Skip to main content.
Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς
05/04/2012

Συνέντευξη Τύπου: Οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τις υπερχρεωμένες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και τους υπερχρεωμένους αγρότες

 

Ομιλία Αλέξη Τσίπρα


Σήμερα εγκαινιάζουμε έναν κύκλο θεματικών συνεντεύξεων Τύπου σε μια σειρά από κρίσιμα ζητήματα που αφορούν την ελληνική κοινωνία, σε μια σειρά από κρίσιμες παρεμβάσεις που θα επιχειρήσουμε, προτάσεις που πιστεύω ότι μπορεί να αλλάξουν την καθημερινότητα και τη ζωή χιλιάδων συμπολιτών μας.
Μια καθημερινότητα που ολοένα και περισσότερο γίνεται αβίωτη

Η σημερινή συνέντευξη Τύπου πραγματοποιείται στον απόηχο μιας συγκλονιστικής ενέργειας. Χθες ένας 77χρονος οδηγήθηκε σε μια συνειδητή πολιτική πράξη διαμαρτυρίας, Με την αυτοκτονία του στην πλ. Συντάγματος. Στην πλατεία που το τελευταίο διάστημα έχει γίνει ο πόλος έλξης της κοινωνικής διαμαρτυρίας και της αγανάκτησης για χιλιάδες συμπολίτες μας απέναντι στη βάρβαρη εφαρμοζόμενη πολιτική.

Πολλοί έσπευσαν να μιλήσουν για ένα τυχαίο περιστατικό. Δεν είναι ένα τυχαίο περιστατικό. Πολλοί έσπευσαν να μιλήσουν για απόγνωση και κατάθλιψη.  Πρόκειται για μια βαθιά συνειδητή πολιτική πράξη διαμαρτυρίας.  Δεν άκουσα κανέναν να μιλάει ούτε για απόγνωση, ούτε για κατάθλιψη όταν στο μακρινό Θιβέτ, στην μακρινή Ινδία άνθρωποι αυτοπυρπολούνται σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Δεν άκουσα κανέναν να μιλάει ούτε για κατάθλιψη, ούτε για απόγνωση  όταν στην Τυνησία ένας νεαρός μικροπωλητής αυτοπυρπολήθηκε πυροδοτώντας μια μεγάλη μαζική εξέγερση απέναντι στην κοινωνική αδικία του καθεστώτος του Μπεν Άλι. Στη χώρα μας όμως έσπευσαν πολλοί, δημοσιολόγοι, πολιτικοί να μιλήσουν για μία ενέργεια  απεγνωσμένη, προϊόν κατάθλιψης ή ψυχικής ασθένειας.

Κανείς δεν είπε λοιπόν, όταν τέτοια περιστατικά γίνονται μακριά μας, ότι  είναι παράταιρο και φτηνό οποιοδήποτε πολιτικό σχόλιο, όπως είπε χθες ο κ. Βενιζέλος. Παράταιροι με όσα συμβαίνουν στη χώρα μας είναι οι  ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί της χρεοκοπίας και της τραγωδίας που ζει ο λαός μας. Και φτηνά είναι πια τα πολιτικά τους επιχειρήματα.

Αυτό που έχει όμως για μας σημασία είναι να οργανώσουμε την οργή του λαού μας σε πολιτικό πρόταγμα διεκδίκησης και ανατροπής. Και γι αυτό είμαστε εδώ. Και θεωρούμε την ευκαιρία που έρχεται, τις κάλπες που δεν μπορούν να αποφύγουν, ως ένα σταθμό να οργανωθεί η οργή και η αγανάκτηση σε πολιτική πρόταση ανατροπής στην Ελλάδα και σε ένα ισχυρό μήνυμα σε όλη την Ευρώπη. Άλλωστε θα γνωρίζετε ότι το φαινόμενο των αυτοκτονιών δεν είναι ελληνικό, αλλά ευρωπαϊκό και έχει άμεση σχέση με τη βάρβαρη εφαρμοζόμενη νεοφιλελεύθερη πολιτική σε όλη την Ευρώπη.

Θα μπούμε όμως στο θέμα της συνέντευξης Τύπου. Πριν από ένα μήνα είχε προηγηθεί η πρότασή μας για τη ρύθμιση των δανειακών υποχρεώσεων των νοικοκυριών, με την ολική ή μερική διαγραφή της οφειλής τους, αναλογικά προς τη μείωση του εισοδήματός τους από την έγκριση αυτών των δανείων και μετέπειτα. Σήμερα ολοκληρώνουμε αυτόν τον κύκλο των ρεαλιστικών και εφαρμόσιμων προτάσεών μας που μπορούν πράγματι να αλλάξουν τη ζωή για χιλιάδες συμπολίτες μας με τις προτάσεις μας για τις υπερχρεωμένες επιχειρήσεις, για τις προτάσεις μας που αφορούν τον αγροτικό κόσμο και τους μικρομεσαίους επαγγελματίες.

