτες η εξέλιξή της. Κάποτε πρέπει να ζητηθούν και ευθύνες γι’ αυτή την εξέλιξη, για το γεγονός ότι το κράτος, με εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, δεν στάθηκε ικανό σε μια επταετία να οικοδομήσει ένα κτίριο! Αναδεικνύονται από αυτή την εξέλιξη πολλά ζητήματα σχετικά με την (ανύπαρκτη) πολιτική αποκέντρωσης, την (ανύπαρκτη) φροντίδα για την Περιφέρεια, τους (ανύπαρκτους) μηχανισμούς ελέγχου στα δημόσια έργα, τον εναγκαλισμό με «διαπλεκόμενους» εργολάβους, την διαχείριση των κοινοτικών κονδυλίων, και πολλά πολλά άλλα. Αποδεικνύονται οι τοπικοί φορείς ικανότεροι να διαχειριστούν τέτοια μεγάλα έργα, όπως φάνηκαν ικανοί να ολοκληρώσουν τον βιολογικό καθαρισμό της Κέρκυρας και αρκετά άλλα έργα στο νησί. Αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι αυτό που λείπει είναι η πολιτική βούληση εκ μέρους της κεντρικής εξουσίας, εφόσον χρειάστηκε μόλις ενάμισι έτος για να ολοκληρωθεί ένα παρόμοιο νοσοκομείο στα Χανιά και άλλα έργα παρόμοιου μεγέθους σε όλη την Ελλάδα.

 

Αυτά βεβαίως είναι σήμερα προϊστορία, που αφορούν τις μεγάλες ευθύνες της προηγούμενης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και των τοπικών βουλευτών του για την εμπλοκή του έργου, τις μεγάλες επίσης ευθύνες της σημερινής κυβέρνησης της ΝΔ και των σημερινών τοπικών βουλευτών για το ότι δεν φαίνεται να βρίσκεται στον ορατό χρονικό ορίζοντα λύση για την απεμπλοκή του. Όλοι αυτοί, αντί για λύση, αναλώνονται σε ανούσιες αντιπαραθέσεις και μετάθεση ευθυνών, αποφεύγοντας να πουν πώς και πότε μπορεί να δοθεί επιτέλους λύση στο πρόβλημα.

 

Το ερώτημα είναι τι γίνεται τώρα;

 

Η ανέγερση του νέου νοσοκομείου έχει «κολλήσει» σε νομικά προβλήματα που άγνωστο πώς και πότε μπορούν να ξεπεραστούν, και στην ουσία τους δεν αφορούν τους πολίτες του νησιού μας που ζητούν λύση στο χρόνιο και οξυμένο πρόβλημα περίθαλψης.

 

Από πολλές πλευρές έχει επισημανθεί ότι το υπό ανέγερση νοσοκομείο, αν ποτέ ολοκληρωθεί και λειτουργήσει, δεν θα μπορέσει να αντιμετωπίσει τις ανάγκες. Είναι ένα νοσοκομείο που έχει σχεδιαστεί με προδιαγραφές του 1970, σε ακατάλληλο μέρος, με πρόβλημα προσβασιμότητας, με ελλείψεις σε χώρους και σε κλινικές, με πρόβλεψη μόνο 330 κλινών αντί 480 που απαιτούνται σύμφωνα με τις διεθνείς προδιαγραφές, με παροχή υπηρεσιών μέχρι δευτεροβάθμιας και όχι τριτοβάθμιας περίθαλψης. Τα προβλήματα αυτά τα έχουν επισημάνει έγκυρα οι γιατροί της ΕΓΕΣΥΚ και δεν θα τα επαναλάβουμε ούτε θα τα αναλύσουμε ξανά. Το αποτέλεσμα μετράει, και αυτό είναι ότι η Κέρκυρα θα αποκτήσει (;;;) ένα νοσοκομείο που σε υποδομές θα βρίσκεται 30 χρόνια πίσω, πόσο μάλλον αν αναλογιστούμε ότι το έργο αυτό θα πρέπει να καλύψει τις ανάγκες για τα επόμενα τουλάχιστον 50 χρόνια. Επομένως η υποβάθμιση της υγείας και της περίθαλψης στην Κέρκυρα θα συνεχίζεται και θα διαιωνίζεται. Και οι Κερκυραίοι θα εξακολουθήσουν να καταφεύγουν για την περίθαλψή τους στα Γιάννενα ή στην Αθήνα, με μεγάλες οικονομικές, οικογενειακές, κοινωνικές συνέπειες.

 

Μήπως, λοιπόν, πρέπει ν’ αλλάξουμε ριζικά τρόπο σκέψης; Μήπως, αντί να μπλέκουμε στα γρανάζια της γραφειοκρατίας και να πελαγοδρομούμε μέσα στην αδιέξοδη κληρονομημένη σημερινή κατάσταση, πρέπει ριζικά και τολμηρά να την υπερβούμε; Μήπως πρέπει να προσανατολιστούμε στη λύση της ανέγερσης ΝΕΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΟΥ ΚΤΙΡΙΟΥ σε νέο καταλληλότερο χώρο, με προδιαγραφές που να καλύπτουν τις ανάγκες που παραπάνω περιγράψαμε;

Έτσι αποκτάμε το νοσοκομείο που έχει ανάγκη η Κέρκυρα. Απεμπλεκόμαστε από τα νομικά προβλήματα του υπό ανέγερση κτιρίου, το οποίο μπορεί να ολοκληρωθεί παράλληλα και να χρησιμοποιηθεί για άλλες χρήσεις (δημόσιες υπηρεσίες, διοικητήριο, πανεπιστήμιο, ή άλλες ανάγκες του νησιού). Ολοκληρώνουμε (αν υπάρχει η πολιτική βούληση) ένα σύγχρονο, επαρκές και με σωστές προδιαγραφές νοσοκομείο σε διάστημα ενάμιση έως δύο ετών. Καλύπτουμε τις ανάγκες τριτοβάθμιας περίθαλψης στο νησί μας.

 

Είναι αλήθεια ότι τίποτα δεν περιμένουμε να χαριστεί από την «καλή διάθεση» της κεντρικής εξουσίας. Για να προχωρήσουν τέτοια μεγάλα έργα χρειάζεται συστράτευση όλων των τοπικών φορέων και της κερκυραϊκής κοινωνίας για να διεκδικήσουν δυναμικά το αυτονόητο, αυτό που δικαιούμαστε ως πολίτες, το δικαίωμά μας για σύγχρονη, αναβαθμισμένη, αποτελεσματική υγειονομική φροντίδα και περίθαλψη.

 

 

Γιάννης Χαλικιόπουλος

Μέλος Διοίκησης Εργατικού Κέντρου Κέρκυρας

 

Γιώργος Ραιδεστινός

Μέλος Διοίκησης ΕΛΜΕ Κέρκυρας

 

Βήμα διαλόγου