Skip to main content.
Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς
25/01/2013

Ομιλία Α. Ξανθού στον νομοσχέδιο για «Ερρίκος Ντυνάν» - Υποτιμάτε τον «υγειονομικό πολλαπλασιαστή» της μνημονιακής πολιτικής

Ο βουλευτής Ρεθύμνου Ανδρέας Ξανθός ήταν ο γενικός  εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Υγείας για το «Ερρίκος Ντυνάν».  Στην εισήγηση του ο κ. Α. Ξανθός τόνισε:

«Πριν αναφερθώ στα θέματα της προς κύρωση Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου(ΠΝΠ)  , επιτρέψτε μου μια γενικότερη αναφορά στην κατάσταση που επικρατεί σήμερα στο χώρο της Υγείας. Ποια είναι λοιπόν η εικόνα σήμερα ; Οι πολύ εύγλωττοι τίτλοι των περισσότερων εφημερίδων δίνουν το «στίγμα» : “Αλίμονο αν αρρωστήσεις” έγραφε προχθές μια απογευματινή εφημερίδα. “Αλίμονο αν αρρωστήσεις και είσαι φτωχός» θα πρόσθετα εγώ. Αυτή ακριβώς είναι η αίσθηση των πολιτών .     Με τον μνημονιακό  «εξορθολογισμό» και το «νοικοκύρεμα» σας κε Υπουργέ , το ΕΣΥ βρίσκεται σε τροχιά λειτουργικής κατάρρευσης, το προσωπικό του εξαθλιώνεται και αδυνατεί να αντιμετωπίσει την αυξημένη ζήτηση , οι ασφαλισμένοι πληρώνουν συνεχώς από την τσέπη τους για να έχουν την περίθαλψη και τα φάρμακα που έχουν ανάγκη, το φάσμα  των ανασφάλιστων και αποκλεισμένων από κάθε δημόσια δομή υγείας  διευρύνεται . Η υγειονομική πολιτική σας παράγει «κατεδάφιση» του ΕΣΥ  , διάλυση της εξωνοσοκομειακής περίθαλψης  , ελλείψεις υλικών και φαρμάκων , απόγνωση και απελπισία για τις  πιο αδύναμες ευάλωτες  ομάδες του πληθυσμού. Και μόνο η πραγματικότητα του  πολλαπλασιασμού των κοινωνικών ιατρείων και φαρμακείων σε όλη τη χώρα  που προσφέρουν εξαιρετικές υπηρεσίες σε ανθρώπους χωρίς στοιχειώδη φροντίδα υγείας , επιβεβαιώνει αυτή την εκτίμηση.

Αντί στη σημερινή συγκυρία της ακραίας  φτώχειας και  της ανθρωπιστικής κρίσης  η δημόσια περίθαλψη να αποτελεί ένα ανάχωμα στην κοινωνική εξαθλίωση , με τη συνεχιζόμενη λαίλαπα των μνημονιακών  μέτρων , λειτουργείτε ως «Προκρούστης»  της δημόσιας περίθαλψης, της μόνης περίθαλψης που μπορούν  να έχουν οι άνεργοι και φτωχοί ασθενείς σΆ αυτή τη χώρα.   Έχετε οδηγήσει στο να αισθάνονται οι πολίτες ανασφαλείς και ανοχύρωτοι όχι μόνο μπροστά στον κίνδυνο της ανεργίας αλλά και μπροστά στην αρρώστια . Όπως έπεσε έξω το ΔΝΤ στο δημοσιονομικό  πολλαπλασιαστή και υποτίμησε την ύφεση  , έτσι και εσείς  υποτιμάτε   τον «υγειονομικό πολλαπλασιαστή»   και τις καταστροφικές επιπτώσεις των περικοπών των δημόσιων δαπανών στους δείκτες υγείας των ανθρώπων. Αυτή ακριβώς είναι η βιαιότητα και η  βαρβαρότητα  της «επιχείρησης σωτηρίας» της χώρας , για την οποία πασχίζει  η κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση που επιμένει να μην αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί να υπάρξει η οποιαδήποτε «σωτηρία» της χώρας πάνω  στα ερείπια του Κοινωνικού Κράτους και του ΕΣΥ ,  ότι η χώρα δεν μένει όρθια με ισοπεδωμένους και αναξιοπρεπείς ανθρώπους. 

Τώρα , ας έρθουμε και στην ουσία του προτεινόμενου νομοσχεδίου.