Αυτό που ζητάμε είναι μια νέα σεισάχθεια. Οι προτάσεις μας δεν συνιστούν έκκληση προς τις τράπεζες και τους τραπεζίτες. Οι προτάσεις μας συνιστούν την εφαρμογή της μέτρο κοινωνικής δικαιοσύνης και είναι μέτρο μιας συνολικά επεξεργασμένης πρότασης μέρος ενός συγκροτημένου και ολοκληρωμένου πολιτικού σχεδίου του ΣΥΡΙΖΑ- Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο που αφορά το τρίπτυχο αύξηση του προγράμματος δημόσιων επενδύσεων-ρύθμιση χρεών- αποκατάσταση εισοδημάτων στο επίπεδο προ κρίσης.

Αμέσως μετά την πρόταση που καταθέσαμε για τη διαγραφή τραπεζικών οφειλών των υπερχρεωμένων νοικοκυριών, υπήρξε μια έντονη κινητικότητα. Αναγκάσαμε σχεδόν όλο το πολιτικό σύστημα να κινηθεί γύρω απ΄ αυτές τις προτάσεις που καταθέσαμε. Και τη συγκυβέρνηση, με σπασμωδικό και ατελέσφορο τρόπο, να προσπαθήσει να νομοθετήσει κάποιες αποσπασματικές, οριακές και προεκλογικές –επιτρέψτε μου την έκφραση- διαρρυθμίσεις, τις οποίες όμως μετά, με απαίτηση της τρόικας, απέσυρε και ενδεχομένως να επαναφέρει στη Βουλή τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Όμως αυτές οι διαρρυθμίσεις δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα και την ουσία. Ποιο είναι το πρόβλημα; Ότι η συνεχιζόμενη απώλεια εισοδήματος από το 2009 και μετά γεννά την αδυναμία αποπληρωμής του κεφαλαίου, ενός κεφαλαίου του κάθε δανειολήπτη το οποίο με τα σημερινά δεδομένα κανείς δεν θα το ζητούσε ως δάνειο και φυσικά κανένας δεν θα το ενέκρινε. Η απώλεια εισοδήματος λοιπόν πρέπει να αναγνωριστεί. Και η αναγνώρισή της σημαίνει αναλογική διαγραφή της συσσωρευμένης οφειλής.

Οι τράπεζες σήμερα προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το υπαρκτό πρόβλημα με διμερείς εθελοντικές ρυθμίσεις με τους δανειολήπτες που κυρίως εστιάζονται στην επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, ρυθμίσεις όμως που αυξάνουν τελικά τα έσοδά τους από τους τόκους και μακροπρόθεσμα επιβαρύνουν τους δανειολήπτες. Χωρίς λοιπόν τη διαγραφή ιδιωτικού χρέους του πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται. Για μας αυτή είναι η μία και μοναδική αλήθεια

Και θα ήθελα να υπενθυμίσω σ΄ αυτό το σημείο ότι οι τράπεζες και οι τραπεζίτες μέτοχοί τους το τελευταίο διάστημα έχουν εισπράξει δεκάδες δις ευρώ δημόσιο χρήμα και έχουν αφήσει την αγορά στεγνή. Με την ανακεφαλαιοποίηση που έχει αποφασιστεί και θα προχωρήσει το επόμενο διάστημα,  οι τράπεζες θα πάρουν.. δημόσιο χρήμα 50 δις ευρώ. Η ίδια η έκθεση όμως του ΔΝΤ εκτιμά πως το ελληνικό δημόσιο θα ανακτήσει  απ΄ αυτά τα 50 δις ευρώ μόλις 16 δις μετά το τέλος της συνολικής ανακεφαλαιοποίησης.

Θέτω λοιπόν ένα ερώτημα. Ποιος τελικά χρωστάει και σε ποιον; Χρωστάει η κοινωνία στους τραπεζίτες ή μήπως οι τραπεζίτες είναι αυτοί που χρωστάνε στην κοινωνία;

Η πρότασή μας λοιπόν για τη ρύθμιση των επιχειρηματικών και αγροτικών δανείων είναι μια πρόταση κοινωνικής δικαιοσύνης, με ευκρινές αναπτυξιακό πρόσημο. Και αναφερόμαστε στους αγρότες και στους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, δηλαδή σε δύο από τους εμβρυουλκούς της ανάκαμψης της οικονομίας, θεωρώντας ότι η απελευθέρωσή τους από τη γάγγραινα του δανεισμού έχει επείγοντα και επιτακτικό χαρακτήρα.

