Skip to main content.
Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς
21/06/2011

Ομιλία της βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Ε. Αμμανατίδου στη συζήτηση για την ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΓ’ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Β’
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΡΝΗ’

Δευτέρα 20 Ιουνίου 2011
ΕΙΔΙΚΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ

Συνέχιση της συζήτησης και ψηφοφορία επί της προτάσεως του Πρωθυπουργού για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης της Βουλής προς την Κυβέρνηση σύμφωνα με τα άρθρα 84 του Συντάγματος και 141 του Κανονισμού της Βουλής.

ΛΙΤΣΑ ΑΜΜΑΝΑΤΙΔΟΥ-ΠΑΣΧΑΛΙΔΟΥ: Σήμερα είναι μία ημέρα βαριά για την Εθνική Αντιπροσωπεία. Θέλω να συλλυπηθώ την οικογένεια του συναδέλφου Άγγελου Τζέκη και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, ενός συναδέλφου που έφυγε πρόωρα και ξαφνικά. Ένας συνάδελφος που από το 1982 πάλευε για τους εργαζόμενους και τους αγρότες με σθένος μέσα από τις γραμμές του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Είναι μεγάλη απώλεια για την Εθνική Αντιπροσωπεία.

Πριν από μένα ο συνάδελφος κ. Βαλυράκης μίλησε για “επιστράτευση για τη δημιουργία εισοδήματος”. Πάω στην «GUARDIAN», το έχει σήμερα η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ ως βασικό άρθρο. Η Βρετανική «GUARDIAN» λέει: «σκλάβα, δέσμια της Ευρώπης είναι η Ελλάδα». Τονίζει ότι «η ελληνική Κυβέρνηση είχε μεγαλύτερη διαπραγματευτική δύναμη από αυτή που χρησιμοποίησε απέναντι στην Κομισιόν, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο».

Λέει ότι «αυτό που θυμώνει ακόμα περισσότερο τους Έλληνες -γιατί μιλάει για τους Έλληνες που είναι στους δρόμους αυτή τη στιγμή για 26η μέρα, αν δεν κάνω λάθος- είναι ότι η συλλογική τιμωρία τους επιβάλλεται από ξένες δυνάμεις, την Κομισιόν, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Συντηρητικά, υπερεθνικά ινστιτούτα που δε λογοδοτούν σε κανέναν. Η Ελλάδα, εξηγεί η Guardian, δε θα προέβαινε ποτέ σε τέτοιες κινήσεις αν δεν ήταν μέλος της Ευρωζώνης...». Λέει και άλλα. Και στο τέλος θα αναφέρω ένα ακόμα κομμάτι.

Αναφέρει: «μια δημοκρατικά υπόλογη Κυβέρνηση θα μπορούσε να είχε υιοθετήσει πιο σκληρή γραμμή απέναντι στις ευρωπαϊκές αρχές. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να ξεκινήσει μορατόριουμ για τους τόκους των δανείων της που αντιστοιχούν σήμερα στο 6,6% του Α.Ε.Π. και θα φτάσουν σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, το 2014, στο 8,6%. Κάτι τέτοιο θα απελευθέρωνε βεβαίως κεφάλαια για ένα σοβαρό πρόγραμμα τόνωσης της οικονομίας, ενώ η Κυβέρνηση θα διαπραγματευόταν την αναπόφευκτη διαγραφή χρέους. Φυσικά οι ευρωπαϊκές αρχές που κοιτούν από την πλευρά των μεγάλων τους τραπεζών και τα συμφέροντα των πιστωτών, θα εξοργίζονταν. Η στάση αυτή όμως θα μπορούσε να αποτελέσει μια λογική αρχική διαπραγματευτική θέση της Ελλάδας».

Με όλα αυτά δεν μπορεί να υπάρξει «επιστράτευση για δημιουργία εισοδήματος» όταν κόβονται τα πάντα, όταν η ανεργία είναι στο κόκκινο, όταν η κυβέρνηση δεν έχει αφήσει τίποτα όρθιο και συνεχίζει!

