Skip to main content.
Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς
23/11/2010

Παρέμβαση Θ Δρίτσα στη συζήτηση για την επικύρωση τροποποίησης καταστατικού της Σύμβασης της Χάγης

ΑΔΙΟΡΘΩΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΚΣΤ΄
Τρίτη 23 Νοεμβρίου 2010

Μόνη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου: «Κύρωση των τροποποιήσεων του Καταστατικού της Συνδιάσκεψης της Χάγης όπως αυτές υιοθετήθηκαν από την εικοστή Διπλωματική Σύνοδο της 30ης Ιουνίου 2005».

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΡΙΤΣΑΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κι εγώ δύο λόγια θέλω να πω σε σχέση με την κύρωση των τροποποιήσεων του Καταστατικού της Συνδιάσκεψης της Χάγης. Το συζητήσαμε στην Επιτροπή.

Θέλω να επισημάνω ότι προς τιμήν της η Αναπληρώτρια Υπουργός Εξωτερικών κυρία Ξενογιαννακοπούλου ανέλαβε τη δέσμευση να συνταχθεί επιτέλους, τουλάχιστον στον τομέα της αρμοδιότητάς της, ένας πίνακας των συμβάσεων που εκκρεμούν επί πολλά έτη και δεν έχουν έρθει προς επικύρωση στο Κοινοβούλιο, κάτι που το συναντάμε πάρα πολύ συχνά στην Επιτροπή. Και δεν είναι μόνο το ότι καθυστερούν να έρθουν στο Κοινοβούλιο, αλλά ειδικά αυτή η Σύμβαση έχει και το χαρακτηριστικό ότι ήδη έχει τεθεί σε εφαρμογή. Τουλάχιστον κάποιες άλλες προϋποθέτουν και την επικύρωση από το Ελληνικό Κοινοβούλιο. Εδώ δεν χρειαζόταν, γιατί έχει ήδη εδώ και τρία χρόνια περίπου συμπληρωθεί ο αριθμός των 2/3 που απαιτείται για να τεθεί σε εφαρμογή. Η Ελλάδα συμμετέχει δηλαδή, αποδέχεται τις λειτουργίες αυτές, χωρίς το Ελληνικό Κοινοβούλιο να το έχει επικυρώσει, δηλαδή χωρίς να έχει γίνει μέρος του εσωτερικού δικαίου της χώρας μας.

Από εκεί και πέρα επί της ουσίας το Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο μέχρι τη δεκαετία του ’60 και του ’70 αφορούσε πραγματικά τις ρυθμίσεις των αστικών διαφορών μεταξύ ιδιωτών και το Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο είχε την πρωτοκαθεδρία για τις διακρατικές διαφορές και για καθετί που συνδέεται με το ρόλο της οικονομίας των κρατών και των διαφορών μεταξύ κρατών κι όλα αυτά.

Τώρα πια, στην εποχή του νεοφιλελευθερισμού και των υπερεθνικών συγκροτήσεων, το Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο έχει γίνει το κυρίαρχο. Το Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο έχει απαξιωθεί σχεδόν κι έχει υποκατασταθεί και αντικατασταθεί από τις λειτουργίες των διαφόρων διεθνών κέντρων. Κι εδώ, μ’ αυτή την τροποποίηση του Καταστατικού της Χάγης, παίρνει το μέρος των συμμετεχουσών χωρών η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν είναι δυνατόν τα συμφέροντα τα ελληνικά ή κάθε χώρας χωριστά στην εξέλιξή τους, στη διαδρομή του χρόνου πολύ περισσότερο, να εκφράζονται -και να μπορεί να υπάρχει μια ευελιξία- όταν υπάρχουν αυτά τα σκαλοπάτια! Δηλαδή η Ευρωπαϊκή Ένωση θα εκπροσωπήσει και την Ελλάδα κι όλες τις άλλες χώρες μέσα στη Συνδιάσκεψη της Χάγης.

Αυτά δεν εξασφαλίζονται, παρά το γεγονός ότι η αιτιολόγηση είναι η διευκόλυνση των πολιτών. Σπανίως μπορούν πράγματι πολίτες μεμονωμένοι για ζητήματα ιδιωτικού δικαίου να κάνουν χρήση τέτοιου είδους διευκολύνσεων και -σωστά το είπε η κυρία Κανέλλη- με υψηλό, υψηλότατο κόστος. Στην πραγματικότητα είναι μια διευκόλυνση των μεγάλων κεφαλαιουχικών συγκροτημάτων, των τραπεζών, των ανταγωνισμών μεταξύ επιχειρήσεων.

Σ’ αυτό το πεδίο έρχεται η ελίτ της Ευρωπαϊκής Ένωσης να καθορίσει τους όρους και τους κανόνες απονομής δικαίου εμμέσως πλην σαφώς επί τη βάσει της κυριαρχίας των ισχυρών οικονομικών συμφερόντων και των ισχυρών οικονομικών κύκλων. Καμία μικρή επιχείρηση, για παράδειγμα, δεν θα μπορούσε να αντεπεξέλθει σε μία αντιδικία προς αυτή την κατεύθυνση, στις διαδικασίες αυτές, κυρίως μετά την τροποποίηση αυτή.

Για όλους αυτούς τους λόγους εμείς δεν μπορούμε να το ψηφίσουμε και στεκόμαστε με αρνητική ψήφο σ’ αυτή την τροποποίηση.

Ευχαριστώ.