Πρώτον λοιπόν για την αγροτική οικονομία. Το πάγωμα των πιστώσεων έχει οδηγήσει στην καταστροφή την αγροτική οικονομία, γιατί  πολύ απλά δεν επιτρέπει καν τη συνέχεια των καλλιεργειών και της παραγωγής. Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τη ρύθμιση των αγροτικών χρεών εγγράφεται στο ευρύτερο πλαίσιο της στρατηγικής μας για την ενίσχυση του κόσμου της υπαίθρου, για τη δημιουργία ενός μεγάλου πλαισίου ασφαλείας, για ένα δίχτυ ασφάλειας που θα ενθαρρύνει τη συνέχιση της αγροτικής δραστηριότητας και περιλαμβάνει δύο βασικές ενότητες μέτρων με στόχο:

1.      Τη δημιουργία συνθηκών που θα διασφαλίζουν τη συνέχεια και τη σταθερότητα της γεωργικής παραγωγικής διαδικασίας. Με τη διαμόρφωση χαμηλών επιτοκίων μέσω κρατικής επιδότησης του επιτοκίου για βραχυπρόθεσμα δάνεια που σχετίζονται ευθέως με τη συνέχιση της γεωργικής παραγωγής. Με την έκδοση για τα επόμενα δύο χρόνια για κάθε αγρότη, με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου, καλλιεργητικής κάρτας με διάρκεια αντίστοιχη της καλλιεργητικής περιόδου και με οικονομικό πλαφόν βασισμένο στα στοιχεία των δηλώσεων  καλλιέργειας της τελευταίας διετίας. Με την κάρτα αυτή, μέσω μίας και μοναδικής τράπεζας επιλογής του αγρότη, ο ίδιος ο αγρότης θα επιλέγει τους νόμιμους προμηθευτές των εισροών του οι οποίοι θα αποπληρώνονται το τίμημα των πωλήσεών τους απευθείας από την τράπεζα μέχρι του ποσού του εγκεκριμένου πλαφόν.

2.      Η διασφάλιση των περιουσιακών στοιχείων κάθε αγρότη στα σημερινά τους επίπεδα, νε τα εξής μέτρα: Με πάγωμα κάθε διαδικασίας εκποίησης με πλειστηριασμό περιουσιακού στοιχείου αγρότη για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα-εμείς προτείνουμε τα δύο χρόνια. Με πάγωμα των χρεών των αγροτών στις τράπεζες και αναστολή καταβολής δανειακών δόσεων για το ίδιο διάστημα. Να σταματήσει η παρακράτηση από την Αγροτική Τράπεζα των κοινοτικών ενισχύσεων για την εξόφληση δανειακών υποχρεώσεων των αγροτών και, τέλος, με τη δημιουργία τράπεζας ειδικού σκοπού για τη στήριξη των αναγκών του μικρομεσαίου αγρότη.

Αυτό σε ότι αφορά τους αγρότες και την αγροτική οικονομία.

Ο δεύτερος μεγάλος πυλώνας είναι η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα. Επιτρέψτε μου να σας δώσω εισαγωγικά κάποια στοιχεία για να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος της καταστροφής.

Το 2011 μόνο έκλεισαν 68 χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες αντιπροσώπευαν 135 χιλιάδες θέσεις εργασίας. Και τα πράγματα, όχι μόνο δεν φαίνεται να βελτιώνονται, αλλά βαίνουν χειρότερα για τα επόμενα χρόνια. Η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου, σύμφωνα με τα στατιστικά της στοιχεία, προβλέπει ότι το 2012 θα κλείσουν άλλες 62 χιλιάδες επιχειρήσεις με απώλεια 180 χιλιάδων θέσεων εργασίας. Αντιλαμβάνεστε ότι αυτή η απότομη αλλαγή οικονομικών δεδομένων οδήγησε βαθμιαία τη μία επιχείρηση μετά την ‘άλλη σε αδυναμία πληρωμών των δανειακών τους υποχρεώσεων. Σύμφωνα με στοιχεία που έχει δημοσιοποιήσει η Τράπεζα της Ελλάδας το ποσοστό των καθυστερήσεων στις επιχειρηματικές χορηγήσεις έφτασε τον περασμένο Σεπτέμβρη στο 13%, αυξημένο κατά 60% σε σχέση με  τις αρχές του 2011. Υπολογίζεται ότι το σύνολο του δανεισμού των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στη χώρα μας αγγίζει και ξεπερνά τα 120 δις ευρώ. Μόνο στα αμιγώς επιχειρηματικά δάνεια εκτιμάται ότι κάθε μήνα «σκάνε» περίπου 600 δάνεια, ύψους 600 εκατομμυρίων ευρώ.

Και βέβαια στην αδυναμία των επιχειρήσεων να ανταποκριθούν δεν ευθύνεται μόνο η κρίση και η μείωση της κατανάλωσης. Ευθύνονται και οι τοκογλυφικές πρακτικές των τραπεζών. Οι τράπεζες λειτουργούν υπό ένα ιδιόρρυθμο καθεστώς νόμιμης τοκογλυφίας. ΚΙ αυτό είναι ένα μεγάλο σκάνδαλο. Αυτό πρέπει να σταματήσει. Οι τράπεζες αξιοποιούν κάθε δυνατότητα από τα λεγόμενα ψιλά γράμματα των δανειακών συμβάσεων έως και τον άμεσο εκβιασμό των δανειοληπτών οι οποίοι βρίσκονται σε κατάσταση απόγνωσης. Και στο όνομα των λεγόμενων ρυθμίσεων των δανειακών υποχρεώσεων, αυξάνουν το επιτόκιο δανεισμού έως και 50% πάνω από το συμβατικό.

