Skip to main content.
Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς
01/06/2010

Ομιλία Ε.Αμμανατίδου στο συζήτηση του σχεδιου νομου «Απλοποίηση διαδικασιών σύστασης προσωπικών και κεφαλαιουχικών εταιρειών και άλλες διατάξεις».

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ’ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Α’
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΡΛΓ΄

Τρίτη 1 Ιουνίου 2010

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ

Μόνη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας:

«Απλοποίηση διαδικασιών σύστασης προσωπικών και κεφαλαιουχικών εταιρειών και άλλες διατάξεις».

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Η κυρία Ευαγγελία Αμμανατίδου-Πασχαλίδου έχει το λόγο για 12 λεπτά.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΑΜΜΑΝΑΤΙΔΟΥ-ΠΑΣΧΑΛΙΔΟΥ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Βεβαίως, πριν ξεκινήσω θέλω να κάνω μία αναφορά για ό,τι έχει συμβεί από προχθές το βράδυ σε διεθνή ύδατα. Θέλω και εγώ από τη μεριά μου να εκφράσω τον αποτροπιασμό μου και την καταδίκη, σμίγοντας και τη δική μου φωνή με τα εκατομμύρια πολιτών από όλο τον κόσμο, που βγήκαν στους δρόμους, που διαδήλωσαν για την απρόκλητη επίθεση των Ισραηλινών αρχών με κομάντος κατά της ανθρωπιστικής βοήθειας ακτιβιστών από τριάντα δύο χώρες του κόσμου.

Αυτοί οι άνθρωποι εισέβαλαν σε έναν στολίσκο που αποτελούνταν από έξι πλοία. Οι 700 πολίτες του κόσμου θέλησαν για άλλη μια φορά -αρκετοί από αυτούς, γιατί συμμετείχαν και στις προηγούμενες αποστολές στη Γάζα- να σπάσουν τον τετραετή αποκλεισμό της Γάζας και να στηρίξουν τους Παλαιστίνιους, που εδώ και τέσσερις δεκαετίες βρίσκονται σε μία εμπόλεμη κατάσταση.

Οι 700 πολίτες του κόσμου ήταν άοπλοι και δέχθηκαν ισραηλινά πυρά, με δεκαεννιά θύματα μέχρι στιγμής και δεκάδες τραυματίες. Στους 700 αυτούς πολίτες του κόσμου ήταν και άνθρωποι δικοί μας, Έλληνες πολίτες. Μέσα σε αυτούς, αν δεν εμποδίζονταν στην Κύπρο, θα ήταν και Βουλευτές μας. Και ήταν προς τιμήν τους, διότι δεν ξέρω, αν εμείς που είμαστε σε αυτή την Αίθουσα ή αυτοί που μας ακούνε, θα είχαμε αυτή τη ψυχή, να είμαστε και εμείς σε αυτή την αποστολή, στην αποστολή για μία ελεύθερη Γάζα και το αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε πολίτη αυτού του πλανήτη να ζει ελεύθερα.

Η πειρατεία σε διεθνή ύδατα δεν έχει καμία, μα καμία δικαιολογία, ειδικά όταν μιλούμε για ανθρωπιστική βοήθεια. Πρέπει επιτέλους να λέγονται τα πράγματα με το όνομά τους και η διεθνής κοινότητα να κάνει το δικό της αποκλεισμό στο Ισραήλ και βεβαίως, οφείλει να το στείλει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Η ελληνική κυβέρνηση ήταν ενήμερη. Άλλωστε, εκτός από τους ανθρώπους που ετοίμαζαν αυτό το ταξίδι, ήταν ενήμερη και από μία επιστολή δική μας, της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, πριν από πέντε μέρες. Θεωρήσαμε ότι είναι υποχρέωσή μας να το κάνουμε, για να προστατεύσει η ελληνική κυβέρνηση τους Έλληνες πολίτες, που ήταν πάνω στα δύο υπό ελληνική σημαία πλοία, στο «Σφενδόνη» και στο «Ελεύθερη Μεσόγειος». Δυστυχώς, όμως, η ελληνική κυβέρνηση δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και άφησε στα χέρια των Ισραηλινών, που είναι υπεύθυνοι για εγκλήματα πολέμου, τους Έλληνες πολίτες.