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα πρέπει να δούμε τα γεγονότα της τελευταίας εβδομάδας και ειδικότερα του τριήμερου Τετάρτη με Παρασκευή, ημέρα ανασχηματισμού και ορκωμοσίας της νέας Κυβέρνησης η οποία θεωρώ ότι σφράγισε την ιστορία της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Η ροή των γεγονότων η ανακολουθία των όσων προαναγγέλθηκαν και συζητήθηκαν και των όσων τελικά έπραξαν οι εκπρόσωποι, βασικά των κομμάτων εξουσίας και ιδιαίτερα η κυβερνητική παράταξη, χαρακτηρίστηκαν ως μια ανεπανάληπτη «φαρσοκωμωδία».

Με τον κόσμο της εργασίας να βρίσκεται στους δρόμους και στις πλατείες όλης της χώρας αντιδρώντας σθεναρά στην αδιέξοδη και καταστροφική πολιτική, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας, αντί να ανατρέξει στη λαϊκή βούληση, ανασχημάτισε την Κυβερνητική Επιτροπή. Άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς.

Βέβαια, το σενάριο της εθνικής συνεννόησης με την Αξιωματική Αντιπολίτευση, που έπαιξε έντονα για δυο εικοσιτετράωρα, έδωσε χώρο στην πρόσκαιρη αλλαγή προσώπων της κυβερνητικής παράταξης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Δηλαδή, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. μετά τη σύγκλιση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας κατάφερε το ακατόρθωτο. Να απορροφήσει τους κραδασμούς της μνημονιακής πολιτικής του βάζοντας στην Κυβέρνηση και πρόσωπα που ήταν απέναντι σ’ αυτήν την αντιλαϊκή πολιτική του. Και θεωρεί ότι πήρε μια ολιγόχρονη παράταση.

Τελικά, κύριοι συνάδελφοι του ΠΑ.ΣΟ.Κ., διασώσατε την Κοινοβουλευτική σας Ομάδα αλλά έχετε πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων τη διάσωση της κοινωνίας; Δίνετε συγχωροχάρτι στην προηγούμενη Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. νομιμοποιώντας τη νέα; Η πολιτική είναι ίδια.

Και δεν κατανοώ ούτε τη Νέα Δημοκρατία βεβαίως, ούτε το Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό με τα πίσω και μπρος τη στιγμή που επί της ουσίας δεν έχουν καμία διαφορετική πολιτική στόχευση, ακριβώς όμως την ίδια. Δηλαδή, τι θέλουν; Θέλουν αποκρατικοποιήσεις, θέλουν απολύσεις στο δημόσιο, στήριξη τραπεζών και γενικότερα του χρηματοπιστωτικού συστήματος και όχι βεβαίως των μικρομεσαίων στρωμάτων που τείνουν συνεχώς στη φτώχεια.

Όψιμα ακούμε από τον κ. Πρωθυπουργό ότι ως το φθινόπωρο θα πάει σε δημοψήφισμα για συνταγματικές αλλαγές.

Τι εμπόδιζε την Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να κάνει δημοψήφισμα πέρυσι πριν το Μνημόνιο.

Τι φοβόταν η προηγούμενη Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός;

Γιατί δεν άκουσε την Αριστερά αλλά βασικά τον ίδιο τον ελληνικό λαό που αντέδρασε στη λαίλαπα των πιο σκληρών μέτρων από τη μεταπολίτευση και μετά;

 Γατί τώρα θυμηθήκατε, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, το Σύνταγμα  που οι ίδιοι το έχετε κάνει κουρελόχαρτο;

Γιατί αφήσατε τα κυριαρχικά δικαιώματα του κράτους να τα διαχειρίζεται ένας και μόνος άνθρωπος, ο Υπουργός Οικονομικών, με εκείνη την πραξικοπηματική τροπολογία που κατατέθηκε στις 7 Μάη 2010 που λέει ότι οι διεθνείς συμβάσεις δεν θα κυρώνονται από τη Βουλή; Μόνο αν και όταν θέλει ο εκάστοτε Υπουργός Οικονομικών, της εκάστοτε Κυβέρνησης, τότε θα έρχεται και θα  μας ενημερώνει!

Ο κ. Παπακωνσταντίνου μετακινήθηκε στο Υπουργείο Περιβάλλοντος για να περάσει χωρίς ενστάσεις η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας και η ιδιωτικοποίηση ενός επικερδούς για το δημόσιο κλάδο κομβικής σημασίας. Έτσι έχουν τα πράγματα.

