Διονύσης Στραβοράβδης - Γιάννης Χαλικιόπουλος

Βασίλης Άνθης (1911-1999)

 

Ένα καλοκαιρινό κυριακάτικο πρωινό, στις 6 Ιουνίου 1999, παρευρεθήκαμε σε μια τελετή γεμάτη συγκίνηση, γεμάτη ιστορία, γεμάτη διδάγματα και ανθρωπιά. Ήταν η τελετή αποχαιρετισμού του συντρόφου μας Βασίλη Άνθη, στη νησίδα του Λαζαρέτου. Στον τόπο και με τον τρόπο που ο ίδιος επέλεξε να ολοκληρώσει ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ, ΜΙΑ ΖΩΗ παρακαταθήκη αγώνα και κληροδότημα ανθρωπιάς και αξιοπρέπειας για τις νέες γενιές.

 

Γνωρίσαμε και ζήσαμε τον Βασίλη στο τελευταίο κεφάλαιο της διαδρομής του, εξίσου σημαντικό με την όλη πορεία και δράση του. Έχοντας ταχθεί, μετά την διάσπαση του ΚΚΕ το 1968, με το ρεύμα της ανανεωτικής αριστεράς, ήταν μέχρι το τέλος της ζωής του δραστήριο στέλεχος του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, μέλος της Νομαρχιακής μας Επιτροπής. Ως υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ στις εκλογές του 1996, αντάλλαξε με την νεότερη (κατά 60 χρόνια) υποψήφια βουλευτή ένα γράμμα εκπληκτικής ευαισθησίας από τις στήλες της «ΑΥΓΗΣ» και της τοπικής «ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ».

 

Πάντα ζωντανός, πάντα δραστήριος, με χαρακτηριστικό του το ακατάπαυστο πάθος του για την υπεράσπιση της ιστορικής αλήθειας, όπως ο ίδιος την έζησε από θέση πρωταγωνιστή και την κληροδότησε στις νεότερες γενιές μέσα από το συγγραφικό του έργο. Αισιόδοξος πάντα, σχεδίαζε και συζητούσε για ένα δεύτερο βιβλίο (δεν πρόλαβε …).

 

Θα θυμόμαστε την άτεγκτη στάση του ενάντια στον κάθε μορφής πνευματικό δογματισμό και σκοταδισμό. Τις μάχες που άνοιγε με το εκκλησιαστικό κατεστημένο και την δεσποτοκρατία. Την σταθερή πορεία μιας ζωής που εύστοχα ο ίδιος συνήθιζε να ονομάζει "στοχοπροσήλωση". Και κυρίως τον ανυπέρβλητο, προσωπικό, δικό του κώδικα επικοινωνίας με τους νέους ανθρώπους, με τους κατά πολλές δεκαετίες νεότερούς του, που τον περιστοίχιζαν πάντα με σεβασμό και αγάπη και αντλούσαν απ' αυτόν διδάγματα, εμπειρίες, σοφία, αλλά και ζωντάνια, ευαισθησία, χιούμορ ...

 

Ήταν τιμή μας που βρεθήκαμε στο ίδιο κομματικό όργανο δίπλα στο Βασίλη. Και βεβαίως συγκινηθήκαμε διαβάζοντας το άρθρο-αφιέρωμα προ δύο εβδομάδων στην «ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ». Καταθέτουμε, λοιπόν, αυτό το σημείωμα για να τονίσουμε ότι το ΤΑΞΙΔΙ του Βασίλη δεν σταμάτησε το 1980. Δεν θα μπορούσε ο ίδιος να διανοηθεί τον εαυτό του χωρίς κοινωνική δράση, χωρίς πνευματική εγρήγορση, χωρίς αγώνα, χωρίς να συνεχίζει το ΤΑΞΙΔΙ του για ΜΙΑ ΖΩΗ.

 

Σωστά, λοιπόν, πρέποντα και οφειλόμενα τα αφιερώματα στον Βασίλη. Πιστεύουμε όμως ότι τον αδικούμε όταν δεν παρουσιάζουμε τη ζωή και τη δράση του ολοκληρωμένα, μέχρι το τέλος. Όπως ο ίδιος στάθηκε όρθιος και ζωντανός, κοινωνικός αγωνιστής μέχρι το τέλος.

  

Διονύσης Στραβοράβδης

Γιάννης Χαλικιόπουλος

Βήμα διαλόγου