Οφείλει η ελληνική κυβέρνηση άμεσα να κάνει τα αδύνατα δυνατά για να επιστρέψουν οι υπόλοιποι τριάντα ένας συμπολίτες μας, που αυτή τη στιγμή βασανίζονται. Γιατί αυτό καταγγέλθηκε από τους έξι Έλληνες, που έχουν φθάσει και δίνουν συνέντευξη Τύπου και είναι στις τηλεοράσεις, ότι βασανίστηκαν και στα πλοία επάνω και βασανίζονται και στο Ισραήλ αυτή τη στιγμή. Θα πρέπει να κάνει τα πάντα. Δεν είναι δυνατόν το Ισραήλ να χτυπάει ένα στολίσκο ανθρωπιστικής βοήθειας και εκεί μέσα να έχουμε και παιδιά, να έχουμε ένα βρέφος ενός έτους, να γνωρίζει ότι είναι γυναικόπαιδα και είναι άοπλοι και θέλει να μας πει τι; Ότι αντιστάθηκαν με ξύλα; Μα, είναι δυνατόν; Οι εικόνες, που είδαμε και έκαναν το γύρο του κόσμου, λένε άλλα πράγματα. Οφείλουμε όλοι να πιέσουμε στην κατεύθυνση που είπα. Δυστυχώς, όμως, βλέπουμε ότι είναι πολύ αργές οι κινήσεις.

Περνώντας τώρα στο σχέδιο νόμου που συζητάμε, στην Ελλάδα ο συνολικός αριθμός των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων, που απασχολούν έως 50 εργαζόμενους φθάνει τις 800 χιλιάδες και αποτελεί τη συντριπτική πλειοψηφία των επιχειρήσεων της χώρας. Το είπα και στην επιτροπή, θα το πω και πάλι, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις κρύβουν 2,5 εκατομμύρια θέσεις εργασίας και δυστυχώς, αντί στήριξης, έχουμε μία απαξίωση, παρόλο που αν κάποιος δεν είναι γνώστης του αντικειμένου και ακούει εξαγγελίες, μπορεί να θεωρήσει ότι όλες οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι σε ένα προνομιακό στάδιο και η Κυβέρνηση δεν κάνει τίποτε άλλο από το να στηρίζει τη βιωσιμότητά τους.

Στην πραγματικότητα, όμως, κυρία Υπουργέ, δεν είναι έτσι και το ξέρετε και οι υπόλοιποι συνάδελφοι, που είστε εδώ μέσα. Δυστυχώς, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις κλείνουν. Και μάλιστα σε αρκετές περιπτώσεις οι επιχειρηματίες χάνουν και τα περιουσιακά τους στοιχεία, αφού είναι καταχρεωμένοι στις τράπεζες από τα επαγγελματικά δάνεια, που έχουν πάρει και αν δεν τους έφθανε το επαγγελματικό, συνέχισαν με καταναλωτικό. Γνωρίζουμε όλοι τι σημαίνει καταναλωτικό δάνειο και πόσο υψηλά είναι τα επιτόκια. Και βέβαια είναι καταχρεωμένοι και στους προμηθευτές τους. Αυτό επηρεάζει όλη την αγορά.

Οι λόγοι που είναι σε αυτή την κατάσταση οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι πολλοί. Η ένταση του ανταγωνισμού με την απελευθέρωση των αγορών και την είσοδο νέων μεγάλων «παικτών» στην αγορά, όπως είναι τα πολυκαταστήματα, έχει οξύνει τα τελευταία χρόνια ακόμη περισσότερο τις πιέσεις στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Λόγω του μικρού τους μεγέθους οι μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις χαρακτηρίζονται από τεχνολογική υστέρηση, ενώ δεν έχουν τους αναγκαίους πόρους για να υιοθετήσουν τεχνολογικές καινοτομίες στην παραγωγή, πράγμα που θα τους επέτρεπε την παραγωγή διαφοροποιημένων προϊόντων.

Συνεπώς, το άνοιγμα των αγορών και η ένταση του ανταγωνισμού οδήγησε στην πράξη στην επιτάχυνση της τάσης ολιγοπώλησης των επιμέρους αγορών. Στις περισσότερες βέβαια των περιπτώσεων, τα καρτέλ λειτουργούν ανεξέλεγκτα, χωρίς οι ελεγκτικοί μηχανισμοί να βάζουν κανόνες, ώστε να παταχθεί ο αθέμιτος ανταγωνισμός.