Επανειλημμένα ο ΣΥΡΙΖΑ –και όχι μόνο- έχουμε ζητήσει να έρθει εδώ η διεθνής σύμβαση και να γίνει τουλάχιστον ενημέρωση. Ένα χρόνο και πλέον μετά δεν έχει γίνει τίποτα. Αυτό το προσπερνάτε.

Πώς θα προσπεράσετε όμως την ίδια την κοινωνία που αφυπνίστηκε και είναι στους δρόμους;

Πώς θα περάσετε μεθαύριο από την Ολομέλεια το Μεσοπρόθεσμο καλώντας τους πολίτες να πληρώσουν ένα υπέρογκο δημόσιο χρέος που δεν είναι δικό τους αλλά των κυβερνήσεων ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Νέας Δημοκρατίας, του πελατειακού κράτους που γιγαντώσατε και του χρηματοπιστωτικού συστήματος;

Η Guardian τα λέει ευθαρσώς. Σκληρή διαπραγμάτευση και διαγραφή χρέους. Γιατί δε δώσατε μάχες να διαγραφεί τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος του χρέους, και για το υπόλοιπο να επιμηκυνθεί ο χρόνος αποπληρωμής και να μικρύνει το επιτόκιό του, ώστε να διασωθεί η χώρα; Εσείς ρίξατε τη χώρα στην πτώχευση και τώρα κινδυνολογείτε.

Γιατί συνεχίζετε τη στήριξη στους δανειστές και τις τράπεζες με τα ληστρικά επιτόκια στο δημόσιο αλλά και στον ιδιωτικό δανεισμό; Οι πλειστηριασμοί είναι προ των πυλών και οι τράπεζες άτεγκτες.

Και αν μου πείτε για τη ρύθμιση των χρεών των νοικοκυριών, δεν λειτουργεί και έτσι καταθέσαμε και ερώτηση την προηγούμενη εβδομάδα.

Γιατί δεν διαπραγματευθήκατε κατά πολύ, χαμηλότερα επιτόκια δανεισμού; Αν όχι το 1% με το οποίο δανείζονται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα οι τράπεζες με τις εγγυήσεις του ελληνικού δημοσίου, τουλάχιστον ένα 2%, ένα 3%. Δεν το κάνατε. Ούτε εσείς ούτε η προηγούμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Γιατί δεν προβαίνετε σε εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος στην Ελλάδα ώστε στο και πέντε να διασφαλίσετε τη βιωσιμότητά της;

Γιατί ξεπουλάτε κοινωνικούς οργανισμούς -μέχρι και το νερό- και ό,τι δημόσιο υπάρχει και εκχωρείτε στους ξένους επενδυτές το μέλλον των παιδιών μας;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το Σύνταγμα της χώρας μας επιβάλλει να ψηφίσουμε βάσει τη συνείδησή μας ως εκφραστές του ελληνικού λαού που είναι προδομένος και αγανακτισμένος. Η βούληση αυτού του λαού είναι να μην περάσει το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα και να  κάνουμε τα πάντα μέχρι την κατάργηση του Μνημονίου.

Δεν μας έδωσε κανένας ψήφο, τουλάχιστον από το 98% του ελληνικού λαού, για να λειτουργούμε ως τιμητές του μεγάλου κεφαλαίου και των τραπεζών.

Οι πλατείες βοούν και πρέπει να τις ακούσουμε και να καταψηφίσουμε ό,τι διαλύει τον κοινωνικό ιστό και τις ζωές των πολιτών.

Και ψήφο εμπιστοσύνης βεβαίως από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ δεν παίρνετε.

Και ένα τελευταίο. Δεν πρόκειται να ασχοληθώ με όλα αυτά που ακούγονται από κυβερνητικά στόματα για το ΣΥΡΙΖΑ. Ο κόσμος ξέρει. Και αν έχει επιλέξει η Κυβέρνηση ως άμυνα την επίθεσή της σε ένα κοινοβουλευτικό κόμμα, το ΣΥΡΙΖΑ, θα κρίνει ο ελληνικός λαός όπως κρίνει όλους μας.

Σας ευχαριστώ.