Εμείς λοιπόν πιστεύουμε ότι πρέπει να σταματήσει αυτός ο εκβιασμός, αυτή η τοκογλυφία, αυτός ο στραγγαλισμός των οικονομικών κυττάρων που μπορούν να συμβάλουν στην ανάκαμψη της οικονομίας και στην ανάπτυξη. Και απέναντι σ΄ αυτή την επιβαρυντική για τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα κατάσταση ο ΣΥΡΙΖΑ- Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο προτείνει:

Για τις επιχειρήσεις που είναι σε λειτουργία:

1.      Τη διαγραφή του συνόλου των δανειακών υποχρεώσεων μιας επιχείρησης κατά ποσοστό αντίστοιχο της μέσης μείωσης του ετήσιου κύκλου εργασιών του κλάδου δραστηριοποίησης της εταιρείας κατά την τριετία 2009-2012 σε σύγκριση με την αντίστοιχη μείωση για τον ίδιο κλάδο κατά την προηγούμενη τριετία.

Τα στοιχεία του κύκλου εργασιών, του τζίρου δηλαδή, μπορεί να εξαχθούν από την στατιστική επεξεργασία των δηλώσεων των επιχειρήσεων κατά τα συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα, από τις περιοδικές ή εκκαθαριστικές δηλώσεις ΦΠΑ, από στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ ή από κλαδικές μελέτες που δημοσιεύονται από ιδιωτικές εταιρείες οι οποίες είναι αναγνωρισμένες από την Τράπεζα της Ελλάδας. Το υπόλοιπο που απομένει ως χρέος προτείνουμε να ρυθμίζεται για δέκα χρόνια. Υπό τον όρο ότι το μέγιστο ποσοστό διαγραφής των δανείων ενός δανειολήπτη, που καλύπτονται από ακίνητα, θα υπόκεινται στον περιορισμό ότι δεν θα μπορεί η συνολική απομείωση να είναι μικρότερη του 110% της εμπορικής αξίας των προσημειωμένων ακινήτων.

Στην πρότασή μας αυτή περιλαμβάνονται τα πάσης φύσεως επιχειρηματικά δάνεια των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, κεφάλαια κίνησης ανοιχτά, μεσοπρόθεσμα, δάνεια επαγγελματικής στέγης, επενδυτικά, ακόμη και καταναλωτικά που αποδεικνύονται από το μέγεθός τους ή από το χρόνο λήψης τους ότι χρησιμοποιήθηκαν τελικά ως επιχειρηματικά.  Περιλαμβάνονται δάνεια τα οποία έχουν συναφθεί μέσα στο χρονικό διάστημα της μεγάλης κρίσης 2009-2010.. στο πλαίσιο της αντιμετώπισης της κρίσης, όπως για παράδειγμα δάνεια από το περιβόητο ΤΕΜΠMΕ καθώς και ειδικά δάνεια όπως εκείνα που αφορούσαν τις σεισμόπληκτες ή πυρόπληκτες περιοχές. Αλλά και δάνεια που είχαν δοθεί πριν το 2008 και ήταν ενήμερα, αλλά μετά έγιναν υπερήμερα, λόγω αδυναμίας αποπληρωμής.

3.      Ζητάμε επίσης να αξιοποιηθούν για την παροχή ρευστότητας προς τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις τα χρηματοδοτικά εργαλεία του  ΕΣΠΑ που αυτή τη στιγμή λιμνάζουν στις τράπεζες και δεν έχουν αξιοποιηθεί αυτά τα κεφάλαια.

4.      Και, τέλος, υπενθυμίζουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είχε προτείνει την ίδρυση τράπεζας  ειδικού σκοπού και για τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρηματιών, για τη χρηματοδότηση των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων ώστε να στηριχθεί η απασχόληση και να τονωθεί η ανάπτυξη.

 

Για τις επιχειρήσεις που έχουν διακόψει τη λειτουργία τους, που όπως σας είπα είναι πάρα πολλές,  προτείνουμε, πριν από τη διαδικασία πλειστηριασμών και  κατασχέσεων, να εφαρμοστεί το παραπάνω μέτρο της διαγραφής. Και η εναπομείνασα απαίτηση της τράπεζας να γίνει προσπάθεια να καλυφθεί από την αξία των ακινήτων ή από τον εγγυητή.

Ο ΣΥΡΙΖΑ- Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο καταθέτει αυτές τις συγκεκριμένες προτάσεις για την υπερχρέωση της κοινωνίας, για την αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου, με τη βεβαιότητα ότι θα κριθούν από τον ελληνικό λαό και θα αναγκάσουν όλες τις πολιτικές δυνάμεις να τοποθετηθούν επί συγκεκριμένων εφαρμόσιμων πρακτικών προτάσεων που μπορούν να αλλάξουν τη ζωή των συμπολιτών μας. Και με την πεποίθηση και τη βεβαιότητα ότι όλες αυτές οι προτάσεις και οι πολιτικές πολύ γρήγορα θα κριθούν από τον ελληνικό λαό, παρά το γεγονός ότι πολλοί θα επιθυμούσαν ο ελληνικός λαός τελικά να μην έχει την τελευταία κρίση και την τελευταία κουβέντα σε όλα όσα αφορούν την ίδια του τη ζωή.