Ισχύει φυσικά η λαϊκή ρήση: «Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό».

Στα προηγούμενα εάν προσθέσουμε και την οικονομική κρίση και τα αντιλαϊκά μέτρα που πήρε η Κυβέρνηση με την καθήλωση αλλά και μείωση μισθών και συντάξεων, τις αυξήσεις στα τιμολόγια των ΔΕΚΟ, στα καύσιμα, στα ποτά και στα τσιγάρα, τις απανωτές αυξήσεις του ΦΠΑ –και εδώ είναι η 1η Ιούλη θα έρθει και η καινούργια αύξηση του ΦΠΑ- ενώ έρχονται και τα χειρότερα, θα πω πως εάν ακόμη δεν έχουν κλείσει αυτές που καρκινοβατούν, είναι γιατί με πείσμα και με σθένος επιμένουν με όση αξιοπρέπεια τους έχει απομείνει αυτοί οι επιχειρηματίες μαζί με τις οικογένειές τους, διότι δεν έχουν εναλλακτική λύση και γιατί η ανεργία τρέχει με ταχύτητες φωτός και, δυστυχώς, οι πολιτικές της Κυβέρνησης με ανάλογες ταχύτητες, για να υλοποιηθεί ό,τι έχει συναποφασισθεί με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Έτσι, αυτοί οι άνθρωποι μένουν μετέωροι.

Προκειμένου, λοιπόν, η μικρή επιχείρηση να παίξει το ρόλο που της αναλογεί στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, προκειμένου να μην ισοπεδωθεί από την τυποποίηση αλλά να μπορέσει να στραφεί σε ποιοτικά και διαφοροποιημένα προϊόντα, πρέπει να υποστηριχθεί έστω και στο και 5’ από μία συνολικότερη πολιτική, η οποία θα αφορά τόσο τα άμεσα ζητήματα που αντιμετωπίζει, δηλαδή πρόσβαση σε χρηματοδότηση, επαγγελματική στέγη, ασφαλιστικό των αυτοαπασχολούμενων και των μικρών επιχειρηματιών, όσο και τους εξωτερικούς παράγοντες όπως είναι τα δίκτυα παραγωγής και διανομής, οι υποδομές κ.ά.

Θετική σε όλους ακούγεται η μείωση των υπέρμετρων διοικητικών βαρών και ίσως πράγματι μακροπρόθεσμα αυτή η προσπάθεια μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση του ευρωπαϊκού ΑΕΠ, καθώς όντως το συνολικό, διοικητικό κόστος ίδρυσης για τις ανώνυμες εταιρείες ανέρχεται σε αρκετά μεγάλα ποσά.

Ωστόσο, είναι προφανές πως δεν αρκεί να ξεπεραστούν γραφειοκρατικές αγκυλώσεις που δυσκολεύουν το άνοιγμα ή μπλοκάρουν τη λειτουργία επιχειρήσεων. Απαραίτητα εργαλεία μεν που οι ανταγωνιστές μας τα έχουν ξεπεράσει εδώ και δεκαετίες, όμως είναι φανερό πως για να αλλάξει πορεία η χώρα, δεν αρκεί να αλλάξει η παραγωγικότητα του δημόσιου τομέα και να χτυπηθεί η διαφθορά, αν μείνει βέβαια ο δημόσιος τομέας αφού οι αποκρατικοποιήσεις είναι προαποφασισμένες. Απ’ ό,τι ακούγεται, άμεσα θα έχουμε αποκρατικοποιήσεις για να μπορέσουμε να φέρουμε ξένους επενδυτές και δεν ξέρω πώς θα πάει η χώρα μας. Ένα κράτος που δεν θα ελέγχει την ενέργεια, δεν θα έχει τίποτε υπό δημόσιο έλεγχο, πώς θα λειτουργήσει;

Είναι πιο αναγκαίο ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης. Άλλωστε η κρίση στη χώρα μας, έχουμε τονίσει από τη μεριά μας, ότι είναι κρίση αναπτυξιακή, παραγωγική, περιβαλλοντική, κοινωνική αφού οι πολιτικές που ακολουθήθηκαν την τελευταία ειδικά εικοσαετία, οδήγησαν τη χώρα στη ραγδαία πτώση του ΑΕΠ και στην παράδοση του πλούτου στις διεθνείς κεφαλαιαγορές.