Με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που προηγήθηκε , το Υπουργείο χορήγησε  στο Κοινωφελές  Ίδρυμα  ασφαλιστική ενημερότητα και του έδωσε  τη δυνατότητα είσπραξης οφειλομένων ποσών από τον ΕΟΠΥΥ και στη συνέχεια  το περιθώριο πληρωμής μέρους των δεδουλευμένων προς τους εργαζόμενους και των χρεών προς τρίτους. Δηλαδή ενώ προφανώς είναι θετικό το γεγονός ότι οι 1200 εργαζόμενοι του νοσοκομείου που ήταν απλήρωτοι για μήνες μπόρεσαν να πάρουν ένα μέρος των δεδουλευμένων τους,  το σημαντικό είναι ότι με την ΠΝΠ δεν αντιμετωπίζεται το συνολικότερο πρόβλημα των χρεών του Ιδρύματος και της αποζημίωσης  του προσωπικού, πολύ περισσότερο δε,  δεν διασφαλίζεται η απρόσκοπτη λειτουργία του νοσοκομείου και  οι θέσεις εργασίας , όπως παραπειστικά αναφέρεται.

Η μόνη που διευκολύνεται με τη ρύθμιση αυτή είναι η διαδικασία πώλησης του νοσοκομείου σε ιδιώτες,  που είναι ήδη σε εξέλιξη. Αυτό  που εξασφαλίζει το Υπουργείο Υγείας με τη ρύθμιση , και στο βαθμό που θα ευοδωθεί και θα τελεσφορήσει η διαδικασία  πώλησης , είναι η πλήρης  απόσειση ευθυνών για την τύχη ενός  υπερσύγχρονου και απαραίτητου για τη δημόσια περίθαλψη νοσοκομείου .

Το πρώτο λοιπόν ζήτημα για μας είναι η διερεύνηση , με κάθε πρόσφορο  μέσο, όλων των πτυχών και όλων των δεδομένων για την πορεία  και την κατάληξη  αυτού του Ιδρύματος.

Η άποψη του Υπουργού Υγείας ότι δεν έχει δικαιοδοσία επί της οικονομικής διαχείρισης , είναι προσχηματική. Ίσα – ίσα, σήμερα που τα πράγματα έχουν οδηγηθεί σε αδιέξοδο , και ανεξάρτητα από το πώς βλέπει ο καθένας την προοπτική του νοσοκομείου, η Πολιτεία και ο αρμόδιος Υπουργός οφείλουν να αξιοποιήσουν  κάθε θεσμική και νομική δυνατότητα για τον διαχειριστικό έλεγχο του «Ερρίκος Ντυνάν» και την απόδοση ευθυνών σε όσους , με πράξεις η παραλείψεις τους , το οδήγησαν στη χρεωκοπία. ΓιΆ αυτό και η δική μας άποψη είναι εξονυχιστικός έλεγχος και  πλήρης διαλεύκανση κάθε πτυχής της σκανδαλώδους υπόθεσης  που ακούει στο όνομα «Κοινωφελές ίδρυμα Ερρίκος Ντυνάν».  Οφείλουμε να μάθουμε πώς ένα νοσοκομείο υψηλών προδιαγραφών και υψηλής ζήτησης ,   με ιδιωτικοοικονομικό management , που ήταν υπό την πολιτική  εποπτεία του Υπουργείου Υγείας ,  κατέληξε να χρωστά περίπου 240 εκ. ευρώ , να συρρικνώνει τις δραστηριότητες του και τη νοσηλευτική του κίνηση,   να μην καταβάλει ασφαλιστικές εισφορές  και να έχει τους εργαζόμενους του , που με το φιλότιμο και την ευσυνειδησία τους το κρατούν ακόμα όρθιο,  απλήρωτους για μήνες.

Οφείλουμε να μάθουμε γιατί  παρά τη  γνωστή σε όλους κατάσταση ,κανείς δεν ασχολήθηκε σοβαρά με τον έλεγχο της διαχείρισης του «Ερρίκος Ντυνάν» , κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για την εξυγίανση και την αναδιοργάνωση του .

Οφείλουμε να μάθουμε τι είδους πολιτική ασυλία «απολάμβανε» η Διοίκηση του «Ερρίκος Ντυνάν» και του «Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού».

Το δεύτερο και πιο σημαντικό βέβαια  ζήτημα είναι το μέλλον  του νοσοκομείου , άρα και των θέσεων εργασίας και του ιατρικού-νοσηλευτικού έργου που έχει τη δυνατότητα να προσφέρει.

Το Υπουργείο Υγείας πιστεύει ότι αυτό το πρόβλημα  θα το λύσει η αγορά. Εμείς , ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ , με αίσθημα ευθύνης απέναντι στους εργαζόμενους και την κοινωνία , διατυπώνουμε την πολιτική θέση ότι η βιωσιμότητα του νοσοκομείου , η συνέχιση της λειτουργίας του και η διατήρηση του κοινωφελούς του χαρακτήρα , μπορεί να διασφαλιστεί μόνο στην προοπτική της  ένταξης του στο ΕΣΥ, προφανώς μετά από αυστηρό διαχειριστικό έλεγχο και απόδοση ευθυνών και με απόλυτη προτεραιότητα την κατοχύρωση  των εργασιακών, μισθολογικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων.»