 

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

-          Αννέτα Καβαδία (ΝΕΤ): είναι κοστολογημένες και άμεσα εφαρμόσιμες οι προτάσεις σας ή υποκύπτετε στον πειρασμό να «χαϊδέψετε» τα αυτιά των «εν δυνάμει» ψηφοφόρων σας μια και βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο;

Θα είχε νόημα το ερώτημά σας, αν επρόκειτο με τις προτάσεις αυτές να επιβαρύνουμε τις τράπεζες ή τον κρατικό προϋπολογισμό ή να εφεύρουμε εμείς πόρους οι οποίοι δεν υπάρχουν. Όταν οι πόροι αυτοί δίνονται προς τις τράπεζες γι’ αυτό το σκοπό –και σας μίλησα για 50 εκ. ευρώ– που αφορούν την ανακεφαλαιοποίησή τους, και πολύ πιο συγκεκριμένα, την ανακεφαλαιοποίηση σε ό,τι αφορά τις απώλειες από το κούρεμα των ομολόγων του ελληνικού δημοσίου αλλά και σε ό,τι αφορά αυτές τις συγκεκριμένες επισφαλείς απαιτήσεις.

Παίρνουν, λοιπόν, ζεστό κρατικό χρήμα για να καλύψουν τις επισφαλείς δανειακές απαιτήσεις. Βγάζουν από τους ισολογισμούς τους τα επισφαλή δάνεια αλλά έχουν και την απαίτηση μετά –μέσω των εισπρακτικών εταιρειών– να κυνηγάνε τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τον επιχειρηματία, τον αγρότη, τα νοικοκυριά που είναι υπερχρεωμένα για να πάρουν τις επισφαλείς αυτές απαιτήσεις.

Είπα κάτι στην εισήγησή μου, ότι η ίδια η έκθεση του ΔΝΤ λέει: θα δώσουμε 50 δις αλλά μετά την ανακεφαλαιοποίηση το ελληνικό δημόσιο θα εισπράξει 16 δις, πράγμα που σημαίνει, στην καλύτερη των περιπτώσεων, ότι αυτά τα 34 δις θα βρεθούν ή θα καλυφθούν από την αισχροκέρδεια των τραπεζών στους δανειολήπτες, στους αγρότες, στους μικρομεσαίους και στους νοικοκυραίους.

Ε, λοιπόν, είναι περιττό οποιοδήποτε άλλο σχόλιο. Αντί, λοιπόν, οι κύριοι μέτοχοι των τραπεζών να θελήσουν να βγάλουν από τη μύγα ξίγκι και να οδηγήσουν την κοινωνία στην απόγνωση θα πρέπει να αξιοποιήσουν αυτά τα χρήματα τα οποία παίρνουν προκειμένου να στηριχθεί η κοινωνική συνοχή, να στηριχθεί η ελληνική οικονομία, η πραγματική οικονομία για να μπορέσουμε να βγούμε από την κρίση.

Ζώης Πεππές, υπεύθυνος τους Χρηματοπιστωτικού Τομέα – Συνδικαλιστής ΟΤΟΕ: Αυτή η πρότασή μας έχει και αναπτυξιακή διάσταση η οποία θα πολλαπλασιάσει τα οφέλη ενώ η άλλη πρόταση αν δεν γίνει υπό αυτές τις συνθήκες και δεν αναπτυχθούν αυτοί οι τομείς της οικονομίας δεν μπορείς να προσδοκάς πρόσθετο όφελος.

 

-          Σιδέρης Σωτήρης (ΑΠΕ): Είπατε την εκτίμησή σας για 50 δις που ενδεχομένως χρειαστούν για τις Τράπεζες. Εδώ γίνεται μια ολόκληρη συζήτηση σε διάφορες συσκέψεις με τους τραπεζίτες η κυβέρνηση για την ανακεφαλαιοποίηση. Υποτίθεται – εγώ δεν ξέρω οικονομικά – ότι η ανακεφαλαιοποίηση γίνεται με βάση μία Έκθεση της BlackRock, την οποία κανείς δεν ξέρει. Άρα, λοιπόν, υπάρχει ένα ερώτημα τι ακριβώς περιλαμβάνει αυτή η Έκθεση, πόσα χρήματα χρειάζονται, πόσα δις χρειάζονται. Αυτά είναι κατά προσέγγιση. Δεύτερον, χθες κάποιος ευρωπαίος αξιωματούχος είπε, ότι στο εξής θα χρηματοδοτούνται Τράπεζες, μόνο όσες καταφέρουν να κάνουν ριζική ανακεφαλαιοποίηση. Πράγμα που σημαίνει, …δηλαδή οι άλλες τι θα απογίνουν

-                      Αλέξης Τσίπρας: Σε σχέση με το πρώτο ερώτημά σας, είναι πράγματι έλλειμμα δημοκρατίας, έλλειμμα διαφάνειας το γεγονός ότι σε έναν καθοριστικό τομέα για την ανάπτυξη της οικονομίας όπως είναι ο χρηματοπιστωτικός τομέας, μία ιδιωτική εταιρεία όπως η BlackRock, χωρίς διαφάνεια, χωρίς δημοσιότητα αξιολογεί, προτείνει και εντέλει η κυβέρνηση ακολουθεί αυτές τις προτάσεις και υλοποιεί ένα σχέδιο ανακεφαλαιοποίησης το οποίο ακόμα και αν ολοκληρωθεί δεν εγγυάται τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Και σε κάθε περίπτωση δεν εγγυάται τη ρευστότητα στην πραγματική οικονομία διότι αυτό αφορά εμάς.

Η πιθανότητα τραπεζικού κραχ –όπως ονομάσατε– είναι μία πιθανότητα που είναι πάρα πολύ σοβαρή παρά το γεγονός ότι δυο χρόνια τώρα όλες οι θυσίες γίνονται για έναν και μοναδικό σκοπό – να σωθούν οι τράπεζες. Παρά το γεγονός ότι η γραμμή της κυβέρνησης Παπανδρέου και Παπαδήμου είναι να σωθούν οι τράπεζες και οι τράπεζες παρά το ό,τι βουλιάζει η ίδια η κοινωνία. Και μάλιστα έχουν ονομάσει τη σωτηρία των τραπεζών ως εθνική σωτηρία, σωτηρία του έθνους. Ακριβώς, λοιπόν, γι’ αυτούς τους λόγους η πρόταση που καταθέτουμε για κοινωνικό, δημόσιο έλεγχο, κοινωνικοποίηση – εθνικοποίηση των τραπεζών είναι μια πρόταση ουσίας.

 Αν την επομένη των εκλογών υπάρχει η κοινοβουλευτική πλειοψηφία που εμείς επιθυμούμε και δοθεί η δυνατότητα σε ένα νέο συνασπισμό εξουσίας, με πυρήνα τις δυνάμεις της Αριστεράς, να ασκήσει διακυβέρνηση αυτοί οι κύριοι μέτοχοι που έχουν χρεοκοπήσει τις τράπεζές τους θα δώσουν τα κλειδιά στο κράτος ώστε με δημόσιο, κοινωνικό έλεγχο να ασκήσουμε πολιτική στο χρηματοπιστωτικό τομέα προς όφελος των κοινωνικών αναγκών, για τις ανάγκες του λαού και όχι για τα κέρδη των μετόχων. Διότι όλοι αυτοί στους οποίους αναφερόμαστε δεν έχουν βάλει ούτε ένα ευρώ για αύξηση μετοχικού κεφαλαίου τη στιγμή που γνωρίζουμε πως την περίοδο της μεγάλης ανάπτυξης είχαν τεράστια κέρδη τα οποία έχουν μεταφέρει ίσως κάπου αλλού, ίσως και έξω από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

 

Για το φόβο εκφασισμού της κοινωνίας

Σε ότι αφορά το δεύτερο ερώτημα για τους φόβους εκφασισμού της κοινωνίας, είναι προκλητικό αυτά να λέγονται από τον κ. Βενιζέλο. Από το φυσικό αυτουργό αυτής της βάρβαρης πολιτικής που οδηγεί στα άκρα, της βίαιης αυτής πολιτικής. Και κυρίως να λέγονται από αυτούς που όλο το τελευταίο διάστημα έχουν δώσει όλο τους το πολιτικό βάρος για να αλλάξουν την ατζέντα, να μετατοπίσουν την βάρβαρη πολιτική που οι ίδιοι αποφασίζουν και εφαρμόζουν, στην ανάδειξη – και μάλιστα με όρους πολιτικαντισμού, πολιτικού καιροσκοπισμού – ενός μεγάλου προβλήματος που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία, του μεταναστευτικού.

Και αυτό που φαίνεται είναι ότι το μόνο που καταφέρνουν, με τον τρόπο που αναδεικνύουν αυτό το πρόβλημα, είναι να καθιστούν τη Χρυσή Αυγή και τους νεοναζί ως πολύ πιθανούς νεοεισερχόμενους στο ελληνικό κοινοβούλιο. Το μόνο που καταφέρνει ο κ. Χρυσοχοϊδης με την πολιτική του αυτή, που φυσικά είναι σε συνεννόηση με τον κ. Βενιζέλο ο οποίος κατά τα άλλα φοβάται για τον εκφασισμό της κοινωνίας, είναι να φέρει τη Χρυσή Αυγή και τους νεοναζί ένα βήμα πριν την είσοδό τους στην ελληνική Βουλή. Ε, λοιπόν, η υποκρισία πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει. Δεν μπορεί να ζητάμε από τον ελληνικό λαό να μην αντιδρά και να μην διαμαρτύρεται σε αυτές τις πολιτικές υπό το φόβο της ανάδειξης των άκρων. Το λέω αυτό, διότι ακούω πολλούς διανοούμενους τον τελευταίο διάστημα, οργανικούς διανοούμενους του συστήματος, να τοποθετούνται σε σχέση με το φόβο, να ακολουθήσουμε και εδώ αυτά που ακολούθησαν τη δημοκρατία της Βαϊμάρης.