Σήμερα με τα νέα δεδομένα, οι μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις δεν έχουν πλέον να αντιμετωπίσουν μόνο την Ελληνική Κυβέρνηση, αλλά κυρίως τους επικυρίαρχους δανειστές. Ποιος γνωρίζει από το 35% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού, που αποτελούν αυτοαπασχολούμενοι και μικρομεσαίοι, τί ποσοστό θα επιβιώσει; Τί απαντάμε στην επισφάλεια που την βιώνουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες, ως προς το μέλλον της επαγγελματικής τους δραστηριότητας και ως προς την ενδεχόμενη απώλεια των συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων; Έρχεται το ασφαλιστικό και πετσοκόβει τα πάντα, κεκτημένα δικαιώματα χρόνων.

Είναι ενδεικτικό ότι σε έρευνα για το 2010 που διεξήχθη για λογαριασμό του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων της ΓΕΣΕΒΕ φαίνεται ότι η όλη κατάσταση έχει επηρεάσει και τον τομέα των επενδύσεων που αποτελεί τον κατ’ εξοχήν προσδιοριστικό παράγοντα της ανάπτυξης, καθώς μονοψήφια ποσοστά των επιχειρήσεων προχώρησαν σε αύξηση των επενδύσεων το τελευταίο εξάμηνο ή προβλέπουν αύξηση των επενδύσεών τους, τους επόμενους μήνες, ενώ επτά στις δέκα επιχειρήσεις μείωσαν τις παραγγελίες προς τους προμηθευτές τους.

Στο πλαίσιο αυτό πώς το Υπουργείο Οικονομίας αναμένει μείωση των τιμών της τάξης του 20%; Μέχρι στιγμής οι αυξήσεις στα προϊόντα βασικής κατανάλωσης πληθαίνουν, έχουμε ύφεση που συνοδεύεται από αύξηση του πληθωρισμού. Καρτέλ και μονοπωλιακές καταστάσεις διαμορφώνουν εξωφρενικές αυξήσεις.

(Στο σημείο αυτό χτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού)

Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να πάρω τη δευτερολογία μου;

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Παρακαλώ, μία μικρή ανοχή στο χρόνο θα έχετε.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΑΜΜΑΝΑΤΙΔΟΥ- ΠΑΣΧΑΛΙΔΟΥ: Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Στο νομοσχέδιο άκουσα, κυρία Υπουργέ, κάνατε νομοτεχνικές βελτιώσεις. Είναι θετικό ότι βάζετε και τα φυσικά πρόσωπα. Αφαιρείτε όμως την επιτόπια αυτοψία της εφορίας στην έδρα της επιχείρησης για να συντομεύσετε τον χρόνο της ίδρυσης μίας εταιρείας και μίας ατομικής επιχείρησης με τα καινούργια δεδομένα και περιορίζετε τη γραφειοκρατία, αφού σε μία ημέρα λέτε ότι θα γίνονται τα πάντα.

Ωραία και πώς διασφαλίζεται ότι η εταιρεία δεν θα είναι μαϊμού, κατά μία έννοια, αφού ελλοχεύει ο κίνδυνος να ιδρύονται εταιρείες μέσω των πιστοποιημένων ΚΕΠ με εικονική έδρα, να εκδίδουν βιβλία και στοιχεία, να κάνουν αγορές επί πιστώσει και αμέσως μετά να εξαφανίζονται και να αφήνουν τεράστιες οικονομικές οφειλές στους προμηθευτές, τα ασφαλιστικά ταμεία, πιθανόν και σε τράπεζες. Άρα, θα πρέπει να μας εξηγήσετε πώς θα έχουν τη δυνατότητα οι υπάλληλοι των ΚΕΠ να ελέγχουν αυτές τις πιθανότητες.

Μας παραπέμπετε σε Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις για θέματα που θα έπρεπε να τα καθόριζε ο νόμος.

Τροποποιείτε διατάξεις του ν. 3526/2007 που αναφέρονται στα πρατήρια άρτου μέσα σε πολυκαταστήματα. Βασικά μιλάμε για ψωμί από κατεψυγμένη ζύμη ή προψημένη, τα γνωστά bake off. Δίνετε τη δυνατότητα στα μεγάλα πολυκαταστήματα να έχουνε πολύ μειωμένο χώρο πώλησης και έμψησης σε σχέση με τους φούρνους που παράγουν φρέσκο ψωμί.

Εδώ δημιουργείται σοβαρό θέμα με την αρχή της αναλογικότητας. Τα είπαμε εκτεταμένα και στην Επιτροπή, θα τα πούμε και αύριο επί των άρθρων. Και από την Επιτροπή σας είχα πει ότι θα πρέπει να υποχρεώσετε όλα τα καταστήματα που έχουν χώρους έμψησης και δεν είναι φούρνοι, να αναγράφουν υποχρεωτικά με μεγάλα γράμματα στη συσκευασία του ψωμιού εκτός από τα γραμμάρια και τα συστατικά τους, τη χώρα παραγωγής της κατεψυγμένης ή προψηγμένης ζύμης, τη χώρα προέλευσης, διότι μπορεί να είναι άλλη από τη χώρα παραγωγής και φυσικά, την ημερομηνία παραγωγής. Όμως, πάλι δεν διασφαλίζεται η ποιότητα του ψωμιού που θα αγοράσουν οι καταναλωτές, γιατί όλοι γνωρίζουμε πως εάν για κάποιον λόγο ένα τρόφιμο ξεπαγώσει και ξαναπαγώσει, είναι επικίνδυνο για την υγεία των ανθρώπων. Εδώ θα πρέπει να γίνονται συνεχείς και επισταμένοι έλεγχοι από τον ΕΦΕΤ και από τις αρμόδιες Υγειονομικές Υπηρεσίες των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων.

Τροποποίηση των όρων και αποτελεσμάτων καταγγελίας εμπορικής μίσθωσης από μισθωτή, σε καμία περίπτωση δεν διευκολύνει την επαναδιαπραγμάτευση των ενοικίων ενόψει της δύσκολης οικονομικής συγκυρίας, όπως περιγράφει η Εισηγητική Έκθεση. Όμως, η συγκεκριμένη διάταξη μπορεί να βοηθήσει προς το σκοπό αυτό μόνο τη μεγάλη επιχείρηση μισθωτή που βρίσκεται σε δεσπόζουσα θέση απέναντι στον ιδιοκτήτη και όχι τη μικρή επιχείρηση για την οποία συνήθως ισχύει το αντίστροφο.

Θα τα πούμε και αύριο.

Κάνετε εδώ και μία νομοτεχνική βελτίωση, αλλά θέλω μόνο να πω για το τελευταίο. Τροποποιείται το άρθρο 6 του ν. 3066/2002, προκειμένου να συμμετέχει και πάλι όπως γινόταν μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2008 ένας εκπρόσωπος της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών στο διοικητικό συμβούλιο της ΤΕΜΠΜΕ. Επισημαίνεται ότι η Ελληνική Ένωση Τραπεζών είχε συμβάλει καθοριστικά στην ίδρυση και λειτουργία της ΤΕΜΠΜΕ ΑΕ και εκπροσωπώντας το ΔΣ από τη σύσταση της εταιρείας, ενώ γενικότερα τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα αποτελούν ένα από τα τρία εμπλεκόμενα μέρη στην αλυσίδα: Δάνειο, εγγύηση, επιχειρείν, παρέχοντας δάνεια στις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις και αναλαμβάνοντας έτσι έναν πολύ σημαντικό κίνδυνο.

Θα πρέπει να τα λάβετε όλα αυτά υπόψη και τα υπόλοιπα θα τα πούμε στην κατ’ άρθρον συζήτηση. Κάντε τις νομοτεχνικές βελτιώσεις.

Σας είπαμε ότι καταψηφίζουμε το νομοσχέδιο. Περιμένουμε κυρία Υπουργέ αύριο τις παρατηρήσεις που έχουμε κάνει να τις κάνετε πράξεις.

Σας ευχαριστώ.