Και θέλω σε αυτό το σημείο να πω ότι ο φόβος τους είναι υποκριτικός. Βεβαίως, σε περιόδους μεγάλης τομής και κρίσης και κοινωνικής έντασης, το αν οι κοινωνίες θα πάνε σε κατευθύνσεις προόδου, σε κινήματα που θα διεκδικήσουν την κοινωνική συνοχή και την πρόοδο ή αν θα επιβληθούν και θα ηγεμονεύσουν ιδεολογίες και πρακτικές μίσους και μισαλλοδοξίας, είναι κάτι ανοιχτό και γι’ αυτό εμείς εδώ παλεύουμε.

Όμως, δεν μπορούμε επ’ ουδενί να υιοθετήσουμε την άποψη ότι η κοινωνία πρέπει να αποδεχθεί τη μοίρα της, να μην αντιδρά, να μην διαμαρτύρεται. Διότι, αυτή η πολιτική είναι που γεννά και τη βία και την ηγεμονία  ακραίων και μισαλλόδοξων απόψεων και αυτή την πολιτική η κοινωνία η ίδια και οι αντιδράσεις της, οι αντιστάσεις της, νομίζω  ότι θα καταφέρει στο τέλος να ανατρέψει.

Ζώης Πεπές: Στα νούμερα, επειδή ζητήθηκε, οι επισφάλειες οι οποίες αυτή τη στιγμή υπολογίζονται κατ’ εκτίμηση είναι 15 δις και 8 το PSI. Κι έχει ήδη προβλεφτεί άλλα 25 δις για την επόμενη τριετία. Άρα, τα ποσά για τα οποία μιλάμε υπάρχουν συγκεκριμένα.

-          Νίκος Φίλης (Αυγή): κ. Πρόεδρε άκουσα τις προτάσεις σας. Εδώ,  όμως, υπάρχει εδώ μια προϋπόθεση. Η κυβέρνηση έχει δρομολογήσει την ανακεφαλοποίηση των Τραπεζών με βάση τη δανειακή σύμβαση. Στις προτάσεις σας έχετε λάβει υπ’ όψιν σας τη βασική πολιτική σας επιδίωξη για ανατροπή της δανειακής σύμβασης;

Όπως είπα και χθες, βγαίνοντας από το Προεδρικό Μέγαρο σε ερώτηση συναδέλφων σας, η δανειακή σύμβαση δεν είναι οι δέκα εντολές του Μωυσή που χαράχτηκαν σε πέτρινες μαρμάρινες πλάκες. Η δανειακή σύμβαση, βεβαίως, μας δένει χειροπόδαρα νομικά, αλλά θεωρούμε ότι ακόμα και την μεγαλύτερη νομική συμφωνία ή ακόμα και την πιο έγκριτη διεθνή σύμβαση μπορούν οι λαοί να την αμφισβητήσουν και να την ανατρέψουν. Εμείς, λοιπόν, θεωρούμε ότι βασικό διακύβευμα αυτής της εκλογικής αναμέτρησης –και έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον το ερώτημά σας – είναι αν ο ελληνικός λαός θα δώσει νομιμοποίηση στη δανειακή σύμβαση και το μνημόνιο ή με την ετυμηγορία του θα αμφισβητήσει τη δανειακή σύμβαση και το μνημόνιο. Τη δανειακή αυτή σύμβαση δεν την υπέγραψε εξ ονόματος του ελληνικού  λαού ο κ. Σαμαράς και ο κ. Βενιζέλος. Οι υπογραφές τους δεσμεύουν από αυτούς, τα κόμματά τους και το καταρρέων πολιτικό σύστημα που εκπροσωπούν. Άλλωστε εμείς πολύ έγκαιρα, με επιστολή μας προς τους ηγέτες των χωρών – μελών της Ευρωζώνης και προς τους διεθνείς οργανισμούς, είχαμε επισημάνει ότι οι υπογραφές αυτές δεν εκπροσωπούν και δεν εκφράζουν τον ελληνικό λαό. Και μόλις δοθεί η δυνατότητα να ανακτήσει τα δημοκρατικά του δικαιώματα και εκφράσει την ετυμηγορία του, θα αμφισβητήσει με την ψήφο του και τη δανειακή σύμβαση και το μνημόνιο και τις πολιτικές που απορρέουν από αυτό. Με αυτή την έννοια το δικό μας πλαίσιο και η δική μας δέσμη προτάσεων εντάσσονται μέσα σε μια συνολική λογική και πολιτική ανατροπής καταγγελίας της δανειακής σύμβασης, ανατροπής του μνημονίου, ανατροπής των συσχετισμών στην Ελλάδα, που θα δώσουν βεβαίως και ένα πολύ ισχυρό πολιτικό μήνυμα σε όλη την Ευρώπη.

 

Για τον ισχύοντα εκλογικό νόμο

Είναι ακριβώς όπως τα λέτε. Ο καλπονοθευτικός αυτός εκλογικός νόμος μπορεί να είχε μια λογική, με την οποία εμείς διαφωνούσαμε και είχαμε εκφράσει στη Βουλή τη θέση μας. για την απλή αναλογική όταν ο νομοθέτης τον συνέταξε. Και ο νομοθέτης του τωρινού νόμου ο κ. Παυλόπουλος και του προηγούμενου, ο κ. Σκανδαλίδης, που έδιναν ο τωρινός 50 έδρες, ο προηγούμενος 40 έδρες στο πρώτο κόμμα, όταν όμως είχαμε συσχετισμούς πολιτικών δυνάμεων στη χώρα που βρίσκονταν σε αυτό το πλαίσιο του δικομματισμού, που γνωρίσαμε το ’74 και μετά. Που τα δύο μεγάλα κόμματα ήταν της τάξης του 40% και εναλλάσσονταν στη διακυβέρνηση του τόπου. Σήμερα με αυτόν τον πολυκερματισμό του πολιτικού συστήματος και με όλες τις δημοσκοπήσουν να αναδεικνύουν ότι καμία πολιτική δύναμη δεν περνάει το 25%, αυτός ο νόμος είναι παράλογος, πλήρως αντιδημοκρατικός και αλλοιώνει τη λαϊκή βούληση. 50 έδρες μπόνους σημαίνει περίπου ποσοστό 18%. Δηλαδή, ισόποσο σχεδόν με το ποσοστό που φαίνεται να λαμβάνει το πρώτο κόμμα στις σημερινές δημοσκοπήσεις.

Και στο ερώτημά σας απαντώ ευθέως. Δεν μένουμε στην καταγγελία. Προχωρήσαμε το προηγούμενο διάστημα σε προσπάθεια να αναδείξουμε το θέμα και δημόσια αλλά και στη Βουλή. Πριν από ένα μήνα – λιγότερο από ένα μήνα - καταθέσαμε ξανά στη Βουλή πρόταση νόμου για την απλή αναλογική. Με ευθύνη του Προέδρου της Βουλής η πρόταση αυτή δεν εισήχθη και δεν συζητήθηκε στην ολομέλεια. Έχουν εισαχθεί δεκάδες άλλες τροπολογίες, αλλά όχι αυτή η πρόταση. Επιμείναμε. Προχθές καταθέσαμε τροπολογία. Παρά το ότι είμαστε αντίθετη σε αυτόν τον ορυμαγδό των τροπολογιών. Εντούτοις θεωρήσαμε ότι είναι μείζον ζήτημα δημοκρατίας. Και καταθέσαμε τροπολογία που και στην εισηγητική έκθεση αναλύαμε ότι είναι και έξω από τη δική μας αντίληψη και λογική, αλλά παρόλα αυτά είναι διορθωτική της μεγάλης αντιδημοκρατικής πρακτικής που πάει να εφαρμοστεί με αυτό το νόμο. Και τι ζητάγαμε; Ζητάγαμε ότι, έστω, αφού δεν συζητείται το θέμα της απλής αναλογικής, να μην ισχύει το μπόνους των 50 εδρών στο κόμμα αν το πρώτο κόμμα δεν συγκεντρώνει πάνω από 40%. Και η τροπολογία αυτή που καταθέσαμε δεν έγινε δεκτή, με ευθύνη της κυβέρνησης, του Υπουργού τον Εσωτερικών και κυρίως με ευθύνη του κόμματος που έχει την πλειοψηφία στου Βουλή σήμερα, δηλαδή του ΠΑΣΟΚ. Που σημαίνει, κ. Φίλη, ότι το ΠΑΣΟΚ συνειδητά θέλει να δοθούν αυτές οι 50 έδρες στον κ. Σαμαρά. Γνωρίζει ότι δεν έχει καμία ελπίδα να τις διεκδικήσει αυτό. Αλλά το ΠΑΣΟΚ και ο κ. Βενιζέλος συνειδητά έχουν αποφασίσει να πριμοδοτηθεί ο κ. Σαμαράς γιατί έχουν αποφασίσει εκ των προτέρων να συγκυβερνήσουν, προκειμένου να υλοποιήσουν τις δεσμεύσεις που έχουν λάβει απέναντι στην κα Μέρκελ. Και αυτό πρέπει να το γνωρίζει ο ελληνικός λαός. Να γνωρίζει, δηλαδή, ότι ο κ. Βενιζέλος όταν λέει αρχίζουμε, εννοεί συνεχίζουμε το ίδιο καταστροφικό έργο, συνεταιρικά αυτή τη φορά, μαζί με τον κ. Σαμαρά.

To Γραφείο